May 28, 2019

ಮುತ್ತು


 

ಒಮ್ಮೆ ಬಾ ನೀ ಬಳಿಗೆ
ಬಿಡುವಾಗಿ ಅರೆಗಳಿಗೆ 
ಕೊಡಲೇ ಬೇಕಿದೆ ಒಂದು ಸಿಹಿಯ ಮುತ್ತು 

ಮರಳಿ ಬರುವುದೇ ಸಮಯ 
ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲೇ 
ಮುಗಿಯಬಾರದು ಈ ಉಳಿದ ಹೊತ್ತು 

ಕಡೆಯ ಸಲವೆಂಬಂತೆ
ಕೈಯಲ್ಲಿ  ಕೈಯಿಟ್ಟು 
ಕಳೆಯಬೇಕೆನಿಸುತಿದೆ ಕೊಂಚ ಸಮಯ 

ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿದೆ ನೀರು
ಎದೆಯೊಳಗೆ ಕಸಿವಿಸಿಯು 
ನೋವಿಂದ  ಹಿಂಡುತಿದೆ  ಏಕೋ ಹೃದಯ 

ಬೇಕಿಲ್ಲ ಸಿಹಿ ಮಾತೂ 
ಸನಿಹ ಕುಳಿತಿರು ಸಾಕು 
ಕೊಡಲೇ ಬೇಕಿದೆ ಒಂದು ಕಡೆಯ ಮುತ್ತು 

May 15, 2019

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಗಳು ಹೀಗಿರುವವು !



ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಜನರು
ಶಾಲೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಬ್ಯಾಗು ಹೊತ್ತವರು
ಮಂದಿರದ ಕುಂಕುಮ ಹಣೆಗಿಟ್ಟು ನಡೆವವರು 
ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ರಸ್ತೆ ತುಂಬಿಹರು
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಗಳು ಹೀಗಿರುವವು
ಸಿಗ್ನಲ್ ನಲಿ ನಿಂತ ವಾಹನಗಳು
ಕಿವಿಗೆ ಕರ್ಕಶವಾದ ಹಾರನ್ ಗಳು
ಕಾಲಿಡಲು ಸ್ಥಳವಿರದ ಫುಟ್ ಪಾತ್ ಗಳು
ನಡುವೆಯೇ ಚಾಚಿರುವ ಬಡ ಕೈಗಳು
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಗಳು ಹೀಗಿರುವವು
ಬೇಕೆಂದರೂ ಸಿಗದು ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲಿ
ತಾಳ್ಮೆ ಸಹನೆಗಳಿಗೆ ಜಾಗವೆಲ್ಲಿ
ಸಿಡುಕಾಟ ಗೊಣಗಾಟ ನಿತ್ಯವಿಲ್ಲಿ
ಕಳೆಯುತಿದೆ ಜೀವನವು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಗಳು ಹೀಗಿರುವವು
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಗಳು ಹೇಗಿರುವವು ?

March 28, 2019

ಆಭರಣ



ಒಲವ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮುಡಿದು 
ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿಹ ಸತಿಯ 
ಕೇಳಿದನು ಪತಿಯು  ಬರಸೆಳೆದು ತೋಳಿನಲಿ 

ನಾಚಿಕೆಯ ಆಭರಣ 
ತೊಟ್ಟು ಬಂದಿಹೆಯೇಕೆ 
ತುಂಟತನ ಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 

ನಿಂತಲ್ಲೇ ನೀರಾಗಿ ಕರಗಿ 
ಹೇಳಿದಳವಳು ನೀವಿರುವಿರಲ್ಲ 
ನಾಚಿಕೆಯ ಕಳೆದಿಡಲು 

ಏನಾದರೂ ತೊಡುಗೆ 
ಬೇಕಿಲ್ಲವೇ ನಿಮಗೆ   
ಶೃಂಗಾರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಿಸಿ ಬದಿಗಿಡಲು !

January 17, 2019

ಸಮಾಧಾನ !



ಚ್ಚರಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟವಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಣ್ಣು ಹೊರಳಿಸಿದಾಗ  ಅಷ್ಟು ದೂರಕ್ಕೆ  ಮಲಗಿದ್ದ ಗಂಡ  ಕಾಣಿಸಿದ . 
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಡಬಲ್ ಬೆಡ್ ನ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದವನು ಇಂದು  ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ  ಚಿಕ್ಕ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಹೇಗೆ ಹೇಗೋ ಮಲಗಿದ್ದು ನೋಡಿ ಒಮ್ಮೆ ಪಾಪ ಎನಿಸಿತು . 
ತಕ್ಷಣ  ಆ ಅನುಕಂಪಕ್ಕೆ ಅವನು  ಪಾತ್ರನೇ ಎಂದು ಅವಳದೇ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳಿತು. 
ಇಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನರ್ಸ್ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ ತಾನೇ ಬಂದು ಮಲಗುತ್ತೇನೆ  ಎಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದವನು ಅವನೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿದ್ದದ್ದು.
ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವನ ಬೈಕ್ ನಿಂದ  ಬಿದ್ದು ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿ  ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದವಳು ಅವಳು . ಒಂದು ವಾರದ ಕೋಮಾದಿಂದ   ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸುಧಾರಣೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ .  ತಲೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಪೆಟ್ಟು, ಸೊಂಟದ ಮುರಿದ ಮೂಳೆ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ  ಅವಳನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಅಂಟಿಸಿದ್ದವು .
ಹಣದ  ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಒಳ್ಳೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ  ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು . ಕೊರತೆಯಿದ್ದಿದ್ದು ಒಂದೇ , ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರು ಎಂದು  ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ್ದು. ಅತ್ತೆ, ಅತ್ತಿಗೆ  ಎಲ್ಲ ಅವನ ಕಡೆಯವರೇ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ   ಅವರು ತನ್ನವರು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಅವಳಿಗೆ ಬಂದಿರಲೇ ಇಲ್ಲ . 

ದಿನದ ಕೆಲ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ  ಅವನು ಅವಳ ರೂಮಿಂದ  ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ .ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ನರ್ಸ್ ಗಳು , ನೋಡಲು ಬರುವ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳ  ಪಾಲಿಗೆ , ಅವನೊಬ್ಬ ಮಹಾಪುರುಷ ! ಹೆಂಡತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ-ಕಾಳಜಿ , ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಲುಗಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ .  ಅವಳು ಕೋಮಾದಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ವಾರ್ಡ್ ಗೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದ ಕೆಲ ದಿನಗಳ ನಂತರ  ನರ್ಸ್ ಕಮಲಾ  ಹೇಳಿದ್ದಳು ಕೂಡ . " ನಿಮ್ ಯಜಮಾನ್ರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ .   ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಆಚೀಚೆ  ಹೋಗಲ್ಲಾರೀ . ತುಂಬಾ  ಅದೃಷ್ಟವಂತರು ನೀವು "

"ನಿಮಗೆ ಅವನ ನಿಜವಾದ ಮುಖ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ"  ಎಂದು ಚೀರಿ ಹೇಳ ಬೇಕೆನಿಸಿತ್ತು.  ಮುಖಕ್ಕೂ ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್  ಇದ್ದುದರಿಂದ  ನರ್ಸ್ ಕಮಲಾ ಗೆ ಅವಳ ಮುಖ ಭಾವ ಗೊತ್ತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ .
ಅವನು ಸದಾಕಾಲ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದುದು  ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲ್ಲ ಆದರೆ ಸಂಶಯದಿಂದ ಎಂದು ಕಿರುಚಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿತ್ತು .
ಅವನ ಅಕ್ಕ ಅಥವಾ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ , ಅವನಪ್ಪ ,ತಮ್ಮ ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಅವಳದೇ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರೂ ಕೂಡ ಅವನಿದ್ದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬರಬೇಕಿತ್ತು . .
ಮೊದ ಮೊದಲಿಗಂತೂ  ಲೇಡಿ ಡಾಕ್ಟರೇ ಬೇಕು ಎಂದು  ಕೇಳಿ , ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ  ಆಕೆಗೆ  ಡ್ರೆಸ್ಸಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ಸ್ಪಾಂಜ್ ಬಾತ್  ಕೊಡುವಾಗ  ತಾನಿದ್ದರೇನು ತಪ್ಪು  ಎಂದು ಕೇಳಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯವರಿಂದ ಬೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. 

ಮದುವೆಯಾದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ  ಗಂಡನಿಗೆ ತಾನೆಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ , ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇರೋದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬೀಗಿದ್ದಳು, ಬೇಗದಲ್ಲೇ ನಿಜದ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು . ಒಮ್ಮೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅವನ ಬಾಸ್  " You are lucky  to have such nice and  beautiful wife " ಎಂದಿದ್ದರು . ಅದರ ನಂತರ  ಅವನು ಯಾರನ್ನೂ ಮನೆಗೆ ಕರೆದಿರಲಿಲ್ಲ. 

ಅವನದೇ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಗ ನಾಲ್ಕು ದಿನ  ಪರೀಕ್ಷೆಗೆಂದು ಬಂದು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದವನು, ' ಅತ್ತಿಗೆ ಅತ್ತಿಗೆ .. ಎನ್ನುತ್ತ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಸುಳಿದಾಡಿದರೆ , ಇವನಿಗೆ ಕಸಿವಿಸಿ.  " ಅತ್ತಿಗೆ , ಈ ಹೊಸಾ ಸೀರೆಲಿ ಸೂಪರ್ ಕಾಣಿಸ್ತೀರಾ ಎಂದರೆ , ಅತ್ತಿಗೆ , ಸಾಂಬಾರ್ ಸಖತ್ ಆಗಿದೆ  ಎಂದು ಹೊಗಳಿದರೆ , ಇವನಿಗೆ ಕೋಪ . 
ಅವನೆದುರು ಹುಳಿ ಹುಳಿ ನಕ್ಕರೂ , ಅವಳೆದುರು  ಸಿಡುಕುತ್ತಿದ್ದ .  ಅವನಿಗೇಕೆ ಅಷ್ಟು ಸಲುಗೆ ಕೊಡ್ತೀಯ ಅಂತ.
ಇವನದೇ ತಮ್ಮ , ತನಗೂ ತಮ್ಮನಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ  ಎಂದರೆ  ಹಾಗಿರಬೇಕೆಂದೇನೂ  ಇಲ್ಲ  ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ ಶಾಕ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ . 

ಕ್ರಮೇಣ ಅವಳ ಓಡಾಟ, ಮಾತುಕತೆಗಳೆಲ್ಲ ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿಬಿಟ್ಟವು . ಹೊರಗೆ ಹೋದರೆ ಅವನ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ . ಮಾತಾಡಿದರೆ ಅವನ ಜೊತೆ  ಅಥವಾ ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ . ಬೇರೆ ಯಾರೊಡನೆ  ಒಂದು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಕೂಡ ಅಪರಾಧ  ಎನಿಸಿತು . 

ಮಕ್ಕಳಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೊರಗು ಮೊದಲು ಬಾಧಿಸಿದರೂ , ಕ್ರಮೇಣ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯ್ತೇನೋ ಎಂದುಕೊಂಡಳು ಅವಳು . ತನ್ನದೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ತನ್ನದಲ್ಲ ವೇನೋ ಎಂಬ ಸಂಶಯದಿಂದ ನೋಡುವ ಜಾತಿ ಅವನು . ಅದಕ್ಕೀಂತ  ಇರದಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು  ಎಂದೆನಿಸಿತು .

ಅವಳ ಸೋದರ ಮಾವನ ಮಗ ರಾಜೇಶ್ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದವನು, ಭಾರತಕ್ಕೆ  ಬಂದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದ . ಮದುವೆಗೆ ಬರಲಾಗದ ಕಾರಣ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಗಿಫ್ಟ್  ತಂದಿದ್ದ . ಜೊತೆಗೆ ಅವನಿಗೂ .  ನಗುತ್ತಾ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ  ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಇವನದ್ದು  ಚುಟುಕು ಉತ್ತರಗಳು . ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ರಾಜೇಶನೊಡನೆ ಆಡಿ ಬೆಳೆದವಳು , ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವನು ಸಿಕ್ಕಿದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಇವಳು ಹರಟಿದಳು .  ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಯ್ತು ಗೋಳು . 
ಅವನ ಜೊತೆ ಅಷ್ಟೇಕೆ ಮಾತು ? ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಅಲ್ಲಿಂದ ಯಾಕೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು ? ಅಷ್ಟು ಬೆಲೆಬಾಳೋ ಗಿಫ್ಟ್ ತರೋ ಅಗತ್ಯ ಏನಿತ್ತು ... " ಇಂಥವೇ .

 ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಾಪಸಾಗಿ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ  ರಾಜೇಶ್ ಊರಿಗೆ  ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ  ಇವಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯದೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ರಾಜೇಶನಿಗೆ ನೀನು ಬರಬೇಡ , ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ  ಎಂದು ಇವಳಾದರೂ ಹೇಳುವುದು ಹೇಗೆ?
ಅವನು ಹೋದಮೇಲೆ ಗಂಡನ  ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಇವಳ ಯಾವ ಉತ್ತರವೂ ಅವನಿಗೆ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ. 

ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ  ತುಂಬಿರುವ ಸಂಶಯದ ವಿಷ ಮದುವೆಯಾಗಿ ೩೦ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ ! ಹೊಡೆದು ಬಡಿದು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ  ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ತಿವಿಯುವ , ನಂಜು ಕಾರುವ ಗಂಡನನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.  
ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಧೈರ್ಯ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . 

 ಹಳೆಯದೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ  ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ರೋಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು . ಅವನನ್ನು ಎಂದೋ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾಕುವುದು  ತನ್ನಿಂದ ಏಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾಳೆ. 
ಸಾಯುವುದರೊಳಗೆ ಅವನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಆದರೂ ಪಾಠ ಕಲಿಸ ಬಲ್ಲೆನೆ ಎಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ . 

ಇಂಥ ಕೊರಗುಗಳ ನಡುವೆ ಅವಳ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ದಿನಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಿದವು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ , ಒಮ್ಮೆ ಸಣ್ಣ ಜ್ವರ ಬಂದಿದ್ದೇ ನೆವವಾಗಿ  ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿತು . 
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ  ಊರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ರಾಜೇಶ್ , ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ನೋಡಲು ಬಂದ . 
ಅದೇ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು " ಇದೇನಾಯ್ತೆ ಹೀಂಗೆ ? ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಂಡ .
ಸಿಡಿಮಿಡಿಗೊಂಡರೂ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಏನೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಗಂಡನ ಮುಖ ನೋಡುವಾಗ ಅವಳಿಗೇನೋ ಚಿಕ್ಕ ಸಮಾಧಾನ . 

ಮರುದಿನ ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಯಿಸಿತು . ಮರಳಿ ಬರಲಾಗದಷ್ಟು ಹದಗೆಟ್ಟಿತು. ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಷೀಣ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಗಂಡನನ್ನು ಬಳಿಗೆ ಕರೆದಳು. 
ಅವನ ಮುಖವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಏದುಸಿರುಬಿಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು " ಸಾಯೋಕು ಮುಂಚೆ ನಿಮಗೆ ನಿಜ ಹೇಳ್ಬೇಕೆನಿಸ್ತಿದೆ ..  ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಾನು  ಸೋತೋಗಿದ್ದೆ ...  ಯಾರಾದ್ರೂ  ಸ್ನೇಹಿತರು ಬೇಕು ಅನಿಸ್ತಿತ್ತು . ...
ನೀವು ಅಂದ್ಕೊಂಡ ಹಾಗೆ .......  ನಾನು ಬೇರೆ ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆ..."....ಉಸಿರು  ಎಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು 

ಗಂಡನ ಮುಖ ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟಿತು!   ಸೋತ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ .. " ಯಾರ ಜೊತೆ.. ಹೇಳು .."

ಅವನ ವ್ಯಗ್ರ ಮುಖವನ್ನೇ  ನೋಡುತ್ತಾ  ಬಾಯಿ ತೆರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು .ಆದರೆ ಅವಳ ಉಸಿರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಂತಿತು . 

ಅವಳ ಗಂಡ ಅಲ್ಲೇ ಕಲ್ಲಾದ ! ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲೀಗ  ಅಪನಂಬಿಕೆ , ಸಂಶಯದ   ಹುಳಗಳು  ಮತ್ತಷ್ಟು  ವಿಲವಿಲ ಎಂದು  ಕಾಟ ಕೊಡತೊಡಗಿದವು . 

ಅವಳ ಆತ್ಮ  ಮೇಲಿಂದಲೇ ನಕ್ಕಿತು .  "ಬೇರೆ ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಮಾತು ಕೂಡ ಆಡಿಲ್ಲಾ   ರೀ "  ಎಂಬ ವಾಕ್ಯ ವನ್ನೂ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿರಿಸಿ , ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಅವನು  ಯಾರಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲೇ ಒದ್ದಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡ  ಸಮಾಧಾನ  ಈಗ ಅವಳ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ! 

 

August 25, 2018

ಉಳಿದಿದ್ದು " ರೆ " ಗಳಷ್ಟೇ !

ನಾನು ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ !  ದ್ರುಪದ ರಾಜನ ಮಗಳಾದ್ದರಿಂದ  ದ್ರೌಪದಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ  ಸುಪರಿಚಿತಳು .
ಪಾಂಚಾಲ ದೇಶದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ " ಪಾಂಚಾಲಿ" ಎಂದೂ ಕರೆಯುವರು . 
 ಶ್ಯಾಮಲ ವರ್ಣದ ನನ್ನನ್ನು  " ಕೃಷ್ಣೆ " ಎಂದರು.  ಆ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ !  ಆದರೂ ಈ ಎಲ್ಲ  ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ !

ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲ  ಎಂದು  ನೊಂದು  ಗುರುಗಳ ಸಲಹೆಯಂತೆ  ಯಾಗ ಮಾಡಿದಾಗ ಹುಟ್ಟಿದವಳು ನಾನು  ! ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅಣ್ಣನೂ ಇದ್ದ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಸರಿಸಮಾನರಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಅಪ್ಪ ದ್ರುಪದ ರಾಜ ! 
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಪ್ಪಾದರೂ , ನಾನು ಅತ್ಯಂತ  ಸುಂದರಿ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ  ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು . ನನ್ನ ಮುಖದ ತೇಜಸ್ಸು , ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ  ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಗೆ  ಬೆರಗಾಗದವರಿಲ್ಲ ! 
ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಟಮಾರಿಯಾಗೆ ಬೆಳೆದವಳು !   ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಹನೆ ಬೇಕು , ಹಠ ಸಲ್ಲ  ಎಂಬ ಅಮ್ಮನ ಮಾತು ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ!  ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಹಠ ನನ್ನದು  , ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು  ಸಹಿಸಲಾರೆ  ಎಂಬ ಧೋರಣೆ ನನ್ನದು ! 

ಯೌವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ  ಮದುವೆಯ ಯೋಚನೆ ಅಪ್ಪನಿಗೆ  ಬರುವುದು ಸಹಜ ! ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ  ಹಸ್ತಿನಾಪುರದ ರಾಜಕುಮಾರ   ಪರಾಕ್ರಮಿ ಅರ್ಜುನ  ತನ್ನ ಅಳಿಯನಾಗಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ಇತ್ತು.  ಆದರೆ  ಪಾಂಡವರ  ಹತ್ಯೆಯ ಸಂಚು ನಡೆದು ಲಾಕ್ಷಾಗೃಹದಲ್ಲಿ  ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಆಹುತಿ ಆದರೆಂಬ  ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದಾಗಿಂದ ಅಪ್ಪನ ಉತ್ಸಾಹವೇ ಕುಂದಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೆ . ಆದರೆ , ಕಾಲ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ , ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಾರದು .

ಅಂತೆಯೇ ಒಂದು ದಿನ   ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡು  " ಮಗಳೇ , ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನಿನ್ನ ಆಟೋಟ , ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದ  ನಮಗೆ  ಈಗ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವ ನಿನ್ನ ಮದುವೆ ಮಾಡುವ ಯೋಚನೆ  ಬಂದಿದೆ .  ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರ "ಸ್ವಯಂವರ" ದ ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ ." ಎಂದ .

"ಅಪ್ಪಾ, ನನ್ನನ್ನು ನಿಮಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ನನ್ನ  ಗುಣ- ಅವಗುಣಗಳು, ಇಷ್ಟ-ಅ ಇಷ್ಟಗಳು 
ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೆ ಸುಪರಿಚಿತ.  ನೀವೇ  ನನಗೊಬ್ಬ ಸೂಕ್ತ ವರನನ್ನು ಹುಡುಕ ಬಲ್ಲಿರಿ . ಆ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ . ಮತ್ತೆ ಸ್ವಯಂವರವೇಕೆ ?"

"ಹಾಗಲ್ಲ ಮಗಳೇ , ನಿನ್ನಂಥಾ ಕುವರಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದು ನನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯ .   ನಿನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವವನೂ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿರ ಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಆಸೆ .  ನೀನು ಒಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜನ ಮಹಾರಾಣಿ ಆಗಬೇಕೆಂಬುದು ನಮ್ಮ ಬಯಕೆ . ಅದಕ್ಕೆಂದೇ , ಈ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ  ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ .  ಮೇಲೆ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ  ಒಂದು ಮತ್ಸ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಕೆಳಗಿರುವ ಎಣ್ಣೆಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮತ್ಸ್ಯದ  ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಿ  ತನ್ನ ಬಾಣದಿಂದ  ಅದರ ಕಣ್ಣನ್ನು ಭೇದಿಸಿದವನು ನಿನ್ನನ್ನು ವರಿಸುವನು . "

ಅಪ್ಪನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಡುವೆಯೇ  ತುಂಡರಿಸಿ ಕೇಳಿದೆ ,  " ಅಪ್ಪಾ , ಸ್ವಯಂವರ ಎಂದರೆ  ನಾನು ಸ್ವತಃ  ವರನನ್ನು ಆರಿಸ ಬೇಕಲ್ಲವೇ?  ಈಗ  ಇದು ಮತ್ಸ್ಯ ಭೇದಿಸಿದವರಿಗೆ  ನಾನು ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಂತಾಗಲಿಲ್ಲವೇ? "

ಅಪ್ಪ, ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದ . "ಇದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ ಮಗಳೇ ! ಮತ್ಸ್ಯ  ಸದಾ ತಿರುಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ,  ಬಾಣ ಹೂಡುವವನು ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡದೆ  ಕೆಳಗಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನೂ  ನೋಡುತ್ತಾ ಮೇಲಿನ ಮತ್ಸ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿ ಇಟ್ಟು ಅದರ ಕಣ್ಣನ್ನು ಭೇದಿಸಬೇಕು !!  ತಾಳ್ಮೆ, ವೇಗ, ಲಕ್ಷ್ಯ ,  ಎಲ್ಲವೂ ಆತನಲ್ಲಿರಬೇಕು . ಅಲ್ಲದೆ , ಅಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿರುವ  ಧನುಸ್ಸು ಕೂಡ  ಸಾಮಾನ್ಯದ್ದಲ್ಲ !  ಅತ್ಯಂತ ಭಾರವಾದ್ದು . "

ಉತ್ತರ ನನಗೆ   ಸರಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ " ಅಕಸ್ಮಾತ್  ,  ಇದರಲ್ಲಿ  ಗೆದ್ದವನು ನನಗೆ ಹಿಡಿಸದೇ ಹೋದರೆ?

"ಇಲ್ಲ  ಮಗಳೇ,  ಗೆದ್ದವನನ್ನು ನೀನು ವರಿಸಲೇ ಬೇಕು  ಅದು ನಿಯಮ ! "

"ಅಕಸ್ಮಾತ್,  ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ  ಹೆಚ್ಚು ಜನ  ಯಶಸ್ವಿ ಆದರೆ .... ?  "

 "ಹಾಗಾಗದು ಮಗಳೇ , ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ  ಕೇವಲ  ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರಷ್ಟೇ  ಈ  ಪಂಥವನ್ನು ಗೆಲ್ಲ ಬಲ್ಲವರು ."
"ಅಕಸ್ಮಾತ್   ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಗೆದ್ದರೆ? "  ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮುಗಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ 

"ಮಗೂ,  ಮೊದಲು ಯಾರು  ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾರೋ , ಅವರೇ ನಿನ್ನನ್ನು ವರಿಸುವವರು ."

"ಆದರೆ ಅಪ್ಪ, ಅದು  ಅನ್ಯಾಯವಲ್ಲವೇ?  ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ಪರ್ಧಿಗೆ ಅವಕಾಶವನ್ನೇ  ಕೊಡದೆ  ಫಲಿತಾಂಶ  ಘೋಷಿಸುವುದು  ತಪ್ಪಲ್ಲವೇ ?  ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ  ಮುಖ್ಯವಾಗಿ  ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಯ್ಕೆಗೆ  ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ  ಸ್ವಯಂವರ ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ? "

ಅಪ್ಪ ನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆರಿಗೆ ಮೂಡಿತು . ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ತಡವರಿಸುವಾಗ .. ಅಷ್ಟೊತ್ತೂ  ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಮ್ಮ ಸಿಡುಕಿದಳು  .
" ಈಗ ಸ್ವಯಂವರ ಘೋಷಣೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಾಗಿದೆ . ನೀನು ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊ ಸಾಕು . ಉಳಿದಂತೆ ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ  ಬೇಕಿಲ್ಲ " ಎಂದಳು.

ಅವಮಾನವಾಗಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದಾ  ಧುಮುಗುಡುತ್ತ ನನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದೆ .

ಅಂತೂ ಆ ದಿನ ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತು .  ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನನಗೆ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲ .  ಸ್ವಯಂವರ ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ . ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಕೆರಳುತ್ತಿತ್ತು .   ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ  ಇಲ್ಲವೆನ್ನದೆ ಕೊಟ್ಟು   ಮುದ್ದು ಮಾಡಿದ  ತಂದೆ-ತಾಯಿ , ಈಗ  ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ  ಹಂತದಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದು ನನಗೆ  ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ

ಮರುದಿನ ಸಾಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಸಭಾಮಂಟಪದಲ್ಲಿ  ನಡೆದು ಬರುವಾಗ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ನನ್ನ ಮೇಲಿದ್ದಿದ್ದು  ಕಸಿವಿಸಿ  ತರುತ್ತಿತ್ತು . ರಾಜಕುಮಾರಿಯಾದ ನಾನು ಇಂದು  ಇಲ್ಲಿ  ಪ್ರದರ್ಶನದ ವಸ್ತುವಾದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಕ್ರುದ್ಧಳಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ .  ಎಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಂತೆ  ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ನಾಚುತ್ತಾ  ನಡೆಯುವ ಸ್ವಭಾವ ನನ್ನದಲ್ಲ ! ಅತ್ತಿತ್ತ ಕುಳಿತ ವಿವಾಹಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು  ಅಳೆಯುವಂತೆ  ನೋಡುತ್ತಾ  ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ  ನನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು . 

ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಸಖಿ ಕುಮುದಿನಿ  ಸಣ್ಣ ದನಿಯಲ್ಲಿ  ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವವರ ಕಿರುಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು . 
ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. 

ಅನ್ಯ ಮನಸ್ಕಳಾಗಿ  ನನ್ನದೇ ಯೋಚನಾ  ಲಹರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಾಗ , ಅದೆಷ್ಟೋ , ರಾಜರು, ರಾಜಕುಮಾರರು , ಮತ್ಸ್ಯ ಯಂತ್ರ ಭೇದಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ  ಸೋತರು . ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಆ ದಿಕ್ಕಿಗಿತ್ತೆ ಹೊರತು ಲಕ್ಷ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲ ಕೇಳಿ ಅತ್ತ ನೋಡಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಸುಧೃಡ  ಸುಂದರ ಯುವಕ ಎದ್ದೇಳುತ್ತಿದ್ದ . ಆದರೆ  ಅತ್ತಿತ್ತಲಿನವರೆಲ್ಲ  ಅಸಮಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು  ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳುವಂತೆ " ಕೇವಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜಕುಮಾರರು  ಭಾಗವಹಿಸ ಬಹುದು . ಸೂತರಲ್ಲ ! "  ಎಂದು ಕುಹಕವಾಡಿದರು. ಆತ ಅವಮಾನವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟ .  ಅಲ್ಲಿದ್ದ  ಎಲ್ಲ ರಾಜರುಗಳು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸೋತರು . ಅಪ್ಪನ ಮುಖದಲ್ಲಿ  ಆತಂಕದ ನೆರಳು ಸುಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು.  ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ  ಕೃಷ್ಣ ಮುಗುಳು ನಗುತ್ತಲೇ, ಅಪ್ಪನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ . 
ಆಗ , ಸ್ವಯಂವರ ನೋಡಲು ನೆರೆದಿದ್ದ  ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಡುವೆಯಿಂದ  ಒಬ್ಬ ಎದ್ದೇಳುತ್ತಿದ್ದ . ಕುಮುದಿನಿ  ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ " ರಾಜಕುಮಾರರೆ ಸೋತಿರುವಾಗ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯುವಕ ಏನು ಮಾಡುವನೋ ? " ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದಳು .  ನನಗೂ ಕುತೂಹಲವಾಯ್ತು ! 
ನಾನೊಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮಹಾರಾಣಿ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಅಪ್ಪನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನೂ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡೆ !  ಇವನೇನಾದರೂ ಗೆದ್ದರೆ , ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಪ್ಪ ಧಾರೆ ಎರೆಯುವನೆ? ಎಂದು  ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು , ಮನಸಲ್ಲೇ ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟೆ. 
ಈ ಯುವಕನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸಿತ್ತು ಆದರದು ' ಕ್ಷಾತ್ರ ತೇಜಸ್ಸು " ಎಂದು ನನಗೆ ಎನಿಸಿತು .  ಹೊದ್ದುಕೊಂಡ ಉತ್ತರೀಯವು  ಹರವಾದ ಎದೆ, ಬಲಿಷ್ಠ  ಬಾಹುಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೇಲಿನ ಗಾಯದ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಅಸಫಲವಾಗಿತ್ತು !  ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಗಲಿಬಿಲಿ ಶುರುವಾಯಿತು . 
ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ  ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಉಸುರಿ ಸಮಾಧಾನಿಸಿದ ಮೇಲೆ , ಅಪ್ಪ ಆ ಯುವಕನಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟ. 
ಅವನು ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ,  ಯಂತ್ರದ ಬಳಿ ಬಂದ . ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಅಪ್ಪನಿಗೂ , ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ವಂದಿಸಿದಾಗ , ಮತ್ತೆ ಗುಸು ಗುಸು ಶುರುವಾಯಿತು . 

ಅತ್ತಿತ್ತ ಗಮನ ಕೊಡದೇ ಒಮ್ಮೆ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ, ಮೇಲೆ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಮೀನನ್ನೂ ಲಕ್ಷ್ಯಕೊಟ್ಟು ನೋಡಿದ . ನಂತರ ಬಾಗಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡ .  ಠೀವಿಯಿಂದ ಹೆದೆಯೇರಿಸಿದವನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಭೆಯ ಗೊಂದಲ  ಒಮ್ಮೆಲೆ ಶಾಂತವಾಯ್ತು . ಕೆಳಗಿದ್ದ  ತೈಲದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ  ಕಾಣುವ ಮತ್ಸ್ಯದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನೇ  ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ  ಗುರಿಯಿಡತೊಡಗಿದ . ಎಲ್ಲರೂ ಈಗ ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು  ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು . ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಗೊಂದಲ ,ಉದ್ವೇಗ  ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ !  ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಎದೆ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚ ತೊಡಗಿತು .

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ , ಹುರಿಯಿಂದ  ಚಿಮ್ಮಿದ ಬಾಣ  ಮೇಲೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ  ಮೀನಿನ ಕಣ್ಣನ್ನು  ಭೇದಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿತು !  ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಮೂಹದಿಂದ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರಗಳು  ಕೇಳಿದವು . ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಜರು, ರಾಜಕುಮಾರರು  ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣನ್ನೇ ನಂಬದವರಂತೆ  ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡ ತೊಡಗಿದರು . ಕೆಲವರಿಂದ  ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ  ಮಾತು ಕೇಳಿತಾದರೂ , ಹೆಚ್ಚಿನವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಸಹನೆ  ಎದ್ದು ತೋರುತ್ತಿತ್ತು .

ಅಪ್ಪನ ಮುಖದ ಲ್ಲಿ ನಿರಾಳ ಭಾವ ತೋರಿದರೂ , ಚಿಂತೆಯ ಸುಳಿಹೂ  ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು . ಅಮ್ಮ ನ  ಮುಖದಲ್ಲಿ  ನಿರಾಸೆ , ಆತಂಕವಿತ್ತು .  ಆದರೆ  ಸ್ವಯಂವರದ  ನಿರ್ಧಾರ ಅವರದ್ದೇ  ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಅದರ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸದೆ ಗತ್ಯಂತರವಿಲ್ಲ . 
ಅಪ್ಪನ ಸಂಜ್ಞೆಯ  ಮೇರೆಗೆ , ನಾನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಎದ್ದು  ವರಮಾಲೆಯೊಡನೆ ಗೆದ್ದ ಯುವಕನತ್ತ ನಡೆದೆ.  ಮಾಲೆ ಹಾಕಲು ಹೊರಟಾಗ  ಅವನು  ನನ್ನನ್ನು ತಡೆದು , ಅಪ್ಪನತ್ತ  ತಿರುಗಿ  ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ .  ಗಂಭೀರವಾದ ದನಿಯಲ್ಲಿ " ಮಹಾರಾಜ , ನಾನು ಉದ್ಧಟ ಎಂದು ಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಆದರೆ ನಾನು ವಿಜಯಿಯೇ ಆಗಿದ್ದರೂ  ನಿಮ್ಮ  ಮಗಳನ್ನು ವರಿಸುವ ಮುನ್ನ  ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೇಳ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.  ದಯವಿಟ್ಟು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ ." ಎಂದು ವಿನೀತನಾಗಿ  ನುಡಿದ .  
ಆತನ  ಕೋರಿಕೆ ಸಾಧುವೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ  ಅಪ್ಪನಿಗೆ  ಬೇರೆ  ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ .  " ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಎಲ್ಲಿದೆ  ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರೆ  ಈ ಕ್ಷಣವೇ  ರಥವನ್ನು ಕಳಿಸಿ  ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಕರೆಯಿಸುತ್ತೇನೆ "

ಅಪ್ಪನ ಮಾತಿಗೆ  ಆತ ನಮ್ರನಾಗಿಯೇ . " ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮಹಾರಾಜಾ,  ನನ್ನ ತಾಯಿ ಹೊರಗೆಲ್ಲೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.  ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನೇ  ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಕಳಿಸಿಕೊಡಿ  "  ಎಂದ.

ಅಪ್ಪನ ಗೊಂದಲ ಹೆಚ್ಚಿತು.  ಮದುವೆಗೂ ಮುಂಚೆ  ಮಗಳನ್ನೂ ಹೀಗೆ ಪರ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ಕಳಿಸುವ  ಪದ್ಧತಿಯಿಲ್ಲ  . "ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿ  ಯಾವುದೇ ಕಾರಣದಿಂದ  ಒಪ್ಪದಿದ್ದಲ್ಲಿ...... "

"ಮಹಾರಾಜಾ , ಆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಬೇಡ. ಅಮ್ಮನ ಅನುಮತಿ ಖಂಡಿತ  ಸಿಗುವುದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ. ನೀವು ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು  ಯಾವ  ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ  ಕಳಿಸಿಕೊಡಿ . ನಿಮ್ಮ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಚ್ಯುತಿ ಬಾರದಂತೆ  ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ  ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನದು  ". 

ಅಂತೂ ನಾನು ನನ್ನ ಭಾವೀ ಪತಿಯ ಜೊತೆ ಅವನ  ತಾಯಿಯನ್ನು  ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೊರಟೆ.  ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಅವರೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ !
ನನ್ನ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಕುಮುದಿನಿಯನ್ನೂ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕಳಿಸಲು ಹಾಗೂ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು  ಆ ಯುವಕ ಒಪ್ಪಿದರು 

ಪಟ್ಟಣದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ  ರಥ  ಹೋಗದಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಗಲ್ಲಿಯ ಬಳಿ  ಇಳಿದು , ನಾನು  ಯುವಕ  ಹಾಗು ಅವನ ೪ ಸೋದರರೊಂದಿಗೆ  ಮನೆಯತ್ತ ಹೊರಟೆ.  ಗಲ್ಲಿಯ ಎರಡೂ ಕಡೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮನೆಗಳಿಂದ  ಜನರು  ಹೊರಬಂದು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು . 
ರಾಜಕುಮಾರಿ  ತಮ್ಮ  ಮನೆಗಳ ಮುಂದೆ  ೪ ಜನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯುವಕರೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ . ನಾನೋ ,  ಮುಜುಗರದಿಂದ  ಕೆಂಪಾಗಿ ನೆಲ ನೋಡುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ . ಎಂದು  ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ನಡೆಯದವಳು ಇಂದು ಹೀಗೆ  ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ನಾನೇ ಅಪರಿಚಿತಳೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. 

ಅಂತೂ ಆ ರಸ್ತೆಯ  ತುದಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮನೆಯೆದುರು  ನಿಂತರು. ಯುವಕ ನನ್ನತ್ತ  ತಿರುಗಿ ,
"ರಾಜಕುಮಾರೀ, ಇದೆ ನಮ್ಮ  ಮನೆ , ಚಿಕ್ಕದೆಂದು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ . ನಿನಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆ ಆಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ " ಎಂದ . 
ನಾನು ಏನು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ,  ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕ ಆ ಸೋದರರನ್ನು  ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದೆ .
ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು  ಅವನು  "  ಅಮ್ಮಾ  , ನೋಡಿಲ್ಲಿ , ನಾನು ಇಂದು ಏನನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇನೆ  ! " ಎಂದು  ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ  ಹೇಳಿದ.
ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ  ತಾಯಿ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ  ನುಡಿದಳು " ಮಗೂ ,   ಅದೇನೇ ತಂದರೂ   ನೀವು  ಐವರೂ ಸಮನಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು  ಎಂದು ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ ಹೇಳಿರುವೆನಲ್ಲ ! "
ನನಗಾದ ಆಘಾತವನ್ನು  ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಿ?   ಕುಮುದಿನಿ ಅಂತೂ ಮೂರ್ಚೆ ಹೋದಳು . ಯುವಕನ ಮುಖವೂ  ಬಿಳುಚಿತು.
 ಅವನು  ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ " ಅಮ್ಮಾ .. ನೀನೊಮ್ಮೆ ನೋಡು ಬಾ  " ಎಂದ 

ಸೆರಗಿಗೆ ಕೈ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ  ಹೊರಬಂದ ಆಕೆ  ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ   " ಹೇ ದೇವಾ, ಇದೇನು   ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ ನಾನು " ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಾ  ಬಾಗಿಲನ್ನು ಆಧರಿಸಿ  ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಳು !  "ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ  ಹೇಳಿದ್ದಲ್ಲ ಮಗೂ  ಘೋರ ಅಪರಾಧವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು  ನನ್ನಿಂದ" ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಂಡಳು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡ  ಯುವಕ   " ರಾಜಕುಮಾರಿ,  ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ  ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ . 
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಾವು ವಿಪ್ರರಲ್ಲ !  ಹಸ್ತಿನಾವತಿಯ  ರಾಜ ಪಾಂಡುವಿನ ಪುತ್ರರು . ಈಕೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಕುಂತೀ ದೇವಿ ... "   ಆತ  ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ  ಅವನ್ಯಾರೆಂದು ಹೊಳೆದು  ಎದೆಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ! 
ಇವನು ಅರ್ಜುನ !!!  ಅಪ್ಪ ಯಾರು  ತನ್ನ ಅಳಿಯನಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದನೋ , ಅದೇ ಅರ್ಜುನ !  ನಾನೀಗ ಈ  ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮಿಯ ಪತ್ನಿಯಾಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಫುಲ್ಲವಾಯಿತು . ಮುಖ ನಾಚಿಕೆ  ಸಂತೋಷದಿಂದ  ಕೆಂಪೇರಿತು .
ಈ ಹೊಸ ಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ   ಅವನು  ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನುಡಿದ  "  ರಾಜಕುಮಾರೀ , ಸ್ವಯಂವರದ ಪ್ರಕಾರ ನಾನು  ಗೆದ್ದರೂ , ಅಮ್ಮನ ಮಾತನ್ನು  ಮೀರಲಾರೆ . ಆದರಿಂದ ನಾವು ಐವರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ವರಿಸುತ್ತೇವೆ . "

ನಾನು ಅಪ್ರತಿಭಳಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟೆ !  ಅವರೆಲ್ಲರೂ  ವೀರರು , ಬಲಶಾಲಿಗಳು , ಒಬ್ಬ  ಹೆಣ್ಣು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲ  ಸದ್ಗುಣಗಳು ಅವರಲ್ಲಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವರಿಸುವುದು  ಸಾಧ್ಯವೇ ? 
ಒಬ್ಬ ರಾಜಕುಮಾರ ಹಲವು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವುದು ಸಾಧಾರಣ ವಿಷಯ . ಆದರೆ  ಒಬ್ಬ ರಾಜಕುಮಾರಿ , ಹಲವು ರಾಜಕುಮಾರರನ್ನು  ಮದುವೆಯಾಗುವುದು  ಈ ವರೆಗೆ ಕೇಳಿಲ್ಲದ್ದು  .

ಮರಳಿ ಅರಮನೆ ತಲುಪಿದಾಗ ನಾನಿನ್ನೂ ಅಯೋಮಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ  ಇದ್ದೆ . ಅದಾಗಲೇ  ವಿಷಯ ಅಪ್ಪನನ್ನು ತಲುಪಿತ್ತು . ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ ಅಣ್ಣ ದೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ , ಅವರು ಯಾರೆಂಬುದನ್ನು ಅಪ್ಪನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದ . ಆದರೆ ಮುಂದೆ ನಡೆದಿದ್ದು , ಅವನಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ  .

ಅಪ್ಪನೆದುರು ಹಿರಿಯ ಪಾಂಡವ  ಯುಧಿಷ್ಟಿರ  ಮದುವೆಯ ವಿಷಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದಾಗ , ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಆಘಾತ ! 
ಹೀಗೆಲ್ಲಾದರೂ ಉಂಟೇ? ಅದಗಾದ ಮಾತು ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದಾಗ , ಮತ್ತೆ ಸಮಾಧಾನಿಸಿ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದು  ಕೃಷ್ಣ !

 ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ  ನಡೆದ ಇಂಥಾ  ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ  ನಾನು ಐವರು ಪಾಂಡವರ ಪತ್ನಿಯಾದೆ ! ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಏನೆಂದು  ಯಾರೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. 

ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವಂಥ ಐವರು  ಗಂಡಂದಿರನ್ನು ಪಡೆದೂ  ನಾನು ಮುಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನ  ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ನೋವು, ಅವಮಾನಗಳಿಂದ   ಕಳೆಯಬೇಕಾಗುವುದೆಂದು ಆಗ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ  . ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ   " ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ " ಎಂದಿನಂತೆ  ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತ ಸುಮ್ಮನ್ನಿದು ಬಿಟ್ಟ !

ಅಕಸ್ಮಾತ್,  ಅಂದು  ಕುಂತೀ ದೇವಿ , ತನ್ನ ಆಜ್ಞೆ  ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ,  ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಹಂಚಿ ಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸಮ್ಮತಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದರೆ?
ಅರ್ಜುನ  ತಾನು ಗೆದ್ದ  ವಸ್ತು  ತನ್ನದು  ಮಾತ್ರ ಎಂದಿದ್ದರೆ ?  ಅಪ್ಪ ಖಡಾ ಖಂಡಿತವಾಗಿ   ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರೆ ? 
ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ  ಮನದಲ್ಲೇನಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದರೆ?  .. .

ಕೇವಲ " ರೆ " ಗಳಷ್ಟೇ  ಉಳಿದು ಬಿಟ್ಟವು !

June 24, 2018

ಮುತ್ತೈದೆ ಭಾಗ್ಯ !




"ಗೌರೂ..... "
ಗಂಡ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಬಂದು , ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಹೀಗೆ ರಾಗ ಎಳೆದರೂ ಅಂದ್ರೆ , ಏನೋ ವಿಶೇಷ ಬೇಡಿಕೆ ಇದೆ ಅನ್ನೋದು ಗೌರಕ್ಕಂಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋದೆ !
ಕುಕರ್ ಇಟ್ಟು ಒಲೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಕೇಳಿದ್ರು .. "ಹಂ.. ಏನು ಬೇಡಿಕೆ ರಾಯರದ್ದು ? "
"ಅದೂ ... ಈಗ ತರಂಗ ಓದ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ತರಾವರಿ ಬೋಂಡಾ - ಭಜಿ ಎಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ರು , ಅದನ್ನ ನೋಡಿ , ನೀನು ಮುಂಚೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ಯಲ್ಲಾ , ಗೋಳಿಬಜೆ ಅದು ನೆನಪಾಯ್ತು ...ತಿನ್ನೋಣ ಅನಿಸ್ತಿದೆ ಕಣೆ "
ಗಂಡನ ಕಡೆ ಥಟ್ಟೆಂದು ತಿರುಗಿದ ಗೌರಕ್ಕ ಹುಬ್ಬು ಗಂಟು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗದರಿದರು " ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಅಷ್ಟೇ ಜ್ವರ ಬಿಟ್ಟಿದೆ , ಕೆಮ್ಮು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿ ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿಲ್ಲ , ನಿಮಗೆ ಗೋಳಿಬಜೆ ಬೇಕ ? ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ ಇಂಥದ್ದೆಲ್ಲ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಮೊನ್ನೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಲಿಲ್ವೆ ? ಆರೋಗ್ಯ ಮುಖ್ಯ ಕಣ್ರೀ . "
"ನಿಜಾ ಕಣೆ ನೀನು ಹೇಳೋದು. .. ಆದ್ರೂ ..."
"ಹ್ಮಂ , ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಸಂಜೆ ಪಕೋಡಾ ಕರಿದು ಕೊಡು ಅಂದಿದಾರೆ , ಈಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನೆ ನಾಲ್ಕು ಮಾಡಿ ನಿಮಗೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಆದ್ರೆ ನಾಲ್ಕು ಅಂದ್ರೆ ನಾಲ್ಕೇ . ಮತ್ತೆ ಕೇಳೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ . ಗೊತಾಯ್ತ? " ಒಲೆಯತ್ತ ತಿರುಗಿ ಹೇಳಿದರು ಗೌರಕ್ಕ.
" ಸರಿ ಮಹಾತಾಯಿ , ನೀನು ನನ್ ಪ್ಲೇಟ್ ಗೆಹಾಕಿದಷ್ಟನ್ನೇ ತಿಂತೀನಿ . ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲ್ಲ. ಈಗ ಪಕೋಡಾ ಮಾಡ್ತೀಯಾ ತಾನೆ ? " ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿದರು .
ಗೊತ್ತು ಅವರಿಗೆ, ಈಗ ಎಷ್ಟೇ ಹಾರಾಡಿದರೂ ಬಡಿಸುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಹೆಂಡತಿ ಎಂದರೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆ ಎಂದು.

ಅಂತೂ ಪಕೋಡ ಮಾಡಿಸಿ ಕೊಂಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ ಸದಾಶಿವರು ೪.೩೦ ಆದರೂ ಏಳದಾಗ ಕಾಫೀ ಮಾಡಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರಕ್ಕ ಅವರನ್ನು ಏಳಿಸಲು ಹೋದರು . ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೈ ಮುಟ್ಟಿದವರೇ ಹೌಹಾರಿ ಅಲ್ಲೇ ಕುಸಿದರು . ಹೇಗೋ ಎದ್ದು ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಮಗನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು . ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ , ಅಶ್ವಿನಿ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದಳು ಮತ್ತರ್ಧ ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಗನೂ ಬಂದ. ಮನೆ ಶೋಕದ ಬೀಡಾಗಿತ್ತು.

ಹತ್ತು ದಿನಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋದವು ರೂಮಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಓದುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗೌರಕ್ಕಂಗೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಅಳುವ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಮುಖ ಮೇಲೆತ್ತುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ " ಇದೆನಾಯ್ತೆ ಹೀಗೆ " ಎಂದು ಅವರನ್ನಪ್ಪಿ ಕೊಂಡು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು .
ಲಕ್ಷ್ಮಿ , ಗೌರಕ್ಕನ ನಾದಿನಿ . ಎರಡು ವರ್ಷ ಚಿಕ್ಕವಳಾದ್ರೂ ಅವರಿಗೆ ಜೀವದ ಗೆಳತಿಯಾಗಿದ್ದರು .

ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ನಲ್ಲೇ, ಅಲ್ಲಿ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಆಮೇಲೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕಳೆದುಹೋಗಿ , ಸುದ್ದಿನೇ ಗೊತಾಗಲಿಲ್ಲ ನೋಡು . ಯಾವಾಗ ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ನೋ ಅವಾಗ ಗೊತಾಯ್ತು , ತಕ್ಷಣ ಓಡಿ ಬಂದೆ , ಆದರೂ ಅಣ್ಣನ ಮುಖ ಕೊನೆ ಬಾರಿ ನೋಡೋ ಭಾಗ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ ಕಣೆ ... ಎನ್ನುತ್ತ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟ ನಾದಿನಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿದರು .

"ಏನೇನು ಯಾವಾಗ ಆಗಬೇಕು ಅಂತ ಇದ್ಯೋ ಅದನ್ನ ತಪ್ಪಿಸೋಕೆ ಆಗಲ್ಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ . ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ಕೋ. ಎಲ್ಲಾರು ಹೋಗೋದೇ ಅಲ್ವ ಒಂದಿನ ? ಆದ್ರೆ ಒಂದು ಕಣೆ , ದೇವರು ನಮ್ಮಿಬ್ರ ಕೋರಿಕೆನೂ ಪೂರೈಸಿಬಿಟ್ಟ !
ಅದು ನಂಗೆ ಸಮಾಧಾನ . "
ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅತ್ತಿಗೆಯ ಮುಖ ನೋಡಿದಳು .

"ಹ್ಞೂ , ಕಣೆ. ಯಾರಿಗೂ ಹೊರೆ ಆಗದೆ , ಕಷ್ಟ ಕೊಡದೇ ಹೋಗೋ ಅಂತ ಸಾವು ಬರಬೇಕು ಕಣೆ ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು. ಹಾಗೆ ಆಯ್ತು. ನಾನು ಕೂಡ , ದೇವರೇ , ಅವರ ಕೊನೆ ಉಸಿರು ಇರೋವರೆಗೂ ನಾನು ಅವರ ಜೊತೆ ಇರೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಪ್ಪ ಅಂತ ಕೇಳ್ಕೋತಾ ಇದ್ದೆ .ಒಟ್ನಲ್ಲಿ ದೇವರು ಇಬ್ರದ್ದೂ ಕೇಳಿಸ್ಕೊಂಡ ." ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಣ್ಣು ಒರೆಸಿಕೊಂಡರು .

ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬೀಗಿತ್ತಿ ಸುನಂದಾ " ಅಯ್ಯೋ , ಹಾಗಂದ್ರೆನೆ ಗೌರತ್ತಿಗೆ ? ಎಲ್ಲರು ಮುತ್ತೈದೆ ಸಾವಿಗೋಸ್ಕರ ಬೇಡ್ಕೊತಾರೆ . ನೀನು ನೋಡಿದ್ರೆ ...... "

" ನಿಜ , ಈಗ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ವರೆಗೂ ನಾನು ಮುತ್ತೈದೆ ಸಾವು ಬಯಸ್ತಿದ್ದೆ . ಆದರೆ , ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತ ಶಂಕರಣ್ಣ ನ ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ತೋದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ ಇವರಿಗೆ ಒಂಥರಾ ಭಯ ಶುರುವಾಯ್ತು . ಶಂಕರಣ್ಣಗೆ ಮರೆವು ಬೇರೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತಲ್ಲ ? ಮಕ್ಕಳು ಅವರನ್ನ ನೋಡ್ಕೋಳೋಕೆ ಕಿರಿ ಕಿರಿ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಿದ್ದನ್ನ ನೋಡ್ತಿದ್ರಲ್ಲ ಇವರು , ತುಂಬಾ ಬೇಜಾರು ಮಾಡ್ಕೋತಿದ್ರು . ಇವರಿಗೂ ನಡುವೆ ಸಲ್ಪ ಮರೆವು ಶುರುವಾಯ್ತು ನೋಡು , ಆಗಿಂದ ನನ್ನತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳೋರು ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇರ್ಬೇಕು ಕಣೆ," ನಂಗೂ ಹೀಗೆಲ್ಲ ಆಗೋದ್ರೆ , ನೀನೇ ನೋಡ್ಕೋಬೇಕು ಅಂತ . ಅಯ್ಯೋ ಯಾಕೆ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಅಂತೀರಾ? ನಮ್ ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗೆ ನೋಡ್ಕೋತಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಏನೇ ಆದ್ರೂ , ನಿನ್ನತ್ರ ಹೇಳ್ಕೊಳೋ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳತ್ರ ಮಾತಾಡೋಕಾಗತ್ತ ? ಅಂತ . ಒಂಥರಾ ಒಳಗೊಳಗೇ ಭಯ , ಗಾಬರಿ ಅವರಿಗೆ . ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದ್ಮೇಲೆ ನಂಗೂ ಅನ್ನಿಸ್ತು ಅವರ ಕೊನೆ ಉಸಿರಿನವರೆಗೆ ನಾನು ಅವರ ಜೊತೆಲೇ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ . ಅವತ್ತಿಂದ ದೇವರತ್ರ ಅದನ್ನೇ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ ."

"ಏನೇ ಹೇಳು ಗೌರತ್ತಿಗೆ , ಇದೊಂತರ ಗಂಡನಿಗೆ ನನಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಸಾವು ಕೊಡು ಅಂತ ಕೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಅಗ್ಲಿಲ್ವೇನೆ ? ಮೊದಲಿಂದ ನಾವು ಹೆಂಗಸರು ಮುತ್ತೈದೆ ಸಾವು ಕೊಡಪ್ಪಾ ದೇವ್ರೇ ಅಂತ ಕೇಳ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು "

"ಅಲ್ಲ ಸುನಂದಾ , ಮೊದಲಿನ ಕಾಲ ಬೇರೆ ಇತ್ತು . ಗಂಡ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡೋರು ಕಮ್ಮಿ ಜನ ಇದ್ರೂ . ನೂರೆಂಟು ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಿತ್ತು . ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಹಾಗೆ ಕೇಳ್ಕೊತಾ ಇದ್ರೇನೋ .
ಈಗ ಹಾಗಿಲ್ವಲ್ಲ ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇದು ಗಂಡನಿಗೆ ಬೇಗ ಸಾವು ಬರಲಿ ಅಂತಲ್ಲ , ಆದರೆ ಅವನ ಕೊನೆ ಉಸಿರಿನವರೆಗೂ ನಾವು ಜತೆಯಲ್ಲಿರೋಕೆ ಬಯಸಿದಂತೆ ಆಗಲಿಲ್ವ? ಮದುವೇಲಿ ಸಪ್ತಪದಿ ತುಳೀವಾಗ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಲೂ ಜೊತೆಗೆ ಇರ್ತೀನಿ ಅಂತ ವಚನ ಕೊಡ್ತೀವಲ್ವ? ಆಮೇಲೆ ಮುತ್ತೈದೆ ಸಾವು ಬೇಕು ಅಂತ ಕೇಳೋದು ತಪ್ಪಲ್ವ? ಅದು ಸ್ವಾರ್ಥ ಆಗಲ್ವ? ನಾವು ಹೆಂಗಸರು, ಏನೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದರೂ ಹೇಗೋ ಹೊಂದ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀವಿ. ಆದರೆ , ಗಂಡಸರಿಗೆ ಅದು ಕಷ್ಟ . ಹೆಂಡತಿ ಹತ್ರ ಸುಖ ದುಃಖ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ, ಅದು ಬೇಕು ಇದು ಬೇಕು ಅಂತ ಕೇಳಿದ ಹಾಗೆ , ಹಾಗಾಗ ಬೇಕು ಹೀಗೆ ಬೇಕು ಅಂತೆಲ್ಲ ಜಬರ್ದಸ್ತ್ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ಸೊಸೆ ಅಥವಾ ಮಗಳ ಎದುರು ಮಾಡೋಕಾಗಲ್ಲ . ಒಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿದ್ರೆ , ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಡಿಪೆಂಡ್ ಆಗಿರ್ತಾರೆನೋ ಅನ್ಸತ್ತೆ .
ಯಾರ ಕಾಲ ಯಾವಾಗ ಮುಗಿಯತ್ತೋ ಅದು ನಮ್ಮ ಕೈಲಿ ಇಲ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದು . ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಅವರನ್ನ ಒಂಟಿಯಾಗಿಸಿ ನಾನೇ ಮೊದಲು ಪ್ರಪಂಚ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅಂತ ಬಯಸೋದು ಬೇಡ ಅನಿಸ್ತು ನಂಗೆ . ಇನ್ನು ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲ . ಯಾವಾಗ ಸಾವು ಬಂದರೂ ನಾನು ರೆಡಿ ಆಗಿದೀನಿ ."
ನಿರಾಳ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಗೌರಕ್ಕನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಶಾಂತ ಭಾವ ನೆಲೆಸಿತ್ತು .

June 16, 2018

ಬರೆಯಲಾಗದ ಹಾಡು !

ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದರೂ ಬರೆಯಲಾಗದ ಹಾಡು 
ನೂರೆಂಟು ಉಳಿದಿಹುದು  ಮನಸಿನೊಳಗೆ 
ಬರೆಯುವುದೋ ಬೇಡವೋ ಎಂಬ ತೊಳಲಾಟದಲಿ
ಬೇಯುತಿಹೆ ನೋಯುತಿಹೆ  ಒಳಗಿಂದೊಳಗೆ 

ನನ್ನೊಡಲ ಭಾವಗಳ ನಿನ್ನೆದುರು ತೆರೆದಿಡಲೇ
ಓದಬಲ್ಲೆಯಾ ಗೆಳೆಯಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ?
ನಗುಮೊಗದ ಹಿಂದಿರುವ ನೂರೆಂಟು ನೋವುಗಳ 
ನೋಡಬಲ್ಲೆಯಾ ಗೆಳೆಯಾ ಸಹನೆಯಿಂದ?

ಬೇಸರಾಗಿದೆ ಮಾತು  ಮನವ ತುಂಬಿದೆ ಮೌನ 
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡುತಿರುವ  ಬೆಂಕಿಯಿಹುದು 
ಬಯಸಿದರೂ  ಸಿಗದಿರುವ  ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಕನಸುಗಳು 
ಅಣಕವಾಡುತ  ನನ್ನ  ಕಾಡುತಿಹುದು 

April 2, 2018

ಲಂಕಾದಹನ


ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣ ತುಂಬಾ ಸುಂದರ ವಾಗಿತ್ತು . ಮನೆಗಳಿಗೆ  ಚಿನ್ನದ ತರ ಕಾಣೋ ಹಾಗೆ  ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದ್ರು .
ಅರಮನೆಗಳಂತೂ  ತುಂಬಾ ಚೆಂದ ಚೆಂದ ಇದ್ವು . 
ಹನುಮಂತ ಒಂದು ಕೋತಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ  ಆ ಅರಮನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಂಚೆ ಹುಡುಕದ . ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸೀತೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ . 

ಹಾಗೆ  ಹುಡುಕ್ತಾ ಹುಡುಕ್ತಾ  ಅಶೋಕ ವನದ ಹತ್ರ ಬಂದ .

"ಅದೆನಜ್ಜಿ  ಅಶೋಕ ವನ?  "

"ಅದು ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕ್, ಲಾಲ್ ಬಾಗ್ ತರ ನೇ ದೊಡ್ಡ ಗಾರ್ಡನ್ ಕಣೆ.   ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಬ್ಬ ಚೆಂದದ ಹೆಂಗಸು ಕಾಣಿಸಿದಳು  ಹನುಮಂತಂಗೆ . ಅಳ್ತಾ ಕೂತಿರೋ  ಅವಳ ಸುತ್ತ   ಸುಮಾರು ಜನ ಹೆಂಗಸರಿದ್ರು . ಆದರೆ ಆ ಹೆಂಗಸು  ಬೇರೆ ಯಾರತ್ರನೂ ಮಾತಾಡದೆ ಇರೋದನ್ನ ನೋಡಿ  ಅವಳೇ ಸೀತೆ ಇರಬೇಕು ಅಂದ್ಕೊಂಡ . ಅವಳು ಕೂತಿರೋ ಮರದ ಕೊಂಬೆ ಮೇಲೆ  ಅಡಗಿ ಕೂತ್ಗೊಂಡು ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದ . 

" ಅವಳೇ ಸೀತೆ  ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಆಲ್ವಾ ಅಜ್ಜಿ? ಅವಳಿಗೆ ಭಾಷೆ ಬರ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಅದಕೆ ಯಾರತ್ರು ಮಾತಡ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅವಳು . ಆಲ್ವಾ ಅಜ್ಜಿ ? "   ಅಪೂರ್ವಾ ಮುಖ ಅರಳಿತ್ತು .

"ಈಗ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಲೇಟರ್ ಹಾಕೊಂಡ್ರೆ ಯಾವ್ ಭಾಷೆ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಬಹುದು !  ಅದ್ಕೆ  ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ  ಬೇಕು ಅನ್ನೋದು .. " ವರುಣ್  ಇನ್ನೂ ಏನೋ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ . ಆದರೆ ಅಜ್ಜಿ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು .

"ಹ್ಞೂ ಕಣೆ .  ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ   ರಾವಣ  ಬಂದ .  ಸೀತೆ  ಎದುರು ನಿಂತು " ನೋಡು ನೀನೆಷ್ಟೇ ಅತ್ತು ಕರೆದು  ಮಾಡಿದ್ರೂ, ಉಪವಾಸ ಇದ್ರೂ  ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ ! ನಿನ್ನ ರಾಮ ಇಲ್ಲಿ ಬರೋದು ಸಾಧ್ಯ ನೇ ಇಲ್ಲ .  ಅವನು ಬಂದರೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ಸೈನ್ಯದ ಎದುರು ಅವನಿಗೆ  ಗೆಲ್ಲೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ . ಹೀಗಾಗಿ ಸುಮ್ನೆ  ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳು . ಈ ಹಠ ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮದ್ವೆ ಆಗಿ ರಾಣಿ ತರಾ ಸುಖವಾಗಿರು " ಅಂದ .

"ಆದ್ರೆ , ಸೀತೆ ಗೆ ಆಲ್ ರೆಡಿ  ಮದ್ವೆ ಆಗಿದ್ಯಲ್ಲ ಅಜ್ಜಿ ?  ಮತ್ತೆ ? "
" ಹೌದಮ್ಮ , ಆದ್ರೆ ರಾವಣ ಅದೆಲ್ಲ ವಿಚಾರ ಮಾಡ್ತ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ . ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಸೀತೆ  ಅವನ ಕಡೆ ನೋಡಲೂ ಇಲ್ಲ . ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಒಂದು ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿ  ಕಡೆ ನೋಡ್ತಾ "  ನೋಡು ನೀನು  ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ರೂ  ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪೋದು ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ . ನನ್ನ ಕದ್ಕೊಂಡು ಬಂದು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೀಯಾ. ನನ್ನ ರಾಮ ಬಂದೆ ಬರ್ತಾನೆ . ನಿನ್ನ ಕೊಂದು , ನನ್ನ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾನೆ . ಆ ಭರವಸೆ ನನಗಿದೆ  "  ಅಂತ ಹೇಳಿದಳು . ಅದನ್ನ ಕೇಳಿ ರಾವಣ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು  ಹೊರಟು ಹೋದ .

ರಾತ್ರಿ  ಸೀತೆ ನಾ  ಕಾಯ್ತಾ ಇರೋ ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲ  ಮಲಗೊವರೆಗೂ  ಹನುಮಂತ  ಕಾದಿದ್ದು ,  ಆಮೇಲೆ  ಸೀತೆಯ ಎದುರು ಹೋಗಿ ನಿಂತ .
ಹೆದರಿದ ಅವಳು ,  ಇವನು ಯಾರೋ ರಾಕ್ಷಸನೇ  ಕೋತಿ ತರ ಬಂದಿದಾನೆ ಅಂದ್ಕೊಂಡಳು. 
ಅವಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತ  ಹನುಮಂತ ತನ್ನ ಕೈಲಿರೋ  ರಾಮನ ಉಂಗುರ ನಾ  ಅವಳೆದುರು ಹಾಕಿ  ಕೈಮುಗಿದ . ಅದನ್ನು ನೋಡ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ  ಸೀತೆ  ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂತು. 
ಉಂಗುರನಾ  ಎತ್ಕೊಂಡು  ಯಾರು ನೀನು ?  ಇದು ನಿನ್ ಹತ್ರ ಹೇಗ್ ಬಂತು ?  ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು . 
"ತಾಯಿ , ನಾನು ಹನುಮಂತ .  ನಿನ್ನನ್ನ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ  ಅಂತ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ  ಮಾತು ಕೊಟ್ಟು ಬಂದಿದೀನಿ. ಅವನು ಈಗ ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಲಿ ಇದ್ದಾನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಂಗೆ ತುಂಬಾ ಸಮಾಧಾನ ಆಯ್ತು. ನೀನು  ನನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೂತ್ಕೋ ನಾನು ಸೀದಾ ರಾಮನ ಹತ್ತಿರ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ "  ಅಂತ ಹೇಳಿದ .

ಅದಕ್ಕೆ ಸೀತೆ ,  " ಹನುಮಂತಾ, ನಂಗೆ ಇದನ್ನ ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು. ಆದ್ರೆ ಶ್ರೀ ರಾಮನೇ  ಬಂದು  ಈ ರಾವಣನ ಕೊಂದು ನನ್ನ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ಬೇಕು . ಅದೇ ಸರಿ ! " ಅಂತ ಹೇಳಿದಳು .
ಈಗ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದೆ  ಅಂತ  ಈ ಆಭರಣ ಣ ರಾಮನಿಗೆ ಕೊಡು "  ಅಂತ  ತನ್ನ ತಲೇಲಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ಹೂವನ್ನ  ಹನುಮಂತನಿಗೆ  ಕೊಟ್ಟಳು . 

"ಅಜ್ಜಿ , ಅಜ್ಜಿ ಅವಳತ್ರ ಚಿನ್ನದ ಹೂ ಹೇಗ್  ಬಂತು ? ಮನೆಯಿಂದ ಹಾಕ್ಕೊಂಡೆ ಬಂದಿದ್ಲಾ?  ಅದನ್ನ ಯಾರೂ ಕಿತಗೊಂಡೇ ಇಲ್ವಾ?"  ಅಪೂರ್ವಾ ಪ್ರಶ್ನೆ !

"ಅವಳ  ಜಡೆ ಲೆ ಇತ್ತು ಕಣೆ . ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಯಾರೂ ಕಿತ್ಗೋತಿರಲಿಲ್ಲ. " ಜಾಸ್ತಿ ವಿವರಣೆ ಕೊಡೋಕೆ ಹೋಗದೆ ಅಜ್ಜಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು .
ಸರಿ ಅದನ್ನ ತೊಗೊಂಡು  ಹನುಮಂತ  ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ .  ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕೆ ಹೋಗೋದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೀಟಲೆ ಮಾಡೋಣ ಅನಿಸ್ತು ಅವನಿಗೆ.  ಅಶೋಕವನ ಅಂದ್ರೆ ರಾವಣನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ  ಗೊತಾಗಿತ್ತು ಅವನಿಗೆ.  ಹೀಗಾಗಿ , ಅದನ್ನ ಹಾಳು ಮಾಡೋಕ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ.  ಹೂವೆಲ್ಲ  ಕಿತ್ತು, ಮರ-ಗಿಡಗಳನ್ನೆಲ್ಲ  ಮುರಿದು  ಹಾಳು ಮಾಡಿದ. 

"ಅಜ್ಜಿ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಹಾಳು ಮಾಡೋದಜ್ಜಿ ? ಪಾಪ ಅವೇನು ಮಾಡಿದ್ವು ? ಹಾಗೆಲ್ಲ ಗಿಡ ಹಾಳು ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ  ಅಮ್ಮ ಬೈತ ಇರ್ತಾಳೆ. "

ಹೂ ಕಣೆ. ಅವನು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪೇ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ರಾವಣನ ಹತ್ರ ಹೋಗೋಕೆ ಕಾರಣ ಬೇಕಿತ್ತು.  ಇದೆಲ್ಲ ನೋಡಿ ಸೈನಿಕರು  ಅವನ್ನ ಹಿಡಿದು ರಾವಣನ ಎದುರು ನಿಲ್ಸಿದ್ರು. 

ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಶೋಕವನವನ್ನು  ಹಾಳುಮಾಡಿದ ಅಂತ  ರಾವಣಂಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬಂದಿತ್ತು . ಹನುಮಂತನನ್ನು ನೀ ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಅಶೋಕವನನಾ ಯಾಕೆ ಹಾಳುಮಾಡಿದೆ ಅಂತೆಲ್ಲ  ಕೇಳಿದ . 
ಹನುಮಂತ , ತಾನು ರಾಮನ ಕಡೆಯವನು , ಸೀತೇನ ಹುಡುಕ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿದೀನಿ , ಅವಳಿಗೆ ಏನೂ ತೊಂದ್ರೆ ಕೊಡದೆ ವಾಪಸ್ ಕಳಿಸಿಕೊಡು , ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ,ರಾಮ  ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ನಿನ್ನ ಸಾಯಿಸ್ತಾನೆ  ಅಂತ ಹೇಳಿದ . 
ಅದಕ್ಕೆ ರಾವಣ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕು , ನಿನಗೆ ನನ್ನತ್ರ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡೋ ಅಷ್ಟು ಧೈರ್ಯನಾ  ಅಂತ  ಬೈದು , ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ  ಹನುಮಂತನ ಬಾಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಚಿ ಹಚ್ಚಿ  ಕಳಿಸೋಕೆ ಹೇಳಿದ . 

ರಾವಣನ ಸೇವಕರು  ಬಾಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಚಿ ಹಚ್ಚಬೇಕು  ಅಂತ ಬಂದಾಗ , ಹನುಮಂತನ ಬಾಲ ಉದ್ದ ಬೆಳಿತಾ ಹೋಯ್ತು ! 

"ಅಜ್ಜಿ,  ಅದು ಹ್ಯಾಗೆ ಅಜ್ಜಿ ?  ಅದೇನು  ಗಿಡ -ಬಳ್ಳಿ ತರ ನ? ಬೆಳಿಯೋಕೆ ?  " ಆದಿತ್ಯ ಕೇಳಿದ 

" ಏಯ್ , ಒಂಥರಾ ಎಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಆಗಿರಬೇಕು ಕಣೋ " ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದ ವರುಣ್  ತಕ್ಷಣ ಅಜ್ಜಿ ಕೋಪದ ನೆನಪಾಗಿ  "ಸಾರಿ ಅಜ್ಜಿ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾದ. 

" ಅಜ್ಜಿ, ನಾನು ಇದನ್ನ ನೋಡಿದೀನಿ ಟಿವಿ ಲಿ "  ಎಕ್ಸೈಟ್ ಆಗಿ ಅಪೂರ್ವ ಹೇಳಿದಳು ."  ಬಾಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು  ಹನುಮಂತ .... " ಮುಂದುವರೀತಾ ಇತ್ತು 

" ಸುಮ್ನಿರೆ ,ಅಜ್ಜಿನೆ ಹೇಳ್ಲಿ . ನೀನು ಟಿ ವಿ ಲಿ ನೋಡಿದ್ದು ಈಗ ಹೇಳಬೇಡ "   ತಂಗಿಗೆ  ಗದರಿದ ಆದಿತ್ಯ 
" ಹ್ಮಂ...  ಹನುಮಂತನ ಬಾಲ  ಬೆಳಿತಾ ಹೋಯ್ತು !  ಲಂಕೆಲಿ ಇರೋ ಬಟ್ಟೆನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿದರು ಮುಗೀಲಿಲ್ಲ .ಅವರು ಎಷ್ಟು ಸುತ್ತೊಕಾಯ್ತೋ ಸುತ್ತಿ ಹಾಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಸುರಿದು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದರು .  ಹನುಮಂತ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾರಿದ . ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿರೋ  ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಹಾರಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೇ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಬಿಟ್ಟ . ಇಡೀ ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣ ನೆ  ಉರಿಯೋಕೆ ಶುರುವಾಯ್ತು !  " 

"ಅಜ್ಜಿ ,  ಯಾಕಜ್ಜಿ ಅವನು ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ಬೇಕು ?  ರಾವಣ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದು ತಾನೇ ? ಅವನ ಅರಮನೆ ಮಾತ್ರ ಸುಡ ಬೇಕಿತ್ತು . ಪಾಪ ಬೇರೆವ್ರೆಲ್ಲ ಅವರ ಮನೆ ಸುಟ್ಟು ಹೋದ್ರೆ   ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ?  ಇದು ಸರಿ ಅಲ್ಲ ಅಜ್ಜಿ  "   ಅಪೂರ್ವಾ  ಅಳು ಧ್ವನಿಲಿ ಹೇಳಿದಳು . 

" ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ , ರಾವಣ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನ ತಿದ್ಕೊಬಹುದು ಅಂತ ಆಗಿತ್ತಮ್ಮ ಅದು . ಬಿಡು ನಾವೇನು ಮಾಡೋಕಾಗಲ್ವಲ್ಲ ಈಗ . ನೀ ಮುಂದೆ ಕಥೆ ಕೇಳು . ಅಜ್ಜಿ ಮೊಮ್ಮಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿದರು . 
" ಲಂಕಾ ಪಟ್ಟಣ ಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ  ಹನುಮಂತ  ತನ್ನ ಬಾಲನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿ ಬೆಂಕಿ ಆರಿಸ್ಕೊಂಡ . 
ಆಮೇಲೆ , ಅಲ್ಲಿಂದ ಪುನಃ ಜಿಗಿದು ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಗೆ ವಾಪಸ್ ಹೋದ.  "

" ಅಜ್ಜೀ , ಅವನ ಬಾಲ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಲಿಲ್ವಾ ? ಉರಿಲೂ ಇಲ್ವಾ ಅವನಿಗೆ?  ನಂಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಮ್ಮ ಹಾಲಿನ ಲೋಟ ಕೊಟ್ಳಲ್ಲ , ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆನೆ ಸರಿಸೋಕೆ  ಹೋದೆ , ಬೆರಳು  ಸುಟ್ಟೋಗಿ ಇನ್ನೂ ಉರಿತಾ ಇದೇ ... " 

" ಸುಮ್ನಿರೇ ,ಉಗುರು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂಡ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಹಾಲು , ಬೆರಳು ಸುಡ್ತಂತೆ " ಸ್ಮಿತಾ ಸಿಡುಕಿದಳು 
" ನಿಂಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸುಮ್ನಿರು  ಎಂದು ಅಮ್ಮನಿಗೆಮೂತಿ ತಿರುವಿದ ಅಪೂರ್ವಾ " ಅಜ್ಜೀ , ಮುಂದೆ ಹೇಳು "  ರಾಗ ಎಳೆದಳು.
" ವಾಪಸ್ ಬಂದ ಹನುಮಂತ  ಸೀದಾ ರಾಮನ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ . ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ  ಸೀತೆಯ ವಿಷಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದ . ಹಾಗೆ ಅವಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಚೂಡಾಮಣಿ ನು ರಾಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ .ಅದನ್ನು ನೋಡಿ , ಸೀತೆ ಅಳ್ತಾ ಇರೋ ಸುದ್ದಿನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿ ರಾಮನಿಗೂ ಅಳು ಬಂದು ಬಿಡ್ತು .  " 

" ಪಾಪ ಆಲ್ವಾ ಅಜ್ಜಿ? ನಂಗೂ ಅಳು ಬರ್ತಿದೆ . ಹನುಮಂತ ಲಂಕೆನೆಲ್ಲ ಸುಟ್ಟಾಕಿದ ಅಂತ ಕೋಪಕ್ಕೆ ರಾವಣ ಸೀತೆ ನ ಸಾಯಿಸಿ ಬಿಟ್ರೆ ? " 

" ಹೇಯ್ ಅಳುಬುರ್ಕಿ , ಆ ತರ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ. ಸುಮ್ನೆ ಕಥೆ ಕೇಳೆ"  ವರುಣ್ ಬೈದ . 
" ರಾಮ -ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಇಬ್ರೂ ಸುಗ್ರೀವನ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡಿ ,  ಲಂಕೆಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದು ಅಂತ  ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡಿದ್ರು . ಒಂದೇ  ದೊಡ್ಡ ತೊಂದ್ರೆ ಅಂದ್ರೆ ಸಮುದ್ರ ದಾಟೋದು !  ಆ ಬಗ್ಗೆನೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತ  ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ವರೆಗೂ ಹೋದ್ರು .


 ಹಿಂದಿನ ಕಂತುಗಳು 




March 11, 2018

ಪ್ರಯಾಣ





ಇಲ್ಲಿಯ ಲೋಕಲ್ ಟ್ರೈನ್  ನಲ್ಲಿ 
ಬಾಗಿಲೆದುರೆ ಇಟ್ಟ ಎರಡು ಬುಟ್ಟಿ
ಒಂದರಲ್ಲಿದೆ ಮೀನು  ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ  ಹೂವು !
ಅದರತ್ತಿತ್ತ ಚೆಲ್ಲಿದ ಶೇಂಗಾ ಸಿಪ್ಪೆ 
ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಅಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನ ಚರಪರ
ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ , ಕಾಲಿಡಲಾದರೂ  ಜಾಗವೆಲ್ಲಿ ?

ತುಸುವೇ ಜಾಗ ಸಿಕ್ಕರೂ  ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು
ಕಾರ್ಡು  ಹಚ್ಚುವವರಿಗೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ 
ನಿಂತೇ ಬೇಕಾದರೂ ಆಟಿನ್ ರಾಣಿ,  ಇಸ್ಫೀಟು ಎಕ್ಕಾ 
ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ .

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲೋ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು 
ಒಳ ತೂರಿದ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ 
ಕೂದಲಿಲ್ಲದವರೆದುರಿಗೂ  ಬಾಚಣಿಕೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ 
ಸುರಿಯುವ ಮೂಗನ್ನು
ಜೋಲುವ ಅಂಗಿಯ ತೋಳಿಗೆ 
 ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ

ಇನ್ನು ಲೇಡೀಸ್ ಬೋಗಿಯನ್ನೇನು ಕೇಳೋಣ 
ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ 
ಪೂಸಿಕೊಂಡ ಸೆಂಟು 
ಬೋಗಿ ಹತ್ತುವ ವರೆಗೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು 
ಒಳಗೆ  ಹತ್ತೆಂಟು  ವಾಸನೆಗಳ ನಡುವೆ 
ಎಲ್ಲೋ ಸೇರಿ ಹೋಯ್ತು  
ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕಿದರೆ  ಕುಳಿತು ಬಿಡಿಸ ಬಹುದು  ಬಟಾಣಿ 
ಮಾತಾಡುತ್ತಲೇ ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚಿದರೆ 
ಅಡುಗೆ ಸಲೀಸು 
ಪಕ್ಕದವಳ ಸೀರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುವಾಗಲೇ 
ಬರುತ್ತಾಳೆ ಕೆದರು ಮಂಡೆಯ ಪೋರಿ , 
ಸೀರೆ ಪಿನ್ನು ತೊಗೋ ಅಕ್ಕಾ ಎಂದು 
ಅವಳ ಹರಿದ ಲಂಗಕ್ಕೊಂದೆರಡು ಪಿನ್ನು ಬೇಕು 

ಮನೆಯಿಂದ  ಕೆಲಸಕ್ಕೆ , ಶಾಲೆ- ಕಾಲೇಜಿಗೆ 
ನಿತ್ಯ ಹೋಗಿ ಬರುವಾಗ  ಈ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲೇ
ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ , ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ,ಬಾಂಧವ್ಯಗಳು 
ಜಾತಿ, ಮತ , ವಯಸ್ಸಿನ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ 
ಮೇಲು ಕೀಳೆನ್ನದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ 
ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಹೊತ್ತು  ಮುಂದೋಡುವ 
ಲೋಕಲ್  ಟ್ರೈನಿನೆದುರು  
ಭಗವಂತನೂ ಬೆರಗಾಗಿದ್ದಾನೆ 






February 14, 2018

ನೀ ನಕ್ಕಾಗ !





ಅಂದು ನೀ ನಕ್ಕಾಗ ಸಂಜೆಯಲಿ ಕೆಂಪಿತ್ತು  
ತಿಂಗಳನ ಅಂಗಳದಿ ಬೆಳದಿಂಗಳರಳಿತ್ತು
ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮಂಟಪದಿ  ಪರಿಮಳವು ಹರಡಿತ್ತು 
ಚೆಂಗುಲಾಬಿಯು ಮುಳ್ಳ ನಡುವೆಯೂ ಬಿರಿದಿತ್ತು 
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟದಲಿ ಮಾದಕತೆ ತುಳುಕಿತ್ತು
ಬಳಿಗೆ ಬಾ ಎನ್ನುತಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದಿತ್ತು 
ಕಾಲಗೆಜ್ಜೆಯ ನಾದ ಎದೆಯ ಝಲ್ಲೆನಿಸಿತ್ತು 
ನನ್ನುಸಿರೇ ನೀನಾಗಿ ಎದೆಯ ತುಂಬಿರುವಾಗ
ಭೂಮಿ-ಬಾನೆಲ್ಲವೂ ಒಂದಾಗಿ  ನಲಿದಿತ್ತು