April 14, 2014

ಬೆಕ್ಕೇ ಬೆಕ್ಕೇ.....


ಪ್ರಾಣಿ - ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ  ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ  ! ದ್ವೇಷ ಅಂತೇನಿಲ್ಲ   ಪ್ರೀತಿನೂ ಇಲ್ಲ . 
ನಾಯಿ ಮರಿ ನಾಯಿ ಮರಿ ತಿಂಡಿ ಬೇಕೇ  ಎಂದು ಕಾಳಜಿ ,ತೋರಿಸುವುದೋ   ಕರೆದರೂ ಇಲ್ಲ ಹಾಲು ಬೆಲ್ಲ  ಕಾಯಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ ಎಂದು ಬೆಕ್ಕಿನ  ಬಗ್ಗೆ ಅಕ್ಕರೆ ತೋರುವುದೋ .ನನ್ನಿಂದಾಗದು  .

ಬಾ ಬಾ ಗಿಣಿಯೆ ಎಂದು ಹಾಡಲಾರೆ , ಗಂಗೆ ಬಾರೆ ಗೌರಿ ಬಾರೆ ಎಂದು  ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕರೆಯಬಲ್ಲೆ ...  ನಾನು ಹೀಗೇ . ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರವಿದ್ದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ 
ನಾಯಿ ನನ್ನ ಮುಖ ಮೈ ಎಲ್ಲ , ನೆಕ್ಕುವುದಾಗಲಿ ಬೆಕ್ಕು ಮಿಯಾಂವ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ  ಮೈ ಹೊಸೆಯುವುದಾಗಲಿ ನನಗಿಷ್ಟವಾಗದು .ನಾಯಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದ ,ಮಾತಾಡಿಸಿ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಬಲ್ಲೆ ಆದರೆ ಬೆಕ್ಕು ಎಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಮೈ ಮುಳ್ಳಾಗುತ್ತದೆ .

ದುರ್ದೈವದಿಂದ  ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತೆ ,  ನನ್ನ ಹತ್ತಿರದ ಬಳಗದ  ಕೆಲವರು  ಪ್ರಾಣಿ ಪ್ರಿಯರು . ಅವರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ  ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ  ! 
ಹೇಳಿದ್ನಲ್ಲ ನಂಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ  ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷ  ಇಲ್ಲ . ಆದರೆ  ಅವುಗಳನ್ನು ಅತೀ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ  ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ   ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇಲ್ಲ  ! 

ನನ್ನ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಒಬ್ಬಳಿಗೆ ಬೆಕ್ಕೆಂದರೆ ಮಹಾ ಪ್ರೀತಿ . ಅವಳ ಮನೆ ತುಂಬಾ  ಬೆಕ್ಕುಗಳು !  ಇರುವವರು ೪ ಜನರಾದರೆ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ೫ !!! ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತ ಕೂಡಲೇ  ನನ್ನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಲೋ ಎಂಬಂತೆ  ಎಲ್ಲ  ಬೆಕ್ಕುಗಳೂ  ' ಮಿಯಾಂವ್ ' ಎನ್ನುತ್ತಾ  ನನ್ನ  ಕಾಲು  ಕೈ  ಕುತ್ತಿಗೆ  ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ  ಹತ್ತಿ ಹೊಸೆಯುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಕೂದಲು  ತಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಅಲರ್ಜಿ  ಸ್ವಿಚ್ ಆನ್ ಆಗಿ " ಅಕ್ಷೀ ಅಕ್ಷೀ "  ಎಂದು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. 
ನನ್ನ " ಮಾರ್ಜಾಲ ಮೈತ್ರಿಯ' ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋ ಅವಳು ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ  ಎತ್ತಿಕೊಂಡು  " ಮೌಶೀಲಾ  ತುಮಚ್ಯಾ ಅಲರ್ಜೀ ಆಹೆ  , ಮಾಹಿತಿ ಆಹೆ ನಾ  ಮನ್ಯಾ .. "  (  ಮೌಶಿ ( ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ/ದೊಡ್ಡಮ್ಮ) ಗೆ  ನಿಮ್ಮ ಅಲರ್ಜಿ ಇದೇ ಗೊತ್ತಾಲ್ವಾ ಮುದ್ದೂ ... )  ಎನ್ನುತ್ತ  ನನ್ನನ್ನು  ಆ ಬೆಕ್ಕುಗಳ    'ಮೌಶಿ ' ಯಾಗಿಸಿ  ಅವುಗಳನ್ನೂ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಾ ರೂಮೊಳಗೆ ಒಯ್ದು ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ . ಆ ನಂತರವೇ ನಾನು ನಿರಾಳವಾಗಿ  ಮಾತಾಡ  ಬಲ್ಲೆ .
ಎಷ್ಟೋ ಸಲ  ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ , ನಾನು ಬರೋ ಮುಂಚೆ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ . ನೀನು  ಆ ಬೆಕ್ಕಿನ ಸಂತೆನೆಲ್ಲ ರೂಮೊಳಗೆ ಮುಂಚೆನೇ ಹಾಕಿರು ಅಂತ.  " ಏ  ಹೋಗೆ, ನೀನು ಬರೋವರೆಗಾದ್ರೂ ಅವು ಪಾಪ ಆರಾಮಾಗಿ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿರಲಿ ಬಿಡು ! ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನೀನೆ  ಬೆಕ್ಕನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸೋದು ಕಲಿಬಾರದಾ ? ' ಎಂದು ಕಿಚಾಯಿಸುತ್ತಾಳೆ . 

ಇದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ  ಕಥೆಯಾದರೆ , ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ತವರಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು  ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಚ್ಚು !
ಅಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು - ಮೂರು ಬೆಕ್ಕುಗಳಿಗೆ  ಸಿಗುವ ಉಪಚಾರ ನೋಡಬೇಕು !!! ಅಹಾಹಾ .. ಒಂದು ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಹಾಲಿನ ಜೊತೆ  ಮಂಡಕ್ಕಿ ಮಾತ್ರ ತಿಂದರೆ   ಮತ್ತೊಂದು , ಹಾಲು  ಬೆಚ್ಚಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯುವುದು  ! ಒಂದು ಅಮ್ಮನ ಮುದ್ದಿನ ಬೆಕ್ಕಾದರೆ  ಮತ್ತೊಂದು ಅಪ್ಪಾಜಿಯದು ! ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಮುದ್ದು , ಉಪಚಾರ ಎಲ್ಲ ನೋಡುವಾಗ .. " ನೀವು ನಮಗೇ  ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂದು  ಅಪ್ಪಾಜಿ ಅಮ್ಮನ ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತೇವೆ !   

ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಬೆಕ್ಕಂತೂ ಅವರಿಲ್ಲದಾಗ  ಹತ್ತು ಸಲ ಮನೆಯನ್ನ ಹುಡುಕುತ್ತದೆ ,  ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರೇ ಊಟ ಹಾಕ  ಬೇಕು  .. ಅವರಿಲ್ಲದಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ   ಎಂದೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ . ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಖುರ್ಚಿ ತನ್ನದೇ ಸೊತ್ತು  ಎಂಬಂತೆ ಇಡೀ ದಿನ ಅದರ ಮೇಲೇ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ . ಈ ಬಗ್ಗೆ  ಒಮ್ಮೆ  ಒಂದು ತಮಾಷೆ ನಡೀತು .  ಅಮೆರಿಕಾದಿಂದ  ರಜೆ ಗೆ ಬಂದ  ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮಗಳು ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷದ ' ವಿಸ್ಮಯಾ'  ಪ್ರಾಣಿ ಪ್ರಿಯೆ. ಇಡೀ ದಿನ ಬೆಕ್ಕುಗಳ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಅವುಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದು  ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅವಚಿಕೊಂಡು , ಮುದ್ದಿಸಿ , ಆಮೇಲೆ ಅವಳದೊಂದು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ  ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು   ಜಿಗಿಯದಂತೆ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಳು . 
ಒಂದು ದಿನ  ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಯಾರೋ  ಮನೆಗೆ ಬಂದರು .  ಮಲಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಎದ್ದು ಬಂದು ಅವರ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರು .ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಓಡಿ  ಬಂದ ವಿಸ್ಮಯಾ  " ಅಜ್ಜಾ ಅಜ್ಜಾ , ಅಲ್ಲಿ ಕೂತ್ಗೋ ಬೇಡಾ .. ಅದು  ' ಬೆಕ್ಕಿನ ಕುರ್ಚಿ '  ಎನ್ನುವುದೇ !   ಹಾಲ್  ನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಲೆ  ನಗು ತುಂಬಿ ಬಿಟ್ಟಿತು !   ಆ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೆಕ್ಕು ಮಲಗಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡಿದ್ದ  ಪುಟ್ಟಿ ಗೆ ಅದು ಬೆಕ್ಕಿನ ಕುರ್ಚಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು ! 

ನನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಊರೊಟ್ಟಿನ ಬೆಕ್ಕೊಂದಿತ್ತು . ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಪ್ಪಳ ಕರಿದರೂ ಆ ಬೆಕ್ಕು ಹಾಜರ್ !  ಮ್ಯಾಂ ಮ್ಯಾಂ  ಅಂತಾ  ಹಪ್ಪಳ ಕರಿಯುತ್ತಿದ್ದವರ ಕಾಲು ಸುತ್ತೋದು .ಅದಕ್ಕೊಂದು  ಹಪ್ಪಳ ಹಾಕಿದ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.  ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಕರಿದಿಟ್ಟ ಹಪ್ಪಳದ ಪ್ಲೇಟ್ / ಡಬ್ಬಿ  ಕಾಣಿಸ್ತೋ ಹೋಗಿ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.  

ಅದೇನೋ , ಯಾವಾಗಲೂ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮುದುಡಿ ನಿದ್ರಿಸುವ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಒಂಥರಾ ಆಲಸ್ಯದ ಮೂಟೆ ಏನೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ ನಂಗೆ. ಮನೆಯವರು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿದರೂ ತಮಗೆ ಬೇಡ ಎನಿಸಿದರೆ ಗುರುಗುಡುವ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ತೀರಾ ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. 

ನನ್ನ ಮಾರ್ಜಾಲ ದ್ವೇಷಕ್ಕೂ  ಆ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ನಂಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ಗಂಟು ಬೀಳುವುದಕ್ಕೂ ಅದೇನು  ನಂಟೋ ! 
ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ , ನಾವು ರಜೆಗೆಂದು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ತಿರುಗಿ ಬರಲು ೨ ದಿನ ಇದ್ದಾಗ  ಪುಣೆಯಿಂದ ಫೋನ್! ನಮ್ಮ  ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರದ್ದು. ನಿಮ್ಮನೇಲಿ ರಾತ್ರಿ ಏನೋ ಶಬ್ದ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು  ಕಟ ಕಟ ಅಂತ , ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳದೇನೇ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದ್ವಿ. ಗಾಬರಿ ಆಗೋ ತರ ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಇಲಿ ಸೇರ್ಕೊಂಡಿದ್ಯೇನೋ  ನೀವ್ಯಾವಾಗ ಬರ್ತೀರಾ ಅಂತ.   ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಕೀ ಸೆಟ್ ಕೊಟ್ಟಿರ್ತಾ ಇದ್ವಿ. ಹಾಗಾಗಿ  ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ನಾವು   ಬರೋದು ೨ ದಿನ ಆಗತ್ತೆ ಅಂತ ನೀವು ಬೇಕಿದ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದ್ ಸಲ ನೋಡಿ  ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಾಯ್ತು .  
ಇಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ  ಬಂತಪ್ಪಾ , ಕಿಟಕಿ ಎಲ್ಲ ಸರ್ಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ್ವಲ್ಲಾ ಅಂತ ಯೋಚನೆ  ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯೋವರೆಗೂ.

ಒಳಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಯಾಗೆ ಇತ್ತು.  ಸಿರಿಯ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಒಳ ಹೋದರೆ ಒಂಥರಾ ವಾಸನೆ.  ಕಿಟಕಿ ತೆಗೆಯೋಣ ಅಂತ ನೋಡಿದ್ರೆ ಕಿಟಕಿ  ಅರ್ಧ ತೆಗೆದೇ ಇತ್ತು ! ಅಯ್ಯೋ ರಾಮ ಇದ್ಯಾಕೆ  ಈ ಕಿಡಕಿ ಪೂರ್ತಿ ಹಾಕಿಲ್ಲ ಅಂದ್ಕೋತಾ ಮಂಚದ ಹತ್ರ ಹೋದ್ರೆ  ಗುರ್ರ್ರ್ ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದ.  ಆಮೇಲೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ,ಬೆಕ್ಕು !  

ಹೋಗೋವಾಗ ಹೊರಗೆ ಒಣಗಿಸಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದು ರಾಶಿ ಮಾಡಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೇ ಹಾಕಿ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ಆ ಬೆಕ್ಕು ನೋಡಿದ್ರೆ , ಸ್ವಲ್ಪ ತೆಗೆದಿದ್ದ ಕಿಡಕಿಯ ಬಾಗಿಲು  ಸರಿಸಿ , ತನಗಾಗುವಷ್ಟು ಜಾಗ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಒಳಗೆ ಬಂದು ಮಂಚದ ಮೂಲೇಲಿ ಮರಿ ಹಾಕಿತ್ತು !!!! ನನಗಂತೂ ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರ್ತು . ಆದರೆ ಅದು ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಮರಿ ಹಾಕಿದ ಬೆಕ್ಕು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗೋದು ಅಪಾಯನೇ.ನಾವು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಎಷ್ಟು ಹುಶ್ ಹುಶ್  ಅಂದ್ರೂ ಮಿಸುಕಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ನಮ್ಮನೆ ಮಂಚದ ಮೇಲೇ ಮಲಗಿ ನಮಗೇ ಗುರ್ರ್ ಅಂತಿತ್ತು. 

 ಮರುದಿನ ತಾಯಿ ಬೆಕ್ಕು ಎಲ್ಲೋ ಹೋದಾಗ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾಯ್ತು . ಮನೆಗೆ  ಬಂದಿದ್ದೆ ತಾಯಿ  ಹುಡುಕೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ತು  ಮರಿಗಳನ್ನು. ಅಂತೂ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಅಲ್ಲೇ ಕೂತ್ಕೊಳ್ತು . ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ  ಮರಿಗಳು ನಾಪತ್ತೆ. ಸದ್ಯ ಹೋಯ್ತು ಪೀಡೆ  ಅಂದ್ಕೊಂದ್ವಿ . ಈ ಮನೆ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಅಲ್ಲಾ  ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಸಾಗಿಸಿರಬೇಕು ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಟ್ವಿ . ಮಂಚ ಎಲ್ಲ ಕ್ಲೀನ ಮಾಡಿ ಬಟ್ಟೆನೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಬಿಸಿನೀರು , ಡೆಟಾಲ್ ಹಾಕಿ ತೊಳೆದು  ಚೊಕ್ಕ ಮಾಡೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಸಾಯ್ಸ್ ಬಿಡೋ ಅಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟು ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು ನಂಗೆ . 

 ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿ ಇನ್ನೇನು ನಿದ್ದೆ ಬರತ್ತೆ ಅಂದಾಗ ಏನೋ ಶಬ್ದ . ಸಣ್ಣ ಮರಿ ' ಮಿಯಾಂವ್ " ಅಂದಂಗೆ.  ಮಹೇಶ್ ಗೆ ಹೇಳಿ   ದಾಗ .. ನಿಂಗೆ  ಆ ಬೆಕ್ಕು ತುಂಬಿದೆ ತಲೇಲಿ  ಮಲಗು ಸಾಕು ಅಂದ್ರು. 
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರಿಗೂ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿತು. ಸರಿ ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮರಿ ಹುಡುಕೋ ಕೆಲಸ ಸ್ಟಾರ್ಟ್!  ಬಹಳ ಹುಡುಕಿ  ಶಬ್ದದ ಮೂಲ ಹಿಡಿದು ನೋಡಿದರೆ , ನಮ್ಮ ಮಂಚದ ಕೆಳಗೆ  ಗೋಡೆ ಬದಿಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳು !!!  ಹೇಗಿದೆ ಅಮ್ಮ ಬೆಕ್ಕಿನ ಉಪಾಯ !!  ಅದ್ಯಾವ ಮಾಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮರಿಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗಿಸಿತೋ !! ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಆ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬಾಲ್ಕನಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಗೆ  ಮರಳಿಸಿ  ಮಲಗಿದ್ದಾಯ್ತು . 

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಕಾಟ ಕೊಡೊ ಬೆಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಂಗೆ ದ್ವೇಷ ಅಲ್ದೇ ಇನ್ನೇನು  ಭಾವನೆ ಬರೋಕ್ ಸಾಧ್ಯ ಆಲ್ವಾ? 
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಮಾರ್ಜಾಲ ಪ್ರಿಯರಿದ್ದೀರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಬೈಕೋಬೇಡಿ  . 

July 7, 2013

ಕೇದಾರದ ನೆನಪು


      ಳೆದ ಕೆಲ ವಾರಗಳಿಂದ ಉತ್ತರಾಖಂಡ ದಲ್ಲಿ  ಪ್ರಕೃತಿಯ  ರೌದ್ರಾವತಾರದ ಬಗ್ಗೆ  ವಿವಿಧ ವಾಹಿನಿಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಓದಿ  ಕಳವಳ , ಕಾಳಜಿ ,ಭಯ, ಅಸಹಾಯಕತೆ   ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳೂ  ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು . ಜೊತೆಗೆ  ಎದೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ  ಒಂದು ಸಮಾಧಾನದ ಉಸಿರು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದಿಲ್ಲ ! 
೧೧   ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ , ಆಗಸ್ಟ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ   ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದೆ ! ಕೆಲವು ತೀರಾ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ  ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ , ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ  ಪ್ರವಾಸ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ ! ಇಂದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ  ತುತ್ತಾದ ಆ ಎಲ್ಲಾ  ಜಾಗಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿದ್ದೆ .   ಬದರಿ , ಕೇದಾರ , ಗೌರಿಕುಂಡ ,ಹೇಮಕುಂಡ್ , ಗೋವಿಂದ್ ಘಾಟ್, ಜೋಷಿಮಠ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜಾಗಗಳಲ್ಲೂ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದೆ  . ಇಂದು ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮೈ ಜ್ಹುಮ್ಮೆನಿಸುತ್ತದೆ . ಇಂಥಾದೊಂದು ವಿಕೋಪ ನಡೆಯಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ    ಹಾಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ  ಅನಿಸುತ್ತದೆ. . ಅದೇನೋ ಅಂತಾರಲ್ಲ   ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸುಖವಿದೆ  ಅಂತ ಹಾಗೆ  ! 

ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನೆದು  ಒಮ್ಮೆ ಮೈ ನಡುಗಿತು . 

ಕೇದಾರನಾಥ  ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ  ಪ್ರಿಯವೆನಿಸಿದ ತಾಣಗಳಲ್ಲೊಂದು . ಇಂದಿಗೂ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಲ ನನ್ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ  ಕಂಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಾ ಎನ್ನುತ್ತದೆ . ಅತೀವ ದೈವಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ , ನಾನು ನಾಸ್ತಿಕಳಲ್ಲ ! ಹೀಗಾಗಿ  ಹಿಮಾಲಯದ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ  ಬದರಿ , ಕೇದಾರ, ಹರಿದ್ವಾರ , ಹೃಷೀಕೇಶ ಇತ್ಯಾದಿ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ  ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೂ ಕೂಡ ನಾನು ಮನಸ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಲೆಬಾಗಿದ್ದು  ಅಲ್ಲಿಯ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ! ಶುದ್ಧ  ಗಾಳಿ ,  ಇನ್ನೂ  ಮಲಿನಗೊಂಡಿರದ  ತಂಪಾದ ನೀರು ಹಿಮಾಚ್ಛಾದಿತ  ಬೆಟ್ಟಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸುವ  ಕಪ್ಪು ಹಸಿರು ಕಾಡುಗಳು , ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯವಿಲ್ಲದೆ  ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ಪರಿಸರ , ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ .. ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಜಂಜಾಟಗಳಿಂದ ದಣಿದ ಜೀವವನ್ನು ತಣಿಸಲು ? 

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದರೂ , ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ  ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕಳೆದಿದ್ದು . ತಲೆ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲು , ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ , ಎರಡೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ  ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು . ನನ್ನ ಹಿಮಾಲಯ ಪ್ರವಾಸದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ  ಅಲ್ಲಿಯ  " ಪುಷ್ಪ  ಕಣಿವೆ "ಯನ್ನು  ನೋಡುವುದಾಗಿತ್ತು . ಕೇವಲ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ  ಬದರೀ ಕೇದಾರ ಪ್ರವಾಸದ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದೆವು  . ನನ್ನ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಸಣ್ಣತ್ತೆಯ   ಕನಸು  ಹಿಮಾಲಯದ " "ಪುಷ್ಪ ಕಣಿವೆ " ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪಾಜಿ . 

 ಪುಣೆ ಇಂದ  ಈ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟ ೧೧  ಜನರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ನಾನೇ  ಕಿರಿಯವಳು . ಉಳಿದವರೆಲ್ಲಾ   ೫೫ ಕ್ಕೂ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟವರು ! ಅತ್ಯಂತ ಹಿರಿಯ ಸದಸ್ಯೆ  ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪುಣೆ ಮೂಲದ  ವೈದ್ಯೆ  . ಆಕೆಗೆ ಆಗಲೇ  ೮೩  ವರ್ಷ ! ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಉತ್ಸಾಹ ೪೦ ರ ವಯಸ್ಸಿನದು ! ಇಂಥಾ ಗುಂಪಿರುವ   ನಮ್ಮ ಬಸ್ ಎಲ್ಲೇ ನಿಂತಾಗಲೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಇಳಿಸಲು ನೆರವಾಗುವ, ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಮುಂದಾಗುವ ಕರ್ತವ್ಯ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು . 
ಹರಿದ್ವಾರದಿಂದ ಜೋಷಿಮಠಕ್ಕೆ    ಸುಮಾರು ೨೫೦ ಕಿ. ಮೀ  ಅಂತರ . ಆದರೆ ಈ ರಸ್ತೆಯ  ಶೇ . ೯೦  ಭಾಗ   ಘಾಟ್ !  ಒಂದೆಡೆ  ಅತ್ಯಂತ ಆಳದಲ್ಲಿ  ರಭಸದಿಂದ  ಹರಿಯುವ ಗಂಗೆಯ ಅಬ್ಬರ ಅಷ್ಟು ದೂರಕ್ಕೂ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ  , ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ   ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿದಷ್ಟೂ ತುದಿ  ಕಾಣದ  ಪರ್ವತಗಳು ! ನಡುವೆ  ಹಾವಿನಂತೆ ಹರಿಯುವ   ಕಿರಿದಾದ  ರಸ್ತೆ . ವಾಹನ ಚಾಲಕನ ಕೈಯಲ್ಲಿ  ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರಾಣ  ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ .ಹೀಗಾಗಿ  ಒಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನೇ ನಮ್ಮ ದೇವರು ! 

ನಮ್ಮ ದಾರಿ  
 ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ  ಭೂಖಂಡಗಳು ಸರಿದಾಡಿ  ಢಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದಾಗ  ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂದ  ಭೂ ಭಾಗ   ಹಿಮಾಲಯ ! ಇಲ್ಲಿಯ ಮಣ್ಣು ಗಟ್ಟಿಯಿಲ್ಲ . ಮರಳಿನಂತೆ ! ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಕುಸಿಯ ಬಹುದು . ಹೀಗೆ ಮರಳಿನ ರಾಶಿಯಂಥಾ  ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ  ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ  ಬಂಡೆಗಳು ಹುದುಗಿವೆ . ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕುಸಿದರೆ  ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂದು  ಊಹಿಸಿ ! ಇನ್ನು ಹಾಗೆ ಕುಸಿದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಝರಿಯೊಂದು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು  ಅಂತಾದರೆ  ಆ ನೀರು , ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬಂಡೆಗಳು  ಮೂರು ಒಟ್ಟಿಗೆ  ಕೆಳಗೆ  ಧಾವಿಸಿದರೆ  ? ಪರಿಣಾಮ  ಅತಿ ಭಯಂಕರ  ! ನಾವು ಹೋದ  ಮುಂಚಿನ ದಿನವಷ್ಟೇ ಅಂಥಾದ್ದೊಂದು  ಘಟನೆ ನಡೆದಿತ್ತು  ಅದೇ  ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ! ಬಂಡೆಗಲ್ಲುಗಳ ರಾಶಿ , ಕೆಸರು  ದಾರಿಯಲ್ಲಿನ್ನೂ  ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ  ಆ ರಸ್ತೆಗಳ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು  ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಗೆ ವಹಿಸಿರುವುದರಿಂದ  ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಾ ರಸ್ತೆಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು !  ಆದರೂ ಪ್ರವಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ ರಸ್ತೆ ಕುಸಿಯಬಹುದೋ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಹೆಚ್ಚಿನವರ ಮನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತ್ತು ! 


ಭೂ ಕುಸಿತದ ಒಂದು ನೋಟ  ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದು  !
ಇಂಥಾ ಆತಂಕಗಳ ನಡುವೆಯೇ  ಸುತ್ತಲಿನ ರುದ್ರ ರಮಣೀಯ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸವಿಯುವ ಸಂಭ್ರಮ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು . ಹಿಮಾಲಯವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡುವ ನನ್ನ ಕನಸು  ನಿಜವಾದಾಗ .. ಆ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ , ಎದೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ  ಸಡಗರ ಬೇರೆಲ್ಲ ಆತಂಕಗಳನ್ನು ಮರೆಸಿತ್ತು . ಸುಮಾರು ೧೦  ದಿನಗಳ ನನ್ನ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ  ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸುಂದರ ರೂಪವೇ ನಂಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ! 

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಯ  ದುರಂತದಲ್ಲಿ  ಕೇದಾರದ ಜೊತೆ ಕೇಳಿಬಂದ  ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರು ಹೇಮಕುಂಡ್ ಸಾಹಿಬ್. 
ಇದು ಸಿಕ್ಖರ ಪವಿತ್ರ ತಾಣಗಳಲ್ಲೊಂದು . ಜೋಶಿಮಠದಿಂದ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಘಾಟ ವರೆಗೆ ಹೋಗಬಹುದಾದರೂ ಅಲ್ಲಿಂದ  ಮುಂದೆ ಹೇಮಕುಂಡ್ ಗೆ  ವಾಹನಗಳು ಹೋಗಲಾರವು. 

ಗೋವಿಂದ ಘಾಟ್ ನ ವಾಹನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮೇಘಾವೃತ ಶಿಖರಗಳು !
 
ಗೋವಿಂದ  ಘಾಟ್ ನಿಂದ ಹೇಮಕುಂಡ್ ಗೆ ೧೪  ಕಿ ಮೀ  ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಸಾಗುವಾಗ ಸತತ ನದಿಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಕಾಲು ನೋಯುತ್ತಿದ್ದರೂ  ಹೆಚ್ಚು ದಣಿವಾಗಲಿಲ್ಲ . ೧೦ -೧೫ ನಿಮಿಷಗಳ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಕ್ಕರೆ  ದೇಹ ಮತ್ತೆ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು . ಶುದ್ಧ ಹವೆಯ ಕಾರಣವಿರ ಬಹುದು . ಮೇಲೇರಿದಂತೆ  ಆಮ್ಲಜನಕದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಹಲವಾರು ಜನರಿಗೆ ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ ಆಗುವುದು ಅಲ್ಲಿ ಬಹು ಸಹಜ .ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಇದು ಅತೀ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ.  ಹೇಮಕುಂಡ್ ನಲ್ಲಿ  ನಾವು ಹೋದ ದಿನ  ಇಂಥಾ ತೊಂದರೆಯಿಂದ  ಪುಣೆಯಿಂದಲೇ  ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್  ಗಾಗಿ  ಹೋದ ಒಬ್ಬ ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗ  ಮೃತ ಪಟ್ಟಿದ್ದ !   

ಹೇಮಕುಂಡ್ ದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗುವ ಅಲಕನಂದಾ 

ಹೇಮಕುಂಡ್ ನ  ದೊಡ್ಡ  ಗುರುದ್ವಾರ ( ಸಿಖ್ಖರ  ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳ) ವನ್ನು ನೋಡಿ  ಬೆರಗಾಗಿದ್ದೆ ! ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಸುಮಾರು 4600 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಗುರುದ್ವಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟಿರ ಬಹುದು ಎಂಬುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ತರುತ್ತದೆ ! ಯಾವ ವಾಹನವೂ ಓಡಾಡದ ,  ಅಂಥಾ ರಸ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಈ ಪರ್ವತದ  ಮೇಲೇ , ಕೇವಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ  ಕಟ್ಟೋಣದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದು ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಕಟ್ಟುವುದು  ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ ! 


ಹೇಮಕುಂಡ್ ಸಾಹಿಬ್-  ವಿಶಾಲ ಗುರುದ್ವಾರ  
ಯಾರೇ  ಬಂದರೂ ಎಷ್ಟೊತ್ತಿಗೂ  ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಂಚಿನ ಲೋಟದ ತುಂಬಾ  ಬಿಸಿಬಿಸಿಯಾದ  ಚಹಾ  ಸಿಗುತ್ತದೆ , ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಖಿಚಡಿಯನ್ನು ಪ್ರಸಾದವಾಗಿ ಬಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದಣಿದು ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಯಾದ ಚಹಾ .. ಅಮೃತವೆನಿಸುತ್ತದೆ ! ಅಲ್ಲೇ  ಹಿಂದಿರುವ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ , ನಾವು ಹೋದಾಗ ಇನ್ನೂ  ಅರ್ಧ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯೇ ಇತ್ತು . ಇದು ಸಿಕ್ಖರ ಪವಿತ್ರ ಯಾತ್ರಾ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು  ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹಿಡಿದು  ಮುದುಕರ ವರೆಗೂ  ಯಾತ್ರಾರ್ಥಿಗಳು ಬರುತ್ತಾರೆ . ಮಂಜಿನಂತೆ  ಕೊರೆಯುವ ಸರೋವರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ  ಮುಳುಗಿ ಏಳುತ್ತಾರೆ . ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಕೈಗೂಸುಗಳನ್ನೂ  ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿ ತೆಗೆಯುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನನ್ನ ಉಸಿರೇ ಒಮ್ಮೆ ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು ! 


ಹೇಮಕುಂಡ್ ಸರೋವರ 

ರಾತ್ರಿ ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಸುತ್ತ  ನೋಡಿದರೆ ಒಂಥರಾ ಅವರ್ಣನೀಯ ಅನುಭವ ! ಅದು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ . ಹುಣ್ಣಿಮೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದುದರಿಂದ  ಚಂದ್ರ  ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಸುತ್ತಲೂ ಹಿಮಾಚ್ಛಾದಿತ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಆ ಬೆಳದಿಂಗಳಲ್ಲಿ  ಅಪೂರ್ವ ವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು . ಆಗ ನನಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು  ಯಾವ ಶಬ್ದಗಳೂ  ಹೇಳಲಾರವು ! ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತು ಹಾಗೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೆ ! 

ಸಂಜೆಬೆಳಕಲ್ಲಿ  ಮಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿ 

ಹೇಮಕುಂಡ್ ದಿಂದ ಕೇವಲ ೫ ಕಿ. ಮೀ ದಾರಿ " ಪುಷ್ಪ ಕಣಿವೆಗೆ"  ಆ ಬಗ್ಗೆ  ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. 


ಬದರೀನಾಥ , ಹೇಮಕುಂಡ್  ದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಮ ಮುಚ್ಚಿದ ಬೋಳು ಬೆಟ್ಟಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ , ಕೇದಾರದ ಹಾದಿ ಬೇರೆಯೇ ರೀತಿ . ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ  ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇರಿ  ನಮ್ಮ ಬಸ್ ಸಾಗುವಾಗ ನಡು ನಡುವೆ ಸಿಗುವ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಊರುಗಳು  ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ  ನಡೆಸುವ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುವಂತಿದ್ದವು. ಹಾಗೆ  ನೋಡಿದರೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವೆ ಜೀವಾಳ . ಬೇಸಾಯಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಭೂಮಿ ಕಮ್ಮಿ . ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲ. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಹೀಗಿರುವಾಗ  ವರ್ಷದ ಆರು ತಿಂಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪ್ರವಾಸಿಗಳು  ಇವರಿಗೆ  ಜೀವನಾಧಾರ . ನಾನು ನೋಡಿದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ  ಬಡತನ  ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಡಿಸಲಿನಂಥಾ ಮನೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದವು.  ತಡಿಕೆಯ ಗೋಡೆ ಗಳು, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹೊದೆಸಿದ ಸೂರು .ಮಣ್ಣಿನ ಜಗುಲಿ!  ಆಧುನಿಕತೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ದೂರವೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿದೆ ! ಆದರೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಆತ್ಮೀಯತೆ  ನೋಡಸಿಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು .

ಕೇದಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ  ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿರುವ ಗೌರಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಉಳಿದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಂಥರಾ ಬೇಸ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಇದು.  ನಾವೂ ಕೂಡ ಹಾಗೇ ಉಳಿದು ,ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೇದಾರದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದೆವು. ೧೪ ಕಿ.ಮೀ ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ. ಆದ್ರೆ ಬೋಳು ಬೆಟ್ಟ ! ಹತ್ತುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚಾದಂಗಡಿಗಳು ಸುಮಾರಷ್ಟಿವೆ . ಪ್ರಯಾಣದ ದಣಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು  ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಹಾ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ! ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದಂತೆ ತೀವ್ರವಾಗುವ ಚಳಿ ! ನಾನು  ಜೀನ್ಸ್ , ದಪ್ಪದ ಶರ್ಟ್ ಮೇಲೆ   ಸ್ವೆಟರ್  ಹಾಗೂ ಅದರ ಮೇಲೊಂದು ಜೀನ್ಸ್ ಜಾಕೆಟ್ ಹಾಕಿದ್ದರೂ  ಚಳಿಗೆ  ಮೈ ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು . ಕಿವಿಗೆ ಹತ್ತಿ ತುರುಕಿ, ಉಲನ  ಟೋಪಿ ಹಾಕಿ ಮೇಲೊಂದು ಸ್ಕಾರ್ಫ್ ಕಟ್ಟಿ , ಕೈಗೆ ಗ್ಲೋವ್ಸ್ ಹಾಕಿದ್ದರೂ ಹಲ್ಲುಗಳು  ಕಟ ಕಟ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದು ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ  ಬಂದಾಗಲೂ ಆಗುವ ಸ್ಥಿತಿ. ನಾವಿಲ್ಲಿ ೧೦  ಮಾರು ಜೋರಾಗಿ ನಡೆದರೂ ಬೆವರುತ್ತೇವೆ . 

ಕೇದಾರದಲ್ಲಿ  ಕಟ್ಟಡಗಳು ಬೇಕಾ ಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿವೆ. ಬರುವ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರವಾಸಿಗಳಿಗೆಂದು ಕಟ್ಟಿದ ಲಾಡ್ಜ್ , ಹೋಟೆಲ್ ಗಳು  ಯಾವುದೇ ಪ್ಲಾನ್ ಇಲ್ಲದೆ ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ  ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು  , ಏನಾದರೂ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾದಲ್ಲಿ  ಸರಿಯಾಗಿ ಓಡಲೂ ಜಾಗವಿಲ್ಲದಂತೆ  ಆಗಿದೆ . ಸೂಕ್ತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಲ್ಲದೆ . ರಸ್ತೆಗಳು  ಗಟಾರದಂತೆ ಗಲೀಜಾಗಿವೆ . ಕೊಳಕು  ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತದೆ . ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ  ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿರುವ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸುತ್ತ  ಮನುಷ್ಯನ  ವ್ಯಾಪಾರೀ ಮನೋಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಇಂದು ಬರೀ ಹೊಲಸು ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಒಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸು ರೋಸಿ ಹೋಯಿತು ! ಇದಕ್ಕೆ  ಇಂದು ನನ್ನ ಕೊಡುಗೆಯೂ  ಇದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಾಗ ಮನಸ್ಸು ಮುದುಡಿತು.

ದೇವಾಲಯದ ಎದುರಿಗೆ ಇರುವ  ಲಾಡ್ಜ್ ಗೆ  ಹೋಗಿ , ಮೊದಲ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು  ಹೊರಗೆ ಬಂದೆವು . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನಿಂದ  ಹೋಟೆಲ್ ನ ಹುಡುಗ  ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಹಾದ  ಕೆಟಲ್ ಹಿಡಿದು ಮೇಲೇ ಬಂದ. ಹಬೆಯಾಡುವ ಚಹಾವನ್ನು  ಆತ ಉದ್ದ ಕಂಚಿನ ಲೋಟಕ್ಕೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ನಮ್ಮ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟ . ಆ ಚಳಿಗೆ  ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದ ಬಿಸಿಯಾದ ಲೋಟ  ಹಾಯೆನಿಸಿತು. ಕೈಯಿಂದ ಬಾಯಿಯ ವರೆಗೆ ಹೋಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಬೆಯಾಡುವ ಚಹಾ ಕೂಡ ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಹೋಯ್ತು ! ಅಂಥಾ ಚಳಿ ಅಲ್ಲಿ. 

 ಮಜಾ ಎಂದರೆ , ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ದಪ್ಪ ಹಾಸಿಗೆಏನೋ ಇತ್ತು . ಆದರೆ ಎಲ್ಲೂ ಚಾದರ, ಕಂಬಳಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ ರಾತ್ರಿ ಈ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ  ಮಲಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಎಂದು  ಕೆಳಗೆ ಹೋಗಿ  ಚಾದರ ಇಟ್ಟಿಲ್ಲ  ಕೊಡಿ ಎಂದರೆ , ಆತ  ಹಾಗಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರೂಮಿನಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತೇವೆ  ಎಂದ. ನಾವು  ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ , ನೀನೂ ಮರೆತಿರಬೇಕು ಬೇಕಾದರೆ ಬಂದು ನೋಡು  ಅಂದೆ ವಾದಿಸಿದೆವು. ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೆ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದ ಅವನು ಹಾಸಿಗೆ  ತೋರಿಸಿ ಇದೆಯಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಎನ್ನಬೇಕೆ? ಅಯ್ಯೋ ಹಾಸಿಗೆ ಇದೆಯಪ್ಪ  ಆದರೆ ಕಂಬಳಿ ಎಲ್ಲಿ  ಎಂದು ನಾವು ! ಅಂತೂ ಅವನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಗೊಂದಲ ಅರ್ಥವಾಗಿ ನಗುತ್ತ ಮೇಲಿನ " ಹಾಸಿಗೆ"ಯನ್ನು   ಎತ್ತಿದ ! ಅದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಹಾಸಿಗೆ ಇತ್ತು . ನಾವು ಸುಸ್ತು . ಅಲ್ಲಿಯ ಹೊದಿಕೆಯೇ ಒಂದು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ತಿದ್ದು  ನಮ್ಮನ್ನು ಮೂರ್ಖರನ್ನಾಗಿಸಿತ್ತು. ಹಾಗೇ ಹಾಸಿಗೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದರೂ , ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೂಜಿಯಷ್ಟೇ  ಅದು ಸರಿದರೂ  ಚಳಿ ಮೈ ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು .

ಇಂಥಾ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಲ್ಲೂ ಬರೀ ಮೈಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ ಸಾಧುಗಳು  ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಾರೆ ! ನಾವು ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೇ ಬಟ್ಟೆ  ಹಾಕಿ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರೆ , ಅವರೋ ಒಂದೂ ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ , ಮೈಗೆ ಬೂದಿ ಬಡಿದುಕೊಂಡು , ಚಳಿಯೆಂದರೇನು ಎಂದೆ ತಿಳಿಯದವರಂತೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು . 

ಕೇದಾರನಾಥನ  ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ 

ಕೇದಾರನಾಥದ  ದೇಗುಲ  ಸಾವಿರ ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹಳೆಯದು . ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣ ವಲ್ಲದ ಸರಳ ವಾಸ್ತು ಶಿಲ್ಪ. ಆದರೆ ಭವ್ಯವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ದೇಗುಲವಿದು . ಇಂಥಾ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ  ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟಿದರು  ಎಂಬುದು  ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿಯೇ !  ವಿಶಾಲವಾದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಒಳ ಹೊಕ್ಕರೆ ,ಮಬ್ಬುಗತ್ತಲೆ .  ಕಲ್ಲಿನ ನೆಲದ ಮೇಲೆ   ಕಾಲು ಕೊರೆಯುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಾ , ಜಾರುತ್ತದೆ ಕೂಡ. ಜೊತೆಗೆ ಮುಗ್ಗು , ಜಿಡ್ಡು ವಾಸನೆ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಶಿವಲಿಂಗಕ್ಕೆ  ಭಕ್ತರು ಬೆಣ್ಣೆ ಸವರುವುದು ಪರಿಪಾಠ ! 
ಹೀಗಾಗಿ ನೆಲವೆಲ್ಲ ಜಿಡ್ಡು . ದೀಪಾವಳಿಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಿಮಪಾತ ಶುರುವಾಗುವಾಗ ದೇವಾಲಯದ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದರೆ  ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯುವುದು ಅಕ್ಷಯ ತದಿಗೆಗೆ , ಹಿಮ ಕರಗುವ  ಸಮಯಕ್ಕೆ . ವರ್ಷದ ಆರು ತಿಂಗಳು  ಹಿಮದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿರುವ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ದಿನ ಹಾಗೂ ಪುನಃ  ತೆರೆಯುವ ದಿನ  ಬಿಸಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ತೊಳೆದರೂ ವಾಸನೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ! ನಂಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರ ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಎಂದೆನಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು .ಯಾವುದೋ ಕಾಲದ ಏನೋ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರ  ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಹೀಗೇ ಕೊಳಕುಗೊಳಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತದೆ. 



ಬಾಲ್ಕನಿಯಿಂದ ಕಂಡ  ಗೋಪುರ 

ಅಂದು ನೂಲು  ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು  (ರಾಖೀ  ಹುಣ್ಣಿಮೆ )  . ರಾತ್ರಿ ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಬಂದು  ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತೆ. ನೀರವ ಮೌನದ ನಡುವೆ  ಕ್ಷೀಣವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಮಂದಾಕಿನಿಯ ಜುಳು ಜುಳು ಸದ್ದು . ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಸುಮಾರು ೭೦೦೦ ಮೀಟರ್ ಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರದ ಜಾಗವಾಗಿದ್ದರಿಂದ  ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಪೂರ್ಣ ಚಂದ್ರ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ !  ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಬೋಳು ಬೆಟ್ಟಗಳು , ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ  ಹಿಮದ ಛಾಯೆ,  ಬೆಳದಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ  ಕಾಣುವ  ಕೇದಾರನಾಥನ  ಮಂದಿರ ! ಅನಿರ್ವಚನೀಯ ಭಾವ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು . ಒಂದು ಬಗೆಯ ದೈವೀಕ ಅನುಭವ! ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಧಾರೆಯಾಗಿ ನೀರು ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು . ಎದೆ ತುಂಬಿತ್ತು , ಬೇರಾವ ಗೋಜೂ ಇಲ್ಲದೇ ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದುಬಿಡೋಣ ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು . ಇಂಥಾ ಅನುಭವ ನನಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಅದೆಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಾಗೇ ನಿಂತಿದ್ದೆನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ . 
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ  ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ  ಮರಳಿ  ಗೌರಿಕುಂಡದತ್ತ ಹೊರಟೆವು .

ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ತಲುಪಿ ನೋಡಿದರೆ , ನಾವು  ಊರಿನತ್ತ ತಿರುಗಿ ಹೋಗಲು ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲ ! ನಮ್ಮ ಬಸ್ ಬಂದ ರಸ್ತೆ ಕುಸಿದು ೧೦ ಅಡಿ ಅಗಲದ  ಕಂದಕ ಬಾಯಿ ತೆರೆದಿತ್ತು ! ನಮಗೆ  ಚಿಂತೆ ಶುರುವಾಯಿತು . ಸೇನೆಯವರು ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದರೂ ಸಹ . ಅದರ ರಿಪೇರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. 
ಹೀಗಾಗಿ  ಅಷ್ಟುದ್ದದ ೩ -೪ ಮರದ ಹಲಗೆ ಗಳನ್ನೂ ಕಂದಕದ ಮೇಲೆ  ಹಾಕಿ ದಾಟುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದರು . ನಾವು ಬಂದ  ಬಸ್  ಅದರ ಮೇಲೆ ದಾಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಟೂರಿಸ್ಟ್ ಕಂಪನಿಯವರು ಅದಾಗಲೇ ಬೇರೆ ವಾಹನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ  ಮಾಡಿದ್ದರು . ನಮ್ಮ ಲಗೇಜ್ ಗಳನ್ನೂ  ದಾಟಿಸಿ ಕೊಂಡು ಹಲಗೆಯ ಮೇಲೆ  ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆ ಕಡೆ ದಾಟಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆವು. ನನಗೆ  ಊರಲ್ಲಿ ಹೊಳೆ ದಾಟುವ ' ಸಂಕ' ನೆನಪಾದರೆ , ಅಭ್ಯಾಸವಿರದ ಹಲವರು ಪ್ರತಿಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವಾಗಲೂ  ಜೀವವನ್ನು ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದು ದೇವರ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು . 
 
ಅಂತೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ  ಹರಿದ್ವಾರ ತಲುಪಿದೆವು . 
ಇದು ನನ್ನ ಕೇದಾರನಾಥದ ಅನುಭವ.  ಈ ಪ್ರವಾಸದ  ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ರೋಚಕವಾಗಿತ್ತು . ಸಂದರ್ಶಿಸಿದ ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಳವೂ ವಿಶಿಷ್ಠ ಅನುಭವ ನೀಡಿತ್ತು. 
ನನ್ನ ಬದುಕಿನ  ಕೆಲವು ಅಪೂರ್ವ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ  ನಾನಿಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ . ಇಂದಿಗೂ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಲ  ನನ್ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇದಾರನಾಥದಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೆ. ಆ ಬೆಳದಿಂಗಳು  ತೋಯಿಸಿದ ಪರ್ವತಗಳು ,  ಆ ದೇವಸ್ಥಾನ ,ಆ ಪ್ರಶಾಂತ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತವೆ. 
ಈಗ ಅಲ್ಲಿ  ನಡೆದ ಪ್ರಕೃತಿಯ ರುದ್ರ ನರ್ತನವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ  ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ .ಇದು ನಾ ನೋಡಿದ ಕೇದಾರವೇ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ . ಮನುಷ್ಯನ  ಅತ್ಯಾಚಾರವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸಹಿಸಲಾರೆ ಎಂದು  ಪ್ರಕೃತಿ ದೇವತೆ ಮೈಕೊಡವಿ ನಿಂತಳೆ ? ಕೆಲ ಸಮಯ ನನ್ನನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಡಿ ಎಂದು ಆರ್ಭಟಿಸಿದಳೆ  ಎನಿಸುತ್ತದೆ . ಆಕೆ ಕೆರಳಿದರೆ ನಮಗೆ ಉಳಿವುಂಟೆ ?  ಅವಳನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬದುಕ ಬಲ್ಲೆವೆ? 

July 1, 2013

ಉತ್ತರ


ಇಲ್ಲಿನ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ ?
ಮರುಭೂಮಿಯ ಏಕಾಂತವೂ 
ಸಂತೆಯಂತೆ ಗಿಜಿಗುಡುತ್ತಿದೆ 

 ಅಮ್ಮ ಚೇಳಿನ ಚಿಂತೆ ಬಿಟ್ಟು 
 ಹಾಯಾಗಿ ಮಲಗು 
 ಮರಿ  ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯ್ತೆಂಬ ಜಾಡೂ ಇಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ 

 ಮನದ ಕದವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿರಬೇಕು ನೀನು 
 ಅದಕ್ಕೆ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ ದನಿಗಳು 
 ಕೊಂಚವೇ ಸರಿಸಿ ನೋಡು 
 ಮುದಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಶಬ್ದಗಳು 

 ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೀಯ ಅದಕೇ  ಸಂಕಟ 
 ಜೊತೆಯಾಗಿ ನೋಡು  ಜಗದೊಡನೆ ,
ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ  ಪ್ರೀತಿ 
 ತಿಳಿಯುವುದು ನಿನಗೆ

(ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆಳೆಯ ಸುಧೇಶ್, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕವನ ಬರೆದರು , ನವ್ಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ! ಅದನ್ನು ಓದಿದಾಗ  ಅದಕೊಂದು ಉತ್ತರ ಹೊಳೆಯಿತು . ಬಹುದಿನಗಳ ನಂತರ  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶಬ್ದಗಳು ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಿದಾಡಿದವು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮ  ಈ ಕವನ . ಸ್ಪೂರ್ತಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಸುಧೇಶ್ ಗೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೆ ! ) 

ಸುಧೇಶ್ ರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ !

February 3, 2013

ಹನಿಗಳು ....

ಅದೆಷ್ಟೋ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದವು !  ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ  ,ನನ್ನದೊಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಇದೆ ಎಂಬುದು  " ನಾನೂ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ, ಬ್ಲಾಗ್ ಇತ್ತು ,"   ಎಂಬ ಭೂತಕಾಲವಾಗಿ  ಬದಲಾಗುವ ಮೊದಲೇ , ಅದಕ್ಕೊಂದೆರಡು ಹನಿ ನೀರು ಹನಿಸಿ  ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ .......

೧.


ಶೂನ್ಯ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣು, ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೇ ಕನಸು
ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬರಡಾಗಿದೆ ಮನಸು
ಬರಿದಾದರೂ ಖಾಲಿಯಲ್ಲದ ಪುಟಗಳಲಿ
ಗೀಚಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿದ ಗುರುತು
ಮತ್ತದೇ ಮೌನ , ಮತ್ತೆ ನೀರಸ ಬದುಕು !

----------------------------------------------

೨. 

ನಿನ್ನ ನೆನಪಾದಾಗೆಲ್ಲ 
 ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸಣ್ಣ ಛಳುಕು
ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ  
ಕ್ಷಣಗಳ  ನೆನಪು . 
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತೆ  ಬೆಳಕು  ? 
ಯಾರೇನು ತಿಳಿವರೆಂಬ ಅಳುಕು 

September 3, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಮಹಾಗೋಡೆಯ ಎದುರು !!




    ವಾಹನ  ಮುಂದೆ  ಹೊರಟಂತೆ  ವಾತಾವರಣ ತಂಪಾಗಿ ,  ಮಳೆಹನಿಗಳು  ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತ  ಆಚೀಚಿನ ಮರ ಗಿಡಗಳನ್ನು ತೋಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು.  ನನ್ನ ಮಹಾಗೋಡೆಯ ಕನಸೂ  ನೆನೆಯುತ್ತಾ ನಿರಾಸೆ ದಟ್ಟವಾಗ ತೊಡಗಿತು . 
ಹೊರಗೆ ಹಸಿರು ಹೊತ್ತ ಬೆಟ್ಟ ಮರ ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತವಳಿಗೆ  ದಾರಿ ಸಾಗಿದ್ದೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ . ಸುಮಾರು ೨೦ ನಿಮಿಷಗಳ  ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ವಾಹನ ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಂತಿತು .ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನೂರಾರು ವಾಹನಗಳು , ಜನ ಜಂಗುಳಿ ಕಂಡಿತು . ಕೆಳಗಿಳಿದು ನೋಡಿದರೆ .. ಒಂಥರಾ ನಮ್ಮೂರ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಬಂದಂಥ ವಾತಾವರಣವಿತ್ತು. ಕೆಲವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂಥರಾ ಸಮಾಧಾನವಿದ್ದರೆ , ಬಸವಳಿದ ಮುಖದವರು ಕೆಲವರು .ಮಕ್ಕಳು , ದೊಡ್ಡವರು,  ಯುವಕರು , ಮುದುಕರು  ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು. ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಜನ ಜಂಗುಳಿಯಾಚೆ ನೋಡಿದೆ . ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಯಕೆ ಸಾಕಾರವಾಗಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಭವ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು  ! ಮಳೆ ನಿಂತಿತ್ತು ಆದರೂ ಮೋಡಕವಿದ ವಾತಾವರಣ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು .ನಾನೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ  ಶೂಸ್  ಬಿಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ . ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿ ಹಿಡಿದು , ಕ್ಯಾಮೆರಾ  ನೇತು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತಯಾರಾಗಿ ನಿಂತೆ. ಉಳಿದ ಮೂವರೂ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಮೈ ಮುರಿದು ಆಚೀಚೆ ನೋಡ ತೊಡಗಿದರು ! 

ಗೋಡೆಯತ್ತ  ದಾರಿ 



ಲಿಯೋ ಈ ಗೋಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ  ಸಣ್ಣ ಪರಿಚಯ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ! ಚೀನಾದ ಮೊದಲ ರಾಜವಂಶ ಎನ್ನಬಹುದಾದ " ಚಿನ್ " (Qin)   ರಾಜವಂಶದವರು ಈ ಗೋಡೆಯನ್ನು    ಕಟ್ಟಲು  ಶುರು ಮಾಡಿದರು . ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ  ಅದರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಇದನ್ನು ಕಟ್ಟ ತೊಡಗಿದರಂತೆ . ಪೂರ್ವ ಪಶ್ಚಿಮ ವಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಡೆ ಗೋಡೆಗಳಂತೆ ಮಣ್ಣು, ಹಾಗೂ ಮರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ   ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಈ ಗೋಡೆಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೭ನೆ ಶತಮಾನದಷ್ಟು ಹಳೆಯದು ! ನಂತರ ಬಂದ  ಮಿಂಗ್ ರಾಜವಂಶ ಚೀನಾದ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ , ಈ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ತಡೆಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಬಲವಾಗಿಸುವ ಮತ್ತು  ಬಲಿಷ್ಠ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಯಿತು . ಮಿಂಗ್ ರಾಜವಂಶದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ   ಸುಮಾರು ೬,೦೦೦ ಕಿ.ಮೀ ಗೂ ಉದ್ದದ ಗೋಡೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು . ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ  ಈ ಗೋಡೆಯ  ಒಟ್ಟೂ ಉದ್ದ  ಸುಮಾರು  ೮,೮೫೦ ಕಿ ಮೀ .ಆದರೆ  ..ಈಗ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದು  ಸುಮಾರು ೫೫೦೦ ಕಿ ಮೀ ಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಗೋಡೆ ಮಾತ್ರ  ಎಂದು ಲಿಯೋ ವಿವರಿಸಿದ .
      
ಈ ಮಹಾನ್ ಗೋಡೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಆಸಕ್ತಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಆತ ಹೇಳಿದ . ಈ ಮಹಾ ಗೋಡೆಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ದ ಬಗ್ಗೆ , ಚೀನೀಯರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಚಯವಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ  ! ಅದರಲ್ಲೂ ಬೀಜಿಂಗ್ ಸಮೀಪವಿರುವವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ ! ೧೯೭೨  ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ , ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಮೊದಲ ಅಮೆರಿಕಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ  ನಿಕ್ಸನ್   ತನ್ನ ಚೀನಾ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ   ಚೀನಾದ  ಮಹಾ ಗೋಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಕೇಳಿರುವುದರಿಂದ   ಅದನ್ನು ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬ ಇಂಗಿತ  ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದರಂತೆ ! ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ  ಬೀಜಿಂಗ್ ನಿಂದ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಗೋಡೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಲು ಸರಿಯಾದ ರಸ್ತೆ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ  ! ಆಗ ಚೀನಾದ  ಲೀಡರ್ " ಮಾವೋ ತ್ಸೆ ತುಂಗ " ( ಮಾವೋ ಝೆ ದೊಂಗ್ )   ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಗಡುವಿನಲ್ಲಿ  ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು   ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಸರಿಮಾಡಿಸಿ .. ನಿಕ್ಸನ್ ರ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರಂತೆ . ಆ ನಂತರ ಅವರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರ ಕೊರೆಯತೊಡಗಿತು .  ಅಷ್ಟು ದೂರದ ಅಮೆರಿಕಾವರೆಗೂ ಚೀನಾ ಗೋಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ  ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದರೆ .. ನಾವೇಕೆ ಲಕ್ಷ್ಯ ವಹಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು  ಯೋಚಿಸಿ  ತತ್ ಕ್ಷಣದಿಂದ  ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖರಾಗಿ  ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೂ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ ಪರಿಚಯವಿದ್ದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವಾಗಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಆರಂಭವಾದವು ! ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಾಳಾದ / ಕುಸಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸಿ .. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ಅದರ ಮೂಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾದಿಡಲಾಗಿದೆ . ಉತ್ತಮವಾದ ರಸ್ತೆ ,ಪ್ರವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನೂ  ಮಾಡಲಾಯಿತು . ವಿಶಾಲವಾದ ವಾಹನ ನಿಲ್ದಾಣ , ತರಾವರಿ ಅಂಗಡಿಗಳು , ಸ್ವಚ್ಚವಾದ ಶೌಚಾಲಯ , ಕುಡಿಯುವ ನೀರು  ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೂ ಇವೆ . 

ಹೊಸಾ ಸೈಕಲ್ ನೋಡಿ  ಖುಷಿಯಿಂದ ಓಡುವ  ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಗೋಡೆಯ ಕಡೆ ಓಡಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸಲೋ  ಎಂಬಂತೆ ಲಿಯೋ ಒಂದು ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟ ! ಏನೆಂದರೆ .. ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಾಲ  ಅವಕಾಶವಿದೆ  ನಂತರ ಮುಂದಿನ ತಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ತಡವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ! 

ಅರ್ಧ ದಾರಿಯಿಂದ 

ಸರಿ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತ ತೊಡಗಿದೆವು . ಹಾವಿನಂತೆ ಮೇಲೇರುತ್ತಿರುವ  ಮೆಟ್ಟಿಲು ದಾರಿ  ಹೆಚ್ಚು ಅಗಲವಿರಲಿಲ್ಲ . ಕೆಲವೆಡೆ  ೮  ಅಡಿ ಇದ್ದರೆ ಕೆಲವೆಡೆ ೬ ಅಡಿ . ಕಲ್ಲಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ,  ಕೆಲವು ಮೆಟ್ಟಿಲು  ಬಹಳ ಎತ್ತರವಿದ್ದರೆ ಕೆಲವೆಡೆ   ತುಂಬಾ ಕಮ್ಮಿ ಎತ್ತರ . ಅದಾಗಲೇ ಪ್ರವಾಸಿಗಳು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದರು . ಸಾವಿರಾರು ಜನ  ಪ್ರಪಂಚದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ  ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರು .  ವಿವಿಧ ರೂಪ, ಭಾಷೆ ,ಬಣ್ಣ  , ವೇಷ....  
ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ  ಕೆಲವೆಡೆ  ಜಾಗವಿರದಷ್ಟು  ರಶ್  ಇತ್ತು . ನಾವೂ ಸಹ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ  ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದೆವು . ಬಿಸಿಲು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ ಮೋಡ ಕವಿದಿದ್ದರಿಂದ  ಸೆಖೆ ಸುಮಾರಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು . ಜೊತೆಗೆ  ಹತ್ತುವ ಆಯಾಸ ಬೇರೆ . 
ಗೋಡೆಯ ದಾರಿ


ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೆರಿದರೆ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿದ್ದು  ಗೋಡೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ . ಆದರೆ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪಲೇ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ  .  ಅಷ್ಟಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ  ಕಾವಲು ಗೋಪುರದಂಥಾ ರಚನೆಯಿದ್ದು  ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ  ಹೊತ್ತು ನೆರಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದಣಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು  . ಬೆವರು ಒರೆಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸುಮಾರು ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದೆವು . ಮಹೇಶ್  ಇನ್ನೂ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಲು ತಮ್ಮಿಂದಾಗದು . ಇಲ್ಲೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತೇನೆ .. ನೀನು ಹೋಗಿ ಬಾ ಎಂದರು  . ಸರಿ,    ನಾನು ಮತ್ತು  ಅಕ್ತೊರೋ   ಮುಂದುವರಿದೆವು .

 ಹತ್ತುತ್ತ ಹತ್ತುತ್ತಾ   ಅಕ್ತೊರೋ  ಬ್ರೆಜ್ಹಿಲ್  ನ ಬಗ್ಗೆ , ಅವರ ಊರು , ಮನೆ, ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ  ದಣಿವು ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ    .ಆತನ ಪ್ರಕಾರ  ಪ್ರಪಂಚದ ಅದ್ಭುತಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದಾದರೂ  ಭಾರತದ ' ತಾಜ್ ಮಹಲ್  " ನ ಎದುರು ನಿಂತಾಗ  ಆಗುವ ಅನುಭವ  ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂದ ! ನಾನು ಇನ್ನೂ ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ನೋಡಿಲ್ಲ  ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅತಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದಷ್ಟೇ  ಅಲ್ಲದೆ  , ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಅದನ್ನು ನೋಡು ವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ ಕೂಡ . ಮಾತಾಡುತ್ತಾ  ಇನ್ನೆರಡು ಹಂತಗಳಷ್ಟು ಮೇಲೇರಿದೆವು . ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿ ಮುಟ್ಟಲು  ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಹಂತಗಳಿದ್ದವು . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಮಳೆ ಹನಿಯಲು ಶುರುವಾಯಿತು . ಬೇಗ ಬೇಗ  ಕಾವಲು ಗೋಪುರ ಹೊಕ್ಕು ನಿಂತೆವು . ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳು ಕಳೆದರೂ  ಮಳೆ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ತೊರೋ ತನ್ನ ಬಳಿ ಒಂದು ಕೊಡೆಯಿದೆ . ಇನ್ನೂ ಮೇಲೆ ಹತ್ತೊಣವೇ ಎಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ . ಆತನ ಕೊಡೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಹೊಕ್ಕು   ಇಬ್ಬರೂ ಒದ್ದೆಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ  ನೀನು ಮುಂದೆ ಹೋಗು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ . ನಾನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಾದು  ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಮಳೆ ಕಮ್ಮಿ ಆದರೆ  ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತೇನೆ  ಎಂದೆ .ಆದರೆ ಸುಮಾರು ೧೦ ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರವೂ ಮಳೆ   ಕಮ್ಮಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ  !  ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಕೊಟ್ಟ ಸಮಯವೂ ಸಹ  ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು . ಹೀಗಾಗಿ ಮನಸಿಲ್ಲದ ಮನಸಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಹೊರಟೆ.  ಅಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿಯೂ  ಪೂರ್ತಿ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಲಾಗದ ಬೇಸರವಿತ್ತು .


Add caption
ಕೆಳಗಿಳಿದು  ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಸುಮಾರು ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದೆ.  ಅತುಲ್ ಹಾಗೂ ಮಹೇಶ್  ನಮ್ಮ ದಾರಿ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದರು . ಅಲ್ಲಿ  ಎದುರಿಗೆ ಇದ್ದ ಒಂದು ಅಂಗಡಿ ನನ್ನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು . ಅಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಟ ಚೀನೀ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ  ಉಡುಪುಗಳು , ರಾಜರ ವೇಷ ಭೂಷಣಗಳು  ಇದ್ದವು. ನಾವು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿ  ವಾಪಸ್ ಕೊಡ ಬಹುದಿತ್ತು . ನಾನೂ ಮಹೇಶ್ ರನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ.  ಮಹೇಶ್ ಚೀನೀ ಯೋಧನ ಉಡುಪನ್ನು ಆರಿಸಿದರೆ  ನಾನೂ ರಾಣಿಯ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿದೆ ..   ಅಂಗಡಿಯವರದೇ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಕೂಡ  ಇದ್ದು , ಪೋಲೋರೈಡ್  ಕ್ಯಾಮೆರಾದಿಂದ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ತಕ್ಷಣ  ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿಡುತ್ತಾರೆ . ಸರಿ ಚೀನೀ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿ  ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಸರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದ ಲಿಯೋ ,ಮುಂದೆ  ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬರುವ ಮುಂಚೆ  ಊಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸ ಬೇಕೆಂದೂ ಇನ್ನೂ ಸಿಲ್ಕ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಗೆ ಹೋಗುವುದು ಬಾಕಿ ಇದೆ ಎಂದೂ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ . 


ಮನಸಿಲ್ಲದ ಮನಸಿಂದ  ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ  , ತುದಿ ಮುಟ್ಟಲಾಗದ ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬೇಸರಿಸುತ್ತಾ  ವಾಹನ ಹತ್ತಿದೆ .

August 18, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಬೀಜಿಂಗ್ ಪ್ರವಾಸ


ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು  ತಯಾರಾಗಿ ಹೋಟೆಲ್ ನ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಗೆ ಬಂದೆವು .  ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೇಗೂ " ಬಫೆ " ಇರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ತೊಂದರೆ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಸಸ್ಯಾಹಾರ - ಮಾಂಸಾಹಾರ ಎರಡೂ ಇದ್ದವು .
ಎರಡು ಬಗೆಯ ಗಂಜಿ  (ಆಕ್ಕಿಯದು ಹಾಗೂ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳದ  ನುಚ್ಚಿನದು) ,ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಹಾಲು , ಸೋಯಾ ಹಾಲು . ಅನ್ನದ ಒಂದು ಬಗೆ  ( ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾಂಸಾಹಾರ ವಿರುತ್ತಿತ್ತು ) ಬೇಯಿಸಿದ ತರಕಾರಿ , ಪಲ್ಯದಂತೆ  ಮಸಾಲೆ ಹಾಕಿ ಬೇಯಿಸಿದ  ಕಾಳು , ಬ್ರೆಡ್ , ಬನ್ , ಬೆಣ್ಣೆ, ೨-೩ ಬಗೆಯ ಜಾಮ್ ಅದಲ್ಲದೆ ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳು , ಕಾರ್ನ್ ಫ್ಲೇಕ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಇದ್ದವು .ಎರಡು ಬಗೆಯ ಜ್ಯೂಸ್ ಕೊಡ ಇದ್ದವು.  
ಒಂದು ಕಡೆ  ಒಬ್ಬಾತ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಆಮ್ಲೆಟ್ ಮಾಡಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ  ಅದರಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೆಚ್ಚಿದ  ನೀರುಳ್ಳಿ, ಹಸಿಮೆಣಸು , ಅಲ್ಲದೆ ಅತಿ ಸಣ್ಣಕ್ಕೆ  ಕೊಚ್ಚಿಟ್ಟ  ಹಂದಿ ಮಾಂಸದ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಬೇಯಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ !  ನಾವು ತಿನ್ನುವಂಥಾದ್ದನ್ನು ಪ್ಲೇಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು , ಜ್ಯೂಸ್ ಲೋಟ ತುಂಬಿಕೊಂಡು  ಒಂದು ಟೇಬಲ್ ಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತೆವು  . ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನವಿದ್ದುದರಿಂದ  ಈಗಲೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದಷ್ಟು  ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದೆವು . ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಂದು .. ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್  ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು ರೆಡಿಯಾಗಿ ಹೋಟೆಲ್ ನ ರಿಸೆಪ್ಶನ್  ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು. ೮ ಗಂಟೆ ೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ  ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಒಬ್ಬಾತ ಬಂದ . ನೋಡಲು  ಚೀನೀಯರಂತೆಯೇ  ಇದ್ದರೂ ಎತ್ತರ- ದಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಯೂರೋಪ್ ನವರಂತಿದ್ದ " ಲಿಯೋ " ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಗೈಡ್ ! 
ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲೆಂದು ಬಂದ ಎ ಸಿ  ವ್ಯಾನ್ ನಲ್ಲಿ  ಇದ್ದ  ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪ್ರವಾಸಿ  ಬ್ರೆಜಿಲ್ ನ  " ಅಕ್ತೋರೋ ".  ೫೦ ರ ಹರಯದ ಆತ ಪಪೆಟ್ ಶೋ  ಮಾಡುವನಂತೆ . ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ  ಸೆಮಿನಾರ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಬಂದವನೆಂದು ಹೇಳಿದ . 

ವ್ಯಾನ್ ಹೊರಟ  ಕೂಡಲೇ  ಲಿಯೋ  ನಮಗೆ  ಅಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ   ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ . ನಮಗೆ ಸಮಾಧಾನ ತಂದ ವಿಷಯ ಎಂದರೆ  ಲಿಯೋ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ! ಮುಖ್ಯ ಎಂದರೆ ಅವನ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಮಗೇ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಇಂಗ್ಲಿಷ್  ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು !!! ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ ? ಅಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷಗಳೇನು ? ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬಹುದು  ಇತ್ಯಾದಿ . 

ಆ ಪ್ರಕಾರ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ  " ಜೇಡ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ " ಗೆ . 
ಜೇಡ್ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಬಗೆಯ ಕಲ್ಲು. ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ  ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಇದು ಆಭರಣಗಳಲ್ಲಿ  ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ . ಅಮೂಲ್ಯ ಹರಳಲ್ಲದಿದ್ದರೂ  semi precious ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ  ಬರುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಖನಿಜಗಳಿರುವ ಈ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಚೀನೀಯರು ಬಹಳ ಮಹತ್ವ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ . ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ್ದಾದರೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಖನಿಜಗಳ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೇಲಿಂದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಂಡು  ಬರುತ್ತದೆ . ಚೀನೀಯರ ಪ್ರಕಾರ  ಈ ಕಲ್ಲು ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಅಪೂರ್ವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವ ಕಲ್ಲೆಂದೂ ಕೇವಲ ರಾಜವರ್ಗದವರು ಮಾತ್ರ ಧರಿಸಬಹುದೆಂದೂ ಇವರು ನಂಬಿದ್ದರಂತೆ. 
ಈ ಮನೋ ಭಾವ ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಎಂದ ನಮ್ಮ ಲಿಯೋ ! ಅವನ ಪ್ರಕಾರ ಧರಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದ ತಾಪಮಾನಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತೋರಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಕೂಡ  ಸತತವಾಗಿ ಮೈಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ! ಅದಕ್ಕೆ ಅದರಲ್ಲಿರುವ  ಖನಿಜಾಂಶಗಳೇ  ಕಾರಣ  , ತೆಗೆದು ಒಂದು ಕಡೆ ಇರಿಸಿದಾಗ ಹೀಗೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಗದು ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ  ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಎಂದೂ ಆತ ಹೇಳಿದ . 
 ಜೇಡ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ನ ಎದುರು ನಮ್ಮ ವ್ಯಾನ್ ನಿಲ್ತು.   ಲಿಯೋ  ಹೋಗಿ ಪಾಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ. ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಒಬ್ಬ " ಗೈಡಿಣಿ " ಬಂದಳು. ಅರ್ಥವಾಗುವ  ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ನಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು ! ಕಲ್ಲಿನ ಮೂಲರೂಪ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಡೆಯುತ್ತಾರೆ , ಹೇಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕುಸುರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ  ಎಂದೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾ  ಕರೆದೊಯ್ದಳು . ನಮ್ಮ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಯಿದ್ದು , ಅದರಾಚೆ  ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು  ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು . ನಾವು ಅವರು ಹೇಗೆ ಕೆತ್ತನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಿಂತು ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು ! ಬೆರಗಿನಿಂದ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಮಾರಾಟ ಮಳಿಗೆ ಇತ್ತು . ಜೇಡ್ ನಲ್ಲಿ  ಕಡೆದ ಮೂರ್ತಿಗಳು, ಅಲಂಕಾರಿಕ ವಸ್ತುಗಳು , ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೆಲಸದ ಆಭರಣಗಳು  ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು ! ಅದು ಸರಕಾರ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ಮಳಿಗೆಯೆಂದೂ ಇಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ರಿಯಾಯಿತಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ , ಗ್ಯಾರಂಟೀ ಕೂಡ  ಇರುತ್ತದೆ  , ಗುಣಮಟ್ಟ ಖಾತ್ರಿಯದು ಎಂದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ "ಗೈಡಿಣಿ" ಹೇಳಿದಳು . ಅಲ್ಲದೆ , ಹೊರಗೆ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ  ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ , ನಿಜವಾದ ಜೇಡ್ ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಆಕೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು ! ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ ಚಂದದ  ವಸ್ತುಗಳೆನೋ  ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು . ಆದರೆ ಬೆಲೆ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು  ಒಂಭತ್ತರಿಂದ ಗುಣಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು !! ಆದರೂ ತಡೆಯದೆ , ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು  ಬ್ರೆಸ್ ಲೆಟ್  ಖರೀದಿಸಿದೆ . ಅವರ ಕುಸುರಿ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಹೊಗಳುತ್ತಾ  ಹೊರಗೆ ಬಂದೆವು . 
ಮುಂದಿನ ತಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು  ವ್ಯಾನ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು. ಅಕ್ತೊರೋ  ಅಲ್ಲಿ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ನ ಹೊರಗೆ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಏನೋ ಒಂದು  ಕುರುಕಲು ತಿಂಡಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ . ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ತಿನ್ನಿ ಎಂದು ನಮಗೂ ಕೊಟ್ಟ.ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಾಕಾಹಾರವೆಂದು  ಲಿಯೋ ಹೇಳಿದಮೇಲೆ  ನಾವೂ ಸಹ ರುಚಿ ನೋಡಿದೆವು  . ನೋಡಲು " ಉಂಡ್ಲ ಕಾಳಿ "ನಂತೆಯೇ  ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ  ತಿಂಡಿ ಉಪ್ಪು , ಖಾರ ,ಸಿಹಿ ಬೆರೆತು ತಿನ್ನಲು ಗರಿ ಗರಿಯಾಗಿತ್ತ್ತು .
















                                                       ಜೇಡ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ನಲ್ಲಿ  ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಕೆಲ  ಕೆತ್ತನೆಗಳು 

ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ನಿಲುಗಡೆ ಬೀಜಿಂಗ್ ನಗರದಿಂದ ಆಚೆಯಿರುವ  " ಮಿಂಗ್ ಸಮಾಧಿಗಳು "
ಚೀನಾವನ್ನು ಆಳಿದ   ರಾಜವಂಶ ಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಹಾಗೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು    " ಮಿಂಗ್  ರಾಜವಂಶ " . 1368 - 1644ರ ವರೆಗೆ ಆಳಿದ  ಈ ವಂಶದ ೧೩ ರಾಜರುಗಳ ಸಮಾಧಿ ಈ  ಜಾಗದಲ್ಲಿದೆ .  " ತಿಯಾನ್ ಶೂ " ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ ( ಇದಕ್ಕೆ ಟೈಗರ್ ಹಿಲ್ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ) ಸುಮಾರು ೧೨೦  ಚ. ಕಿ.ಮೀ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ೧೩ ಸಮಾಧಿಗಳಿವೆ. ಸಮಾಧಿಗಳ ನಡುವೆ ಅರ್ಧ ಕಿ.ಮೀ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ೮ ಕಿ ಮೀ ಗಳ ವರೆಗೂ ಅಂತರವಿದೆ. ಈ  ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಚೀನೀಯರ  ಫೆಂಗ್ ಶ್ವೆ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ  ಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ .  ಸಂಪೂರ್ಣ  ೧೨೦ ಕಿ. ಮೀ  ವಿಸ್ತಾರದ ಈ ಜಾಗವನ್ನು   ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು , ಪ್ರೇತಾತ್ಮಗಳ ಓಡಾಟವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ ಮಂತ್ರೋಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಭದ್ರಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು  ನಮ್ಮ  ಗೈಡ್ ಹೇಳಿದ !  ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಮೂರು ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗಾಗಿ ತೆರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ " ದಿಂಗ್  ಲಿಂಗ್ " ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಪುರಾತನ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಉತ್ಖತನ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು  ಅದರಲ್ಲಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ 
ನಾವು ಹೋಗಿದ್ದು  "  ಝಾವೋ ( ಶ್ಯಾವೋ ?)   ಲಿಂಗ್ " ಗೆ . ಝಾವೋ  ಇದು ದೊರೆಯ ಹೆಸರು. " ಲಿಂಗ್   " ಎಂದರೆ ಸಮಾಧಿ ಎಂದರ್ಥ  ಎಂದು ನಮ್ಮ ಲಿಯೋ ವಿವರಿಸಿದ. 

ವ್ಯಾನ್ ನಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಡು ಪಾಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗೇಟ್ ನೊಳಹೊಕ್ಕೆವು .  ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ವಾತಾವರಣ . ಯಾವ ಗೌಜು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲ. ಸುತ್ತಮುತ್ತೆಲ್ಲ ಗಿಡ ಮರಗಳು , ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ . ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬೀಸುವ ತಂಗಾಳಿ .. ನಮ್ಮನ್ನು ಮುದಗೊಳಿಸಿತು . ವಿಶಾಲವಾದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಕಸ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಲ್ಲ . ನಮಗೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಮನಸ್ಸು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ .

ಸಮಾಧಿಯತ್ತ  !
                                 
ಸಮಾಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ , ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ,ಅಂದಿನ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ  ಲಿಯೋ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ . ತಮ್ಮ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲೇ  ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಸಮಾಧಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳ ವನ್ನು ಆರಿಸಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ . ಸತ್ತ ನಂತರ ಶವವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಕಲ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ  ಒಯ್ದು ಹೂಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು . ಅದಕ್ಕೂ ಕೂಡ  ಕಟ್ಟು  ನಿಟ್ಟಾದ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಶವಗಳನ್ನು  ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ವಿಶೇಷವಾದ ದಾರಿ ಇತ್ತು .ದಾರಿಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ  ಕಾಲ್ಪನಿಕವಾದ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೂರ್ತಿಗಳಿವೆ. ಅವು ಕಾವಲಿಗಾಗಿಯಂತೆ ! ಈ ದಾರಿಯ ಮೂಲಕವಾಗಿ ಮಂತ್ರೋಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಒಯ್ಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು . 
ದೊರೆಯನ್ನು ಹೂಳಿದ ನಂತರ  ಆತನಿಗಾಗಿ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೇವಕರನ್ನೂ ದೊರೆಯ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ  ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸಕಲ ಮರ್ಯಾದೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೂಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಹಾ, ದೊರೆಯ ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಆತನ ರಾಣಿಗಾಗಿಯೂ  ಜಾಗವನ್ನು  ಕಾದಿರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ .  

 ಸಮಾಧಿಯ  ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರದಿಂದ ಕಟ್ಟ ಲಾಗಿದೆ . ವಿಶೇಷ ಜಾತಿಯ ಈ ಮರಗಳು ೫೦೦ಕ್ಕೂ  ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಗಟ್ಟು ಮುಟ್ಟಾಗಿವೆ . ಲಿಯೋ ನ ಪ್ರಕಾರ  ಕನಿಷ್ಠ  ೮೦೦ ರಿಂದ ೯೦೦ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾದ ಮರಗಳನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ ಇಂಥಾ ಕಟ್ಟೋಣಗಳಿಗೆ . ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕಾದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ . ೨೫ ಅಡಿಗಳಿಗೂ ಎತ್ತರ ದ ಕಂಬಗಳು ಭವ್ಯತೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು .

ಸಮಾಧಿ ಕಟ್ಟಡ 
                                          

   ನಾವು ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಸಮಾಧಿಯ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ,  ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ೪ ಸಮಾಧಿಗಳಿದ್ದವು. ರಾಜ ಹಾಗೂ ಆತನ ೩ ರಾಣಿಯರು ! ಸಮಾಧಿಯ ಸುತ್ತ ಕಟ್ಟಿದ ಭವ್ಯ ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಗೆ  ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನೂ ( ಪ್ರತಿಕೃತಿ )  ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ  ಜೋಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು . ಮೇಜಿನ ಮುಂದೆ ೪ ಕುರ್ಚಿಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು . ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ  ರಾಜನ ಮರಣದ ದಿನದಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಏನೇನೋ ವಿಧಿಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂದೂ , ಆಗ ಆತನಿಗಿಷ್ಟವಾದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು  ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ತಿಳಿಯಿತು . ಹಾಗೆಯೇ , ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದಂತೆ . ದೊಡ್ಡ ಪೂಜೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಲಿಯೋ ಹೇಳಿದ . 

ರಾಜ ಭೋಜನ  
ಸಮಾಧಿ ಕಟ್ಟಡದಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ  ಪುಟ್ಟ ಕುಟೀರವನ್ನು ಹೊಕ್ಕೆವು. ಅಲ್ಲಿ ದೊರೆಯ ಒಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರತಿಮೆ ಯೂ ಆತನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಚಿತ್ರಸಹಿತ ವಿವರಣೆಯೂ ಇದ್ದವು. 

ಝಾವೋ  ( ಶ್ಯಾವೋ ) ದೊರೆ 
                               
ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೊರ ಬಿದ್ದೆವು. ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಹೊರ ಬೀಳುವಾಗ  ಮುಖ್ಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಚೀನೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ  " ನಾನು  ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ " ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೈ ಮೈ , ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಝಾಡಿಸಿಕೊಂಡು   ಹಿಂದೆ ನೋಡದೆ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಹೊರ ಬೀಳಬೇಕೆಂದು  ಲಿಯೋ ಹೇಳಿದ.  ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದಾದ  ಯಾವುದೇ  ಆತ್ಮಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬಾರದಂತೆ  ತಡೆಯುವುದಂತೆ. ಆತ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದಂತೆ  ಮಾಡಿ ನಾವೂ ಹೊರಬಿದ್ದೆವು ! ಹೋಗೀ ಹೋಗೀ ಚೀನೀ ಭೂತನಾ ಯಾಕೆ ಜೊತೆಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬರೋದು ಅಲ್ವಾ? ಹಿ ಹಿ ಹಿ  ! 
ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ  , ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದತ್ತ ಲಿಯೋ ಮತ್ತು ಅಕ್ತೊರೋ 
                                  
ಅಂತೂ ಅಲ್ಲಿನ ತಂಪಾದ , ಪ್ರಶಾಂತ , ಸುಂದರ  ಪರಿಸರದಿಂದ  ಮನಸಿಲ್ಲದೇ ಹೊರಟೆವು . ಮುಂದಿನ  ನಮ್ಮ ನಿಲುಗಡೆ   " ಮಹಾಗೋಡೆ !! "  ನನ್ನ  ಉತ್ಸಾಹ ಹೆಚ್ಚ ತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಕವಿಯ ತೊಡಗಿ ನಾಲ್ಕು ಹನಿಯೂ  ಬಿದ್ದು ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ  ನೀರೆರೆಚತೊಡಗಿತು  ! ಅದೇನೇ ಆದರೂ ಆ ಗೋಡೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನು ಕಾತುರಳಾಗಿದ್ದೆ ! 
ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಮೇಲೆ , ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದರೆ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತಲು  ಆಗುತ್ತದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಲಿಯೋ ಅನುಮಾನ  ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ  ! ಅದೇನಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಮೇಲೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು ನನಗೆ ನಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಗಾಡಿ ಮುಂದೆ ಹೊರಟಿತು ! 

August 5, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಸ್ !!


       ಹೋಟೆಲ್ನಿಂದ  ಹೊರಗಂತೂ ಹೊರಟೆವು  ಆದರೆ ಯಾವ ಕಡೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ .  ನಾವು ಬಂದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಂತೂ  ತಿನ್ನಲು ಏನೂ  ಸಿಗುವ  ಚಾನ್ಸ್ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಹೀಗಾಗಿ ವಿರುದ್ದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟೆವು. ೫-೬ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ದಾಟುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯೊಂದು ಸಿಕ್ಕಿತು . ಆ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಗಳು ಬರ ಬರಬಹುದಿತ್ತು . ನಾವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಂದ ಗಲ್ಲಿ ಒನ್ ವೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯವನು ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು   ನಮಗೆ ಆಗ ಗೊತಾಯ್ತು .  
ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಆಚೀಚೆ ನೋಡಿದೆವು . ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೆಲ್ಲೂ   ಹೋಟೆಲ್ ನಂತಹ ಏನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ . ಕೆಲವು ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಚಾ ಅಂಗಡಿಗಳನ್ಥವು  ಇದ್ದವು  ಆದರೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ  ಬರೀ ಮಾಂಸಾಹಾರವೇ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚು ನಡೆಯುವ ತ್ರಾಣ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಎಲ್ಲಾ ಬೋರ್ಡ್ ಗಳೂ   ಚೈನೀಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದು , ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನ ಒಂದಕ್ಷರವೂ  ಇರದ್ದರಿಂದ , ನಮಗೆ ಅದು  ಯಾವ ಅಂಗಡಿ, ಹೋಟೆಲ್  ಅಥವಾ ಸುಪರ್ ಸ್ಟೋರ್  ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಸಾಕಿನ್ನು .  ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ . ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ  ಊರಿಂದ ತಂದಿದ್ರಲ್ಲೇ ಏನಾದ್ರೂ ತಿನ್ನೋದು ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ವಾಪಸ್ ಹೊರಟೆವು . ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರೀಲಿ ಒಂದು  ಹಣ್ಣಿನಂಗಡಿ  ಕಂಡಿತು . ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿಯಾಯ್ತು . ಸ್ವಲ್ಪ ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು , ಸೇಬು ಖರೀದಿಸಿ ರೂಮಿಗೆ  ಬಂದೆವು . 

ಹಣ್ಣು ತಿಂದು , ಟೀ ಮಾಡಿ ಕುಡಿದು  ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದೆವು .ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ  ಹಾಗು ಪ್ರಯಾಣದ ಸುಸ್ತಿನಿಂದ  ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಬಂತು . ಎಚ್ಚರಾದಾಗ ಆಗಲೇ ಸಂಜೆಯಾಗಿತ್ತು. ಎದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ , ಕಾಕಾ ಮತ್ತು ಅತುಲ್ ಇಬ್ಬರು ನಮ್ಮ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದರು . ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ದ ಊಟದ ಅವಸ್ಥೆ  ನೆನಪಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ , ಬೇಗನೆ ಆಚೆ ಹೋಗೋದು,  ಹೋಟೆಲ್ ಏನಾದ್ರು ಸಿಕ್ಕತ್ತಾ ಅಂತ ನೋಡೋದು ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆವು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನಾವು ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗ ಕಾಕಾ  ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ನ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಗೆ ಹೋಗಿ  ಎಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಬಂದಿದ್ದರು.  ಇಲ್ಲಂತೂ ಯಾವುದೇ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಊಟ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಇನ್ನು ಹೊರಗೆ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕುವ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮಗೆ . ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹೋದ ರಸ್ತೆಗೇ  ಹೋದೆವು  ಬಲ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್,    ಆ ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಹೀಗಾಗಿ ಎಡ ಬದಿಗೆ ಹೊರಟೆವು . ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಹೋಟೆಲ್ ಗಳು  ತೆರೆದಿದ್ದವು.  ಪ್ರತಿ  ಟೇಬಲ್ಗೆ  ೪ ಕುರ್ಚೆ ಹಾಕಿ ಜನ ತುಂಬಿದ್ದರು . ಒಂದೊಂದು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೂ  ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸು ತುಂಬಿದ್ದವು , ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ  ಪ್ಲೇಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ, ಕರಿದ  ಕೋಳಿ ,  ಹುರಿದ  ಮೀನು , ಬೇಯಿಸಿದ ಮಾಂಸ ಇತ್ಯಾದಿ   ತಿನಿಸುಗಳು .ಜೊತೆಗೆ  ಪ್ರತಿ ಟೇಬಲ್ ನ ಮೇಲೂ ಕನಿಷ್ಠ ಡಜನ್   ಆದರೂ ಬೀರ್ ಬಾಟಲ್ ಗಳು .ಎಲ್ಲರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಸಿಗರೆಟ್ ಬೇರೆ ! ಎಲ್ಲಾ ವಾಸನೆಗಳೂ ಸೇರಿ  ಆ ಬೀದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ವಿಚಿತ್ರವಾದ  ವಾಸನೆ ತುಂಬಿತ್ತು.  ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಡೀಸೆಂಟ್ ಆಗಿರುವ ಹೋಟೆಲ್ ಹುಡುಕುತ್ತಾ  ಕಿ. ಮೀ ಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆದೆವು . ಆದರೆ ನಮ್ಮ ದುರಾದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅಂಥಾ ಒಂದೂ ಹೋಟೆಲ್ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ  ! ಸರಿ, ಬಂದ ದಾರಿಗೆ ಸುಂಕವಿಲ್ಲ ಎಂದು  ವಾಪಸ್ ಹೊರಟೆವು. ಆದರೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಕೇಳಬೇಕಲ್ಲ ? ನಾನು ಹೇಳಿದೆ  , ಹೇಗೂ ಬರುವಾಗ ತೊಗೊಂಡು ಬಂದಿರೋ " ರೆಡಿ  ಟು  ಈಟ್  " ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ನಿಂದ  ಏನಾದರೂ ಮಾಡ್ಕೊಳೋಣ , ಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಮಲಗೋಣ ಅಂತ . ಬೇರೆ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ  ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ  ಮೊಸರನ್ನಾದರೂ  ತೊಗೊಂಡು ಹೋಗೋಣ  ಹಾಗೆ ಸಲ್ಪ ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿ ಕೂಡ ಇರಲಿ  ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ , ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ  ಅಂಗಡಿಯೊಂದನ್ನು ಹೊಕ್ಕೆವು . ತರಾವರಿ ಸಾಮಾನುಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು . ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ .  ಭಾಷೆ ಬಾರದು ! ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ನ ಮೇಲೂ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಇಲ್ಲ , ಅಂಗಡಿಯವರಿಗೂ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬರುವುದಿಲ್ಲ !! ಸದ್ಯಕ್ಕೆ,  ನಾವೇ  ಒಳ ಹೊಕ್ಕು ಶೆಲ್ಫ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಸಾಮಾನು ಗಳಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳ ಬಹುದಾಗಿದ್ದ ರಿಂದ  ಅನುಕೂಲವಾಯ್ತು.  ಬ್ರೆಡ್ , ಕೇಕ್  ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದರೂ ಸಹ  ಅದರಲ್ಲಿ  ಏನೇನಿದೆ , ಮಾಂಸಾಹಾರವೇ? ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಸಂಶಯಗಳು .ಬರೆದಿದ್ದೇನೂ ತಿಳಿಯದ ಕಾರಣ , ನಮ್ಮ  ಅಂದಾಜಿಗೆ  ಕೆಲವು ಬನ್ ಗಳನ್ನು ತೊಗೊಂದಾಯ್ತು . ನಂಗೆ ಪ್ಲೇಟ್ ಹಾಗು ಚಮಚ ಬೇಕಿತ್ತು . ರೆಡಿ ಟು ಈಟ್ ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಭಾತ್ ಮಾಡಿದರೆ  ತಿನ್ನಲು ಪ್ಲೇಟ್  / ಚಮಚ ಬೇಕಲ್ಲ?   ಅದು ಈ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗಬಹುದಾ ಅಂತ ನೋಡಿದರೆ  ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ . ಅಲ್ಲಿಯ ಸೇಲ್ಸ್  ಹುಡುಗಿಯಲ್ಲಿ   ಕೇಳಿದರೆ .  ಆಕೆ   ಮುದ್ದಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ  " ನೋ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ "  ಎಂದು ಕೈಯಾಡಿಸಿದಳು  . ಸರಿ , ನಾವು ಸ್ಪೂನ್ / ಪ್ಲೇಟ್ ಎಂದೆಲ್ಲ ಕೈಸನ್ನೆ ಬಾಯಿಸನ್ನೆ  ಮಾಡಿ  ತಿಳಿಸಿದರೂ ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ! ಆಕೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ  ಯುವಕ  ತನಗೆ ಅರ್ಥವಾಯ್ತೆಂಬಂತೆ ನಗುತ್ತಾ  ಚೈನೀ  ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಾ  ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದ . "ಅಬ್ಬಾ ಸದ್ಯ !" ಎಂದುಕೊಂಡು ಆತನ ಹಿಂದೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು   ಹತ್ತಿ ಮೇಲೆ ಹೋದೆವು . ಅಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ  ಡೈನಿಂಗ್  ರೂಮಿನಂತೆ ಏನೋ ಇತ್ತು . ೩-೪ ಜನ ಏನೋ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು  . ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಆತ  ಎಸ್ ಎಸ್  ಎಂದು ನಗುತ್ತ ಕೆಳಗೆ ಹೋದ . ನಾವು ಊಟದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅವನು  ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಾಪ. ನಾವು  ಅವನ ಹಿಂದೆಯೇ ಕೆಳಗಿಳಿದೆವು.  ಇಳಿಯುವಾಗ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿದ್ದ ಕೆಲವು  ಶೆಲ್ಫ್ ಗಳ ಕಡೇ ಮಹೇಶ್ ರ ಗಮನ ಹೋಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ  ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಪಾರ್ಟಿ ಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವಂಥ  ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಜೋಡಿಸಿಡಲಾಗಿತ್ತು.  ಅಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತಾ ಏನಾದರು ಸಿಗಬಹುದು  ಎಂದುಕೊಂಡು ಆ ಕಡೇ  ಹೊಕ್ಕೆವು . ಅಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಬಿಸಾಡಬಹುದಾದಂಥ  ಲೋಟಗಳು ಚಿಕ್ಕ ಬೌಲ್ ಗಳು  ಬಹಳಷ್ಟಿದ್ದವು . ಆದರೆ ಚಮಚ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಪ್ಲೇಟ್ಸ್ ಕೂಡ  ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಗೆ ಬಗೆಯ  ಚಾಪ್ ಸ್ಟಿಕ್ ಗಳಿದ್ದವು. ( ಚೀನೀಯರು  ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಈ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದಲೇ ತಿನ್ನ್ನುತ್ತಾರೆ !  )
ನಿರಾಶರಾಗಿ ಹೊರಡಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಳವಾಗಿರುವ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದೊಡ್ಡದಾದ ಪ್ಲೇಟ್ ಹಾಗೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ  ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಮಚದ ಸೆಟ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ನಮಗಾದ ಸಂತೋಷ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ !!  ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೆಳಗೆ ಬಂದೆವು . ಒಂದೆರಡು ಸೆಟ್ ಬನ್ನು ಗಳನ್ನೂ , ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿ, ಮೊಸರಿನ ಡಬ್ಬಿಗಳನ್ನೂ ಕೊಂಡು ರೂಮಿನ ದಾರೀ ಹಿಡಿದೆವು ! 

ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ನ ಎದುರಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಟೇಬಲ್ , ಕುರ್ಚಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು ! ಗಂಡಸರು, ಹೆಂಗಸರು ಎಲ್ಲ ಜೋರು ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾ  ಊಟ - ಆಟಗಳಲ್ಲಿ  ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು !
ಗಂಡಸರೋ ಬರ್ಮುಡಾ ಚಡ್ಡಿ ಧರಿಸಿ ,ಶರ್ಟು / ಬನಿಯನ್ ಏನೂ ಹಾಕದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು   ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರುಗಳು ಮಾತಾಡುವುದಂತೂ ನನಗೆ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಭಾವನೆ ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಂ, ಇವರೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಗೇ. ಜೋರು ಜೋರಾಗಿ ಹಾವ ಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಗಾಬರಿ ಬೀಳುವಂತೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ ! 

ರೂಮಿಗೆ ಬಂದು  ಎಂ ಟಿ ಆರ್ ಜಿಂದಾಬಾದ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ , ರೂಮಿನಲ್ಲಿದ್ದ  ಟೀ  ಕೆಟಲ್ ನಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಸಿ  ಆ ಕುದಿ  ನೀರಲ್ಲಿ  ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಭಾತ್ ನ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಅನ್ನು  ತುರುಕಿಸಿ ಇಟ್ಟೆ . ೫ ನಿಮಿಷದ ನಂತರ .. ನಮ್ಮ  ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಭಾತ್  ತಯಾರಾಯ್ತು !  ಅದನ್ನೂ ,  " ಭಾಕರವಡಿ " ಎಂಬ ಪುಣೆ ಯಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ದ ತಿನಿಸನ್ನು  ಪ್ಲೇಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ತಿಂದೆವು . ಮತ್ತೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು  ತಿಂದು , ಗ್ರೀನ್ ಟೀ  ಮಾಡಿ ಕುಡಿದಾಯ್ತು . ( ಹಾಲು ಸಕ್ಕರೆ ಎರಡೂ  ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ  ಬೇರೆ ಗತಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ  ನಮಗೆ !) . ಹೋಟೆಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಟೀ ಬ್ಯಾಗ್ , ಸಕ್ಕರೆ , ಹಾಲಿನ ಪುಡಿ  ಮತ್ತು  ಕೆಲವೆಡೆ  ಕಾಫಿ ಪುಡಿ ( ಇನ್ ಸ್ಟಂಟ್ ) ಇರುತ್ತವೆ . ಚೀನೀಯರು ಹಸಿರು ಚಹಾವನ್ನು  ನೀರಿನಂತೆ ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ  ಇರಬೇಕು , ಈ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೀ ಟೀ ಬ್ಯಾಗ್ ಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಇದ್ದವು ! 
ಅಂತೂ  ಮೊದಲ ದಿಂದ ಊಟದ ಕಥೆ ಮುಗಿದಂತಾಯ್ತು . ಊಟ ಮಾಡಿದ ತೃಪ್ತಿ  ಸಿಗದಿದ್ದರೂ .. ಹೊಟ್ಟೆ  ಅಂತೂ ಸುಮಾರಾಗಿ ತುಂಬಿತ್ತು. 
ಮರುದಿನ ಭಾನುವಾರ . ನಾವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೋಡಲು ಬಂದಂಥಾ  ಎಕ್ಸಿಬಿಶನ್  ಶುರುವಾಗುವುದು ಸೋಮವಾರದಿಂದ.  ಹೀಗಾಗಿ ಮರುದಿನ  ನಮಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಬಿಡುವಿತ್ತು . ಚೀನಾ ಗೋಡೆ ಹಾಗು ಬೀಜಿಂಗ್ ನ ಕೆಲವು  ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ  ಜಾಗಕ್ಕೆ  ಒಂದು ದಿನದ  ಟೂರ್ ಹೋಗುವುದಾದರೆ ಆ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೋಟೆಲ್ ನವರು   ತಿಳಿಸಿದ್ದರು . ನಾನೂ  ಆ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ತಲಾ  ೨೬೦ ಯುವಾನ್ ( ಸುಮಾರು ೨೩೦೦ ರೂಪಾಯಿ)  ಕೊಟ್ಟು  ೩ ಜನಕ್ಕೆ ಟಿಕೆಟ್ ಕಾದಿರಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು . ಬೆಳಿಗ್ಗೆ  ೮ ಕ್ಕೆಲ್ಲ ತಯಾರಾಗಿರಬೇಕೆಂದೂ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ವ್ಯಾನ್ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು  ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಬೇಗ ಮಲಗುವ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದೆವು. 
ಪ್ರಯಾಣ ಹಾಗೂ  ಊಟದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಸ್ ನಿಂದ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದರೂ  ಮರುದಿನ ಚೀನಾ ಗೋಡೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ನನ್ನ  ಮಹತ್ತರವಾದ ಕನಸು ಈಡೇರುವುದೆಂಬ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ನಂಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ !  

 

July 24, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಬೀಜಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದಿನ


ವಿಶಾಲವಾದ 4 ಲೇನ್ ಗಳ ( ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ )  ಹೆದ್ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ  ಗಿಡ ಮರಗಳು ! ವೇಗ ಮಿತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಲೇನ್ ಗಳು ! ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಚೈನೀಸ್ ನಾಟಕ ( ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಭಾಷಣಾ  ಶೈಲಿ , ಹಿನ್ನೆಲೇ   ಸಂಗೀತದಿಂದ  ಅದು ನಾಟಕವೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ )  ಕೇಳುತ್ತಾ  ನಮ್ಮ ಚಾಲಕ ಸರಾ ಸರಿ ೧೦೦ ಕಿ ಮೀ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ! 
ಸ್ವಲ್ಪ  ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆಯೂ ಸುರಿಯತೊಡಗಿತು . ಹೊರಗಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು  ಇನ್ನು ಸುಂದರ ವೆನಿಸ ತೊಡಗಿದವು . ಬೀಜಿಂಗ್ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಹೊಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ  ಅಕ್ಕಪಕ್ಕಕ್ಕೆ  ಚಂದದ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡಗಳು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದವು ! ಅಗಲವಾದ  ರಸ್ತೆಗಳು , ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ವಾಹನಗಳು ,ಗಗನ ಚುಂಬಿ  ಕಟ್ಟಡಗಳು , ಸುಂದರವಾದ ಹೂದೋಟಗಳು  ಕಣ್ಣು ತಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು . 
ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ  ಬಣ್ಣದ ಹೂ ತುಂಬಿದ ಗಿಡಗಳು , ರಸ್ತೆ  ಡಿವೈಡರ್ ಇದ್ದಲ್ಲಿ  ಸುಮಾರು ೫ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ  ಕಬ್ಬಿಣದ ಬೇಲಿ . ಅಷ್ಟೆತ್ತರಕ್ಕು ನಿಂತ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂಚಲು ಗೊಂಚಲು ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು . ನಾನಂತೂ  ಆ ಹೂಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಪೂರ್ತಿ ಎಕ್ಸೈಟ್  ಆಗಿದ್ದೆ. ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೀಳಲೇ ಇಲ್ಲ . ಮಳೆ ನಿಂತು ಬಿಸಿಲು ಇಣುಕುತ್ತಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು.  ಸುಮಾರು ೪೦ ನಿಮಿಷಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಳಿಕ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ  ಒಂದು  ಕಡೆ ನಿಲ್ತು . ಡ್ರೈವರ್  ಬಲಬದಿಗೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿ  ಏನೋ ಹೇಳಿದ . ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಇಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲೋ ಇದೆ  ಎಂದು ಅರ್ಥ  ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೆಳಗಿಳಿದೆವು. ಲಗೇಜನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ  ಅವನಿಗೇ  ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟೆವು . ಆತ "ರಸೀತಿ" ಕೊಟ್ಟು  ಹೊರಟು ಹೋದ !   ಹೌದು , " ರಸೀತಿ " ಕೊಟ್ಟ . ಆಶ್ಚರ್ಯನಾ? ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ಗಳೂ  ತಾವು ಪಡೆದ ಹಣಕ್ಕೆ  ರಸೀತಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.ಸ್ಟಿಯರಿಂಗ್ ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದ್ದು , ಮೀಟರ್  ಶುರು ಮಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅದು ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ  ನಿಗದಿತ ಸ್ಥಳ ತಲುಪಿ ಮೀಟರ್ ನಿಂತಾಗ ,   ಮೂಲ ದರ, ಪ್ರಯಾಣದ ಒಟ್ಟು  ಅಂತರ , ಅದಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಕೊಡಬೇಕು , ಇತ್ಯಾದಿ  ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳು ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ , ದಿನಾಂಕ, ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ನಂಬರ್ ಸಹ ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ.  ಕೆಲವು ವಿಶೇಷ  ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ  ಹೆಚ್ಚಿನ ದರ ಅನ್ವಯ ವಾಗುವಾಗ , ಅಂದರೆ , ರಾತ್ರಿ  ನಿಗದಿತ ವೇಳೆಯ ನಂತರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರೆ  ,  ನೀವು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ತರಿಸಿಕೊಂಡರೆ  ( ಇದಕ್ಕೆ  ೩ ಯುವಾನ್ ಹೆಚ್ಚು ಕೊಡಬೇಕು ) ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ  ಬಾಡಿಗೆಗೆ  ಚಾಲಕರು  ಆ   ಬೆಲೆಯ ಮುದ್ರಿತ ಕೂಪನ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ . ( ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ೧ ,೨ ,೩ ಮತ್ತು ೫  ಯುವಾನ್ ಗಳ  ಕೂಪನ್ ಇರುತ್ತವೆ)  ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಎಲ್ಲಾ ಹಣಕ್ಕೂ  ರಸೀತಿ !!!  ನಮ್ಮಲ್ಲಿ  ಮೀಟರ್ ಕಡ್ಡಾಯ  ಎಂಬ ರೂಲ್ಸ್  ತಂದಾಗ  ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಮಾಡುವ , ಮೀಟರ್ ಇದ್ದರೂ ಹಾಕಲು  ಒಪ್ಪದೇ  ತಮಗಿಷ್ಟ ಬಂದಷ್ಟು ಕೇಳುವ  ರಿಕ್ಷಾ ಚಾಲಕರನ್ನು  ಒಮ್ಮೆ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡೆವು !  

ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕ ನಿಂತು ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿದರೆ  ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ   ಒಂದೂ ಹೋಟೆಲ್ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ ! ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ  ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ಚೈನಾ  ದ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ದೊಡ್ಡ ಎನ್ನ ಬಹುದಾದ ಒಂದೂ ಕಟ್ಟಡವಿರಲಿಲ್ಲ . ನಮಗೇಕೋ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯವನ ಮೇಲೆ  ಅನುಮಾನ ಬಂತು . ತಪ್ಪು ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ  ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟೆ ಹೋದನಾ  ಅಂತ ಕಳವಳವಾಯ್ತು ! ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ  ಒಬ್ಬನಿಗೆ  ಹೋಟೆಲ್ ನ ವಿಳಾಸ ತೋರಿಸಿದೆವು . ಆತ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಗಲ್ಲಿಯತ್ತ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ . ನಮಗಂತೂ ಈಗ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಳವಳವಾಗತೊಡಗಿತು . ಹೋಟೆಲ್ ನ ವಿಳಾಸವೇ ತಪ್ಪೇ  ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. ಏನಾದರಾಗಲಿ ನೋಡೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡು  ನಮ್ಮ ಸೂಟ್ ಕೇಸುಗಳನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು  ಗಲ್ಲಿಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕೆವು . ಸೂಟ್ ಕೇಸುಗಳಿಗೆ ಗಾಲಿ ಅಳವಡಿಸುವ ಐಡಿಯಾ  ಯಾರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರಬಹುದೋ ಅವನಿಗೇ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತಾ  ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆವು.   

ಅದೊಂದು   ಅಗಲ ಕಿರಿದಾದ  ಗಲ್ಲಿ . ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ೧೦-೧೨  ಅಡಿ ಅಗಲದ ರಸ್ತೆಯ ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತೆ  ಮನೆಗಳು.   ಮನೆಯ ಎದುರಿನ  ಕಟ್ಟೆ ಯಮೇಲೆ  ಕೆಲ ಹೆಂಗಸರು ಕುಳಿತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ,ಕೆಲವರು ಹೊರ ಗೋಡೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ಬಟ್ಟೆ ಒಣಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು  ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುತ್ತಿದ್ದವು . ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಗೂಡಂಗಡಿಗಳು , ತರಕಾರಿ - ಹಣ್ಣಿನ ಅಂಗಡಿಗಳು ಇದ್ದವು.  ಕೆಲ ಕಂಪೊಂಡ್ ಗಳ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದ್ದು , ನಾನೂ ನಡುವೆಯೇ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದೆ .  ಆದರೆ  ಒಳಭಾಗದ  ವಿನ್ಯಾಸ ಬೇರೆಯೇ ಇತ್ತು . ಕಾಂಪೌಂಡ್  ಒಳ ಹೊಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ  ಎದುರಿಗೆ   ಕೆಲ ಅಡಿಗಳ  ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಇದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ಗೋಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು . ಗೋಡೆಯ  ಎರಡು  ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ  ಮನೆಯ  ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲಿನ ರೀತಿ ವಿನ್ಯಾಸವಿತ್ತು .  ಕೆಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ  ಎದುರಿನ ಖಾಲಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ( ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಗೂ ಗೋಡೆಗೂ  ನಡುವೆ)  ಹೂ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೆಳೆದಿದ್ದರೆ , ಕೆಲವರು ತರಕಾರಿ / ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು .    

ಹೊರ ಬಾಗಿಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ  ವಿನ್ಯಾಸ   ( ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ) 
ಗಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವ ಲಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯಾದರು ಇರಬಹುದಾದ  ಲಕ್ಷಣ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ . ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ  ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಿಳಾಸ ತೋರಿಸಿದೆವು   ಆತನೂ  ಹೀಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಎಂಬಂತೆ   ಕೈ ತೋರಿಸಿದ . ನಮಗಂತೂ ಹಸಿವು ಬೇರೆ ಆಗಿತ್ತು . ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯವನ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು . ಲಗೇಜ್ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನು ಜನ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು .ಮತ್ಯಾರನ್ನಾದರು ಕೇಳುವುದಾ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ  ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಹೊಳೀತು  ಅಡ್ರೆಸ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರಮಾಂಕವಿತ್ತು . ಗಲ್ಲಿಯ  ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೂ ಅಕ್ಕ  ಕ್ರಮಾಂಕ ವಿತ್ತು .  ನಾವೀಗ .. ಇದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮುಂದುವರಿಯ ಬೇಕೆಂದು ಕೊಂಡೆವು.  ಹಾಗೆ ಇನ್ನೂ ಸುಮಾರು ೫೦ ಮೀಟರ್  ನಡೆದಾಗ  ಎಡ ಭಾಗಕ್ಕೆ  ದೊಡ್ಡ ಗೇಟ್ ಕಂಡಿತು . ಅಂತೂ ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಸಿಕ್ಕಿತು !  ಸಮಾಧಾನದ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆವು . 

ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ 

ಅದು  ತೀರ ದೊಡ್ಡ  ಅಥವಾ ಆಧುನಿಕ ಕಟ್ಟಡವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಅಪ್ಪಟ ಚೈನೀಸ್ ಶೈಲಿಯ ವಾಸ್ತು , ಕಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟಡ .ಮಬ್ಬು ಹಸಿರು , ಕೆಂಪು ಹಾಗು ಚಿನ್ನದ  ಬಣ್ಣ ದ ಇಳಿಜಾರಾದ ಚಾವಣಿ . ಗೇಟ್ ನ ಒಳಗೆ  ದೊಡ್ಡ ಅಂಗಳ , ಹುಲ್ಲು ಹಾಸು . ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಂಚುಗಳು ,  ಹಾಗೆಯೇ ಟೇಬಲ್ ಖುರ್ಚಿಗಳೂ ಇದ್ದವು . ಒಳ ಹೊಕ್ಕು , ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ  ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು , ನಮಗೆ ಹೋಟೆಲ್ ನವರು ಕಳಿಸಿದ್ದ  booking confirmation   ಇ ಮೇಲ್ ನ  ಪ್ರತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಔಪಚಾರಿಕತೆಗಳನ್ನು   ಮುಗಿಸಿ ನಮ್ಮ ರೂಮಿಗೆ ಹೋದೆವು . 


ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಲಗೇಜ್ ತಂದಿಟ್ಟ  ರೂಂ ಬಾಯ್ ,  ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಿಚ್ ಗಳನ್ನೂ ಒತ್ತಿದ . ಲೈಟ್ ಎಲ್ಲಾ  ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡವು  . ಆದರೆ ಎ. ಸಿ ಮಾತ್ರ ಆನ್ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆತ ಏನೇನೋ  ಮಾಡಿ ನೋಡಿದ . ನಂತರ  ' ಒನ್ ಮಿನಿಟ್  ಒನ್ ಮಿನಿಟ್ " ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹೊರಗೆ ಹೋದ.  ೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ  ಒಂದು ಟೂಲ್ ಕಿಟ್ ಹಿಡಿದು ಬಂದ . ಎ ಸಿ ಯ  ಸ್ವಿಚ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೈಯಾಡಿಸಿ , ಮತ್ತೆ ಹಾಕಿದ .  ಏನು ಆಗಲಿಲ್ಲ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಬಲ್  ಸ್ವಿಚ್ ನ ಎಲ್ಲಾ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿ ನೋಡಿದ .. ಊಹುಂ ... ಏನು ಇಲ್ಲ .  ಸುಮಾರು ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡಿಯೂ ಏನು ಆಗಲಿಲ್ಲ . 
ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಸಾದಾ ಫ್ಯಾನ್ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಮಳೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದರೂ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ   ಸೆಖೆಯೇ ಇತ್ತು . ಸರಿ ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ಗೆ ಮತ್ತೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು . ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ  ಫೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಹುಡುಗಿಗೆ  ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಏನೇ  ಹೇಳಿದರೂ  " ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಔಟ್, ಸಾರೀ  "  ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು . ಸರಿ ಈ  ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಷಿಯನ್  ನಮ್ಮಿಂದ ಫೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು  ಚೈನೀಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ  ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿದ.  ನಂತರ  ನಮ್ಮತ್ತ ತಿರುಗಿ , " ಒನ್ ಮಿನಿಟ್  ಒನ್ ಮಿನಿಟ್ "  ಎಂದು  ಹುಳಿ ನಗು ನಗುತ್ತಾ  ಹೊರಟೆ ಹೋದ . ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತೆವು . ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ  ಮ್ಯಾನೇಜರ್  ನಮ್ಮ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದ  ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ  ನನ್ನ  ಟೆಂಪರೇಚರ್ ಕೂಡ ಏರುತ್ತಿತ್ತು . ಅವನೂ ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಿಚ್ ಒತ್ತಿ ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ನೋಡಿದವನು , ಕೆಂಪು ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ,  " ಸಾರಿ , ಗಿವ್ ಅದರ್ ರೂಂ " ಎನ್ನುತ್ತಾ  ಮತ್ತೊಂದು  ರೂಮಿಗೆ  ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ.  ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ  ಚೆಕ್ ಮಾಡಿ  ನೋಡಿದ . ಎ ಸಿ ಅಂತು ಆನ್ ಆಯಿತು .  " ok ok good "  ಎನ್ನುತ್ತಾ  ಹೊರಟು ಹೋದ. 

ನಮಗೆ ಜೋರು ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು . ಅತುಲ್ ನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ  ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದೆವು . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ' ಕಾಕಾ'  ( ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ)  ಕೂಡ ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದರು . ಅವರು , ತಾನು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು  ತಿಂದಿರುವುದರಿಂದ ಹಸಿವಿಲ್ಲ .. ನೀವು ಹೋಗಿ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳಿಸಿದರು . ಸರಿ , ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ನ  ರೆಸ್ಟೋರಂಟ್  ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು . ಹೀಗಾಗಿ  ಹೊರಗೆ ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಹುಡುಕೋಣ ಅಂತ  ಹೋಟೆಲ್ ನಿಂದ ಆಚೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆವು . 
ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ  ಪ್ರವಾಸದ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಅಡಚಣೆ  ನಮ್ಮೆದುರು ನಿಂತಿತ್ತು ! 

July 15, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಭಾಗ 2


   ಅಂತೂ  ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಪಾಸ್ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ .. ಲಾಂಜಿನಲ್ಲಿ  ತಮ್ಮನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ .  ನಮ್ಮ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್  - ವೀಸಾ ಅವಾಂತರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ  ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು , ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮುಂಚೆ  ಅವ ಹೇಳಿದ್ದ .. ನೀನು  ವಿಮಾನ  ಹತ್ತೋ ವರೆಗೂ  ನಾ ಬೇಕಿದ್ರೆ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಿನೆ ... ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಪಾಸ್ ಕೊಡಲ್ಲ ಅಂತ ವಾಪಸ್   ಕಳ್ಸಿದ್ರೆ  ಮನೆಗೆ ಬರೋಕೆ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಹುಡುಕಬೇಕು ಮತ್ತೆ ನೀನು  !!  ಅಂತ ನಕ್ಕಿದ್ದ .  ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಪಾಸ್ ಸಿಕ್ತಪ್ಪ  ಅಂತ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ , ಯಾವ್ದಕ್ಕೂ  ವಿಮಾನ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ  ಫೋನ್ ಮಾಡಿಬಿಡು ನಿಂದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಇಲ್ಲ  ಅಂತ ನಗೋದಾ ? ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ  ಲಾಂಜಿನಲ್ಲಿ
ಅಲೆದು ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ  ಎಸ್ ಪ್ರೆಸ್ಸೋ  ಕಾಫೀಗೆ  ೧೦೦ ರೂಪಾಯಿ ತೆತ್ತು  ಜೊತೆಗೆ  ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ  ಕಾದಂಬರಿ ಓದುತ್ತಾ ಕೂತೆ.  ಮಹೇಶ್ ಗೋ ನಿದ್ದೆ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು. ಪಕ್ಕದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ತೂಕಡಿಸೋದಾ ಬೇಡವಾ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು .  ನಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ  ಅತುಲ್  ಕೆಲ ದಿನ ಮೊದಲೇ  ಚೀನಾದ  "ಚೆಂಗ್ಡು"  ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು   ನಮಗೆ ಚೆಂಗ್ಡು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲೇ ಭೇಟಿಯಾಗುವವನಿದ್ದ . ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ ( ಅವರು ಮಹೇಶ್ ರ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಕೂಡ ! ) ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ  ಹೊರಟು ಸೀದಾ  ಬೀಜಿಂಗ್ ನಲ್ಲೆ ನಮ್ಮನ್ನು  ಭೇಟಿಯಾಗುವವರಿದ್ದರು . ಹೀಗಾಗಿ ಸದ್ಯ ಮುಂಬಯಿಯಿಂದ ನಾವಿಬ್ಬರೇ .  ೧.೩೦ ಕ್ಕೆ ವಿಮಾನ ಹತ್ತಲು  ಕರೆ ಬಂತು . 
ಒಂಥರಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ  ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿ ನಮ್ಮ ಸೀಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಯ್ತು . ಈಗ  ಮೊಬೈಲ್  ಆಫ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ . ಕೂತಾಯ್ತಪ್ಪಾ.. ಇನ್ನು ಹೋಗೋದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಎಂದು . 

ನಮ್ಮ "ಏರ್ ಚೀನಾ "  ವಿಮಾನ  ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೨ ಗಂಟೆಗೆ ಅಂತು ಮೇಲೇರಿತು .   ೩.೩೦ ಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ  ಗಗನ ಸಖಿ ಜ್ಯೂಸ್ ಕೊಡಲು ಬಂದಾಗ ,ಮಹೇಶ್ ಹಾಯಾಗಿ ಮಲಗಿದರೆ  ನಾನೂ ಅರೆ ಬರೆ  ನಿದ್ರಾ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ .  ಕಿತ್ತಳೆ ರಸ ಕುಡಿದು  ಕಾಲು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಹಾಜರಾಯಿತು . ನಾವು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ  ಊಟ ಬೇಕೆಂದು  ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡುವಾಗಲೇ  ವಿನಂತಿಸಿದ್ದರಿಂದ , ನಮ್ಮ 'ಸ್ಪೆಷಲ್  ಮೀಲ್ ' ಹಾಜರಾಯಿತು . ಪುಲಾವ್,  ರಾಜಮಾ  ಪಲ್ಯ, ದಾಲ್ ,  ಸಲಾಡ್ , ಒಂದು ಪುಟ್ಟ  ' ಬನ್ ' , ಅದಕ್ಕೆ ಸವರಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಣ್ಣೆ  , ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಸ್ವೀಟ್  ಇವಿಷ್ಟನ್ನೋಳಗೊಂಡ  ಊಟದ ಟ್ರೇ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಂತು .  ಊಟದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ  ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಟೀ , ಕಾಫೀ , ಕೋಕ್ , ಪೆಪ್ಸಿ, ವೈನ್   ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ  ಆಲ್ಕೋ ಹಾಲ್  ಪಾನೀಯಗಳ  ಆಯ್ಕೆ ಇತ್ತು . ಊಟ ಮಾಡಿ ಕಾಫೀ ಕುಡಿದು  ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೪ ಗಂಟೆಗೆ ಮಲಗುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ .

ಮುಂಬಯಿಯಿಂದ  ಬೀಜಿಂಗ್ ಗೆ  ನೇರ ವಿಮಾನ ಇಲ್ದೆ  ಇರೋದ್ರಿಂದ ನಾವು ಚೀನಾದ ಮತ್ತೊಂದು ನಿಲ್ದಾಣ " ಚೆಂಗ್ಡು " ದಲ್ಲಿ   ವಿಮಾನ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಿತ್ತು  .ಮುಂಬಯಿಯಿಂದ ಚೆಂಗ್ಡು ಗೆ  ಐದೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ  ಪ್ರಯಾಣ . ಆದರೆ , ಚೀನಾ  ನಮಗಿಂತ ಎರಡೂವರೆ ತಾಸು  ಮುಂದೆ ಇರುವುದರಿಂದ  ನಾವು ಅಲ್ಲಿನ  ಸಮಯದ ಪ್ರಕಾರ  ಬೆಳಗಿನ  ೮.೫೦ ಕ್ಕೆ ತಲುಪಲಿದ್ದೆವು . 
ಇನ್ನೇನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಬಹುದು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ನಾವು ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ  ಚೆಂಗ್ಡು ವಿನಲ್ಲಿ  ಇಳಿಯಲಿದ್ದೇವೆ  ಎಂದು  ಪ್ರಸಾರವಾಯಿತು .   ಮೇಲಿಂದ ನೋಡುವಾಗಲೇ 'ಚೆಂಗ್ಡು  ' ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು .  ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ  ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿದ  ರಸ್ತೆಗಳು ,  ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಾದುಕೊಂಡು   ಅಧುನಿಕತೆಯನ್ನೂ ಮೇಳೈಸಿಕೊಂಡಂತೆ  ನನಗೆ ಅನಿಸಿತು . 

ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಅತ್ಯಂತ ಆಧುನಿಕವಾಗಿ  ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ . ಅದು ಚೀನಾದ ಸಣ್ಣ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಂತೆ ! ಆದರೆ  ಬೆಂಗಳೂರಿನ  ಹಳೆಯ  ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕಿಂತ  ಅದೆಷ್ಟೋ ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ! ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಲ್ಲದೆ , ಖಾಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ  ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಡಿಬಿಡಿ  ಇಲ್ಲದೆ ಸುಲಭವಾಗಿ  ಎಲ್ಲಾ ಔಪಚಾರಿಕತೆ ಮುಗಿಸಿ  ಮುಂದಿನ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾದು ಕುಳಿತೆವು .  
ಇಲ್ಲಿಂದ ಬೀಜಿಂಗ್  ಗೆ ಹೋಗುವ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ  ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ  ಬಿಡುವಿತ್ತು . ನಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಅತುಲ್ ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗೊನಿದ್ದ . ನಂತರ ನಾವು ಮೂವರು  ಬೀಜಿಂಗ್ ಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವರಿದ್ದೆವು. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ  ಅತುಲ್ ಬಂದ . ಸರಿ  ಅದೂ ಇದೂ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ  ನಮ್ಮ ವಿಮಾನ  ಹತ್ತಲು ಕರೆಯೂ ಬಂತು . 

ಎಲ್ಲಾ ವಿಮಾನನಿಲ್ದಾಣ ಗಳಲೂ  ಇರುವಂತೆ  ಆದ್ಯತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ  ಸೀಟ್ ನಂಬರ್ ಅನ್ನು ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲಾಯಿತು .  ಆದ್ಯತೆ ಎಂದರೆ  ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವವರು , ವೃದ್ಧರು , ಅಂಗವಿಕಲರು  ಇವರಿಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಮಾನದೊಳಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಆನಂತರ  ಬಿಸಿನೆಸ್ ಕ್ಲಾಸ್ , ಫರ್ಸ್ಟ್  ಕ್ಲಾಸ್  ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಆ ನಂತರ ನಮ್ಮಂತಹ ' ಎಕಾನಮಿ ಕ್ಲಾಸ್" ನವರು ಸೀಟ್  ಕ್ರಮಾಂಕಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಮಾನ ಹತ್ತಬೇಕು . ಬಾಯಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಫೀ ಅದರೂ ಕುಡಿಯೋಣ ಅಂದ್ರೆ ವಿಮಾನ ಬಂದಾಗಿತ್ತು . ಸರಿ ಹೇಗೂ ವಿಮಾನದಲ್ಲೇ ಕೊಡ್ತಾರಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡು  ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿದೆವು. 

ಚೆಂಗ್ಡು ದಿಂದ ಬೀಜಿಂಗ್ ಗೆ  ಎರಡೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ ಪ್ರಯಾಣ . ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಳೆದರೂ ಗಗನ ಸಖಿಯ ಪತ್ತೆ ಇಲ್ಲ !  ಓಹೋ , ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಯಾಣ  ಎಂದು  ಏನೂ ಕೊಡ ಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದು ನಿರಾಶಳಾಗಿ   ನೀರು ಕೇಳಿ  ಕುಡಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಲ್ಲಿ  ಊಟದ ಟ್ರೇ  ಬಂತು .ಅಂಟು  ಅಂಟಾದ ಅನ್ನ, ಜೊತೆಗೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಬಸಳೆ ಸೊಪ್ಪು , ಬ್ರೋಕೊಲಿ , ಕ್ಯಾಬೇಜ್  ! ( ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಊಟ !) ಬನ್  , ಬೆಣ್ಣೆ   , ಬೇಯಿಸಿದ ಶೇಂಗಾ ಬೀಜ  ಮತ್ತು ಕೇಕ್ ನಂಥ  ಒಂದು ತಿನಿಸು . ತಿಂದು  ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫೀ ಕುಡಿದು ಮುಗಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು . ಎದುರಿಗೆ   ಯಾವುದೋ ಚೈನೀಸ್  ಸಿನೆಮಾ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು . ನಮ್ಮ ಮಹಾಭಾರತದ ಥರಾನೆ   ಏನೋ  ಪೌರಾಣಿಕವೋ, ಐತಿಹಾಸಿಕವೋ  ಆಗಿರಬೇಕು .  ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರೆ ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು  ಯುದ್ಧವೇ ಇತ್ತು ! 
ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ  ಸಾವಿರಾರು ಜನ  ಕತ್ತಿ, ಕೊಡಲಿ ಬೀಸುತ್ತಾ  ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು .  ಹೊಡೆದಾಟದ ಸಿನೆಮಾ ಎಂದರೆ ಖುಷಿ ಪಡುವ ಮಹೇಶ್ ಗಂತೂ  ಒಂಥರಾ ಹಬ್ಬ ! 
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ನಾವು ಬೀಜಿಂಗ್ ಸಮೀಪಿಸಿದ್ದೆವು . ಮೇಲಿಂದ  ಚೀನಾದ ಮಹಾಗೋಡೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದರೆ  ಮೋಡ ಮುಸುಕಿತ್ತು ! 


ಟರ್ಮಿನಲ್ 3  ಪಕ್ಷಿ ನೋಟ 

ಬೀಜಿಂಗ್ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಪ್ರಪಂಚದ  ಬಹು  "ಬ್ಯುಸಿ " ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾನಗಳಲ್ಲೊಂದು .( ಪ್ರತಿದಿನ ಸರಾಸರಿ ೧೪೭೫ ವಿಮಾನಗಳು ಬಂದು ಹೋಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ) . ಇಲ್ಲಿಯ  ಅತ್ಯಂತ ಸುಸಜ್ಜಿತ , ಆಧುನಿಕ  ಹಾಗು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ  ಈ ಟರ್ಮಿನಲ್  ೩ ರಲ್ಲಿ ಯೇ ನಾವು ಇಳಿದಿದ್ದು . ವಿಮಾನ  ಭೂ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ  ಅದರ  ನಿಯೋಜಿತ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳೇ ಬೇಕಾದವು  . ಅಷ್ಟು ಉದ್ದದ ರನ್ ವೇ  ! ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ   ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯ ಬಯಸುವ ಚೀನಾ , ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್  ಸಮಯದಲ್ಲಿ   ನಿರ್ಮಿಸಿದ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ದ " ಟರ್ಮಿನಲ್ ೩  "    ಕಟ್ಟಡ    ,  16,000,000  ಚದುರಡಿಗಳಷ್ಟು  ಬಳಕೆಯ  ಜಾಗ ಹೊಂದಿದ್ದು  ಪ್ರಪಂಚದ  ಎರಡನೇ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ  ಟರ್ಮಿನಲ್  ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಪಡೆದಿದೆ . ( ಮೊದಲನೆಯದು  ದುಬಾಯಿಯಲ್ಲಿದೆ ) . 
243  ಲಿಫ್ಟ್ , ಎಲಿವೇಟರ್  ಹಾಗೂ  ವಾಕ್ ವೇಗಳು  ( ಸ್ವಯಂ ಚಾಲಿತ  ನಡೆ ದಾರಿ ಎನ್ನೋಣವೇ? )  ಈ ಟರ್ಮಿನಲ್ ನಲ್ಲಿವೆ . ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ   ಬೀಜಿಂಗ್ ಸಿಟಿ ಸೆಂಟರ್  ಗೆ   ರೈಲು , ಪ್ರತ್ಯೇಕ  ಎಕ್ಸ್  ಪ್ರೆಸ್  ರಸ್ತೆ ಇದೆ . ಭವ್ಯವಾದ  ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ  ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ  ಚೆಕ್ ಗಳನ್ನು  ಮುಗಿಸಿ  ಹೊರ ಬಂದೆವು . 

ಟರ್ಮಿನಲ್  3 ರ  ಒಂದು ದೃಶ್ಯ 

ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಹೋಗಲು  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ   ಬೇಕಿತ್ತು.    Pre paid   ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಯವರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದೆವು . ಅಲ್ಲಿಂದ ನಮ್ಮ  ಮೊದಲ  ಮುಖ್ಯ ಅಡಚಣೆ ಆರಂಭವಾಯ್ತು  !  ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬಾರದು . ನಿಲ್ದಾಣದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಸಹ ! ನಮ್ಮ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಹೋಟೆಲ್  ನವರ  ಇ -ಮೇಲ್ ನಲ್ಲಿ ವಿಳಾಸ  ಚೀನೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದ ಕಾರಣ  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಚಾಲಕರಿಗೆ  ನಮಗೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ ಬೇಕೆಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತಾದರೂ .. ಮುಂದೆ ಅವರೇನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬುದು .. ನಮಗೆ  ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ  ! ಸುಮಾರು ೨೦ ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಕೈ ಬಾಯಿ  ಸನ್ನೆ ಬಳಸಿ  ವಿವರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆವು . ಕೊನೆಗೆ  ಥಟ್ಟನೆ  ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಟ್ಯೂಬ್ ಲೈಟ್ ಹತ್ತಿ , ಅತುಲ್ , ಆತನ  ಮೊಬೈಲ್ ನಿಂದ  ನಮ್ಮ  ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ . ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬರುತ್ತಿದ್ದು  ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ  ಕಷ್ಟವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ.  ಹೋಟೆಲ್ ನವನು  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿ  ಅಂತು  ಎಲ್ಲಾ  ಸರಿ ಹೋಯಿತು.  ನಾವು ಮೂವರು ಹಾಗು ನಮ್ಮ ಲಗೇಜ್ ಅನ್ನು ಹೊತ್ತ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಹೋಟೆಲ್ ನತ್ತ ಹೊರಟಿತು  . 


( ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳು  , ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ  : ಅಂತರ್ಜಾಲ )