February 3, 2013

ಹನಿಗಳು ....

ಅದೆಷ್ಟೋ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದವು !  ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ  ,ನನ್ನದೊಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಇದೆ ಎಂಬುದು  " ನಾನೂ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ, ಬ್ಲಾಗ್ ಇತ್ತು ,"   ಎಂಬ ಭೂತಕಾಲವಾಗಿ  ಬದಲಾಗುವ ಮೊದಲೇ , ಅದಕ್ಕೊಂದೆರಡು ಹನಿ ನೀರು ಹನಿಸಿ  ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ .......

೧.


ಶೂನ್ಯ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣು, ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೇ ಕನಸು
ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬರಡಾಗಿದೆ ಮನಸು
ಬರಿದಾದರೂ ಖಾಲಿಯಲ್ಲದ ಪುಟಗಳಲಿ
ಗೀಚಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿದ ಗುರುತು
ಮತ್ತದೇ ಮೌನ , ಮತ್ತೆ ನೀರಸ ಬದುಕು !

----------------------------------------------

೨. 

ನಿನ್ನ ನೆನಪಾದಾಗೆಲ್ಲ 
 ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸಣ್ಣ ಛಳುಕು
ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ  
ಕ್ಷಣಗಳ  ನೆನಪು . 
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತೆ  ಬೆಳಕು  ? 
ಯಾರೇನು ತಿಳಿವರೆಂಬ ಅಳುಕು 

September 3, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಮಹಾಗೋಡೆಯ ಎದುರು !!




    ವಾಹನ  ಮುಂದೆ  ಹೊರಟಂತೆ  ವಾತಾವರಣ ತಂಪಾಗಿ ,  ಮಳೆಹನಿಗಳು  ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತ  ಆಚೀಚಿನ ಮರ ಗಿಡಗಳನ್ನು ತೋಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು.  ನನ್ನ ಮಹಾಗೋಡೆಯ ಕನಸೂ  ನೆನೆಯುತ್ತಾ ನಿರಾಸೆ ದಟ್ಟವಾಗ ತೊಡಗಿತು . 
ಹೊರಗೆ ಹಸಿರು ಹೊತ್ತ ಬೆಟ್ಟ ಮರ ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತವಳಿಗೆ  ದಾರಿ ಸಾಗಿದ್ದೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ . ಸುಮಾರು ೨೦ ನಿಮಿಷಗಳ  ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ವಾಹನ ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಂತಿತು .ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನೂರಾರು ವಾಹನಗಳು , ಜನ ಜಂಗುಳಿ ಕಂಡಿತು . ಕೆಳಗಿಳಿದು ನೋಡಿದರೆ .. ಒಂಥರಾ ನಮ್ಮೂರ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಬಂದಂಥ ವಾತಾವರಣವಿತ್ತು. ಕೆಲವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂಥರಾ ಸಮಾಧಾನವಿದ್ದರೆ , ಬಸವಳಿದ ಮುಖದವರು ಕೆಲವರು .ಮಕ್ಕಳು , ದೊಡ್ಡವರು,  ಯುವಕರು , ಮುದುಕರು  ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು. ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಜನ ಜಂಗುಳಿಯಾಚೆ ನೋಡಿದೆ . ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಯಕೆ ಸಾಕಾರವಾಗಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಭವ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು  ! ಮಳೆ ನಿಂತಿತ್ತು ಆದರೂ ಮೋಡಕವಿದ ವಾತಾವರಣ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು .ನಾನೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ  ಶೂಸ್  ಬಿಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ . ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿ ಹಿಡಿದು , ಕ್ಯಾಮೆರಾ  ನೇತು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತಯಾರಾಗಿ ನಿಂತೆ. ಉಳಿದ ಮೂವರೂ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಮೈ ಮುರಿದು ಆಚೀಚೆ ನೋಡ ತೊಡಗಿದರು ! 

ಗೋಡೆಯತ್ತ  ದಾರಿ 



ಲಿಯೋ ಈ ಗೋಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ  ಸಣ್ಣ ಪರಿಚಯ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ! ಚೀನಾದ ಮೊದಲ ರಾಜವಂಶ ಎನ್ನಬಹುದಾದ " ಚಿನ್ " (Qin)   ರಾಜವಂಶದವರು ಈ ಗೋಡೆಯನ್ನು    ಕಟ್ಟಲು  ಶುರು ಮಾಡಿದರು . ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ  ಅದರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಇದನ್ನು ಕಟ್ಟ ತೊಡಗಿದರಂತೆ . ಪೂರ್ವ ಪಶ್ಚಿಮ ವಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಡೆ ಗೋಡೆಗಳಂತೆ ಮಣ್ಣು, ಹಾಗೂ ಮರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ   ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಈ ಗೋಡೆಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೭ನೆ ಶತಮಾನದಷ್ಟು ಹಳೆಯದು ! ನಂತರ ಬಂದ  ಮಿಂಗ್ ರಾಜವಂಶ ಚೀನಾದ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ , ಈ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ತಡೆಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಬಲವಾಗಿಸುವ ಮತ್ತು  ಬಲಿಷ್ಠ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಯಿತು . ಮಿಂಗ್ ರಾಜವಂಶದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ   ಸುಮಾರು ೬,೦೦೦ ಕಿ.ಮೀ ಗೂ ಉದ್ದದ ಗೋಡೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು . ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ  ಈ ಗೋಡೆಯ  ಒಟ್ಟೂ ಉದ್ದ  ಸುಮಾರು  ೮,೮೫೦ ಕಿ ಮೀ .ಆದರೆ  ..ಈಗ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದು  ಸುಮಾರು ೫೫೦೦ ಕಿ ಮೀ ಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಗೋಡೆ ಮಾತ್ರ  ಎಂದು ಲಿಯೋ ವಿವರಿಸಿದ .
      
ಈ ಮಹಾನ್ ಗೋಡೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಆಸಕ್ತಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಆತ ಹೇಳಿದ . ಈ ಮಹಾ ಗೋಡೆಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ದ ಬಗ್ಗೆ , ಚೀನೀಯರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಚಯವಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ  ! ಅದರಲ್ಲೂ ಬೀಜಿಂಗ್ ಸಮೀಪವಿರುವವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ ! ೧೯೭೨  ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ , ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಮೊದಲ ಅಮೆರಿಕಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ  ನಿಕ್ಸನ್   ತನ್ನ ಚೀನಾ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ   ಚೀನಾದ  ಮಹಾ ಗೋಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಕೇಳಿರುವುದರಿಂದ   ಅದನ್ನು ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬ ಇಂಗಿತ  ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದರಂತೆ ! ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ  ಬೀಜಿಂಗ್ ನಿಂದ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಗೋಡೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಲು ಸರಿಯಾದ ರಸ್ತೆ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ  ! ಆಗ ಚೀನಾದ  ಲೀಡರ್ " ಮಾವೋ ತ್ಸೆ ತುಂಗ " ( ಮಾವೋ ಝೆ ದೊಂಗ್ )   ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಗಡುವಿನಲ್ಲಿ  ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು   ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಸರಿಮಾಡಿಸಿ .. ನಿಕ್ಸನ್ ರ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರಂತೆ . ಆ ನಂತರ ಅವರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರ ಕೊರೆಯತೊಡಗಿತು .  ಅಷ್ಟು ದೂರದ ಅಮೆರಿಕಾವರೆಗೂ ಚೀನಾ ಗೋಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ  ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದರೆ .. ನಾವೇಕೆ ಲಕ್ಷ್ಯ ವಹಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು  ಯೋಚಿಸಿ  ತತ್ ಕ್ಷಣದಿಂದ  ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖರಾಗಿ  ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೂ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ ಪರಿಚಯವಿದ್ದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವಾಗಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಆರಂಭವಾದವು ! ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಾಳಾದ / ಕುಸಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸಿ .. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ಅದರ ಮೂಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾದಿಡಲಾಗಿದೆ . ಉತ್ತಮವಾದ ರಸ್ತೆ ,ಪ್ರವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನೂ  ಮಾಡಲಾಯಿತು . ವಿಶಾಲವಾದ ವಾಹನ ನಿಲ್ದಾಣ , ತರಾವರಿ ಅಂಗಡಿಗಳು , ಸ್ವಚ್ಚವಾದ ಶೌಚಾಲಯ , ಕುಡಿಯುವ ನೀರು  ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೂ ಇವೆ . 

ಹೊಸಾ ಸೈಕಲ್ ನೋಡಿ  ಖುಷಿಯಿಂದ ಓಡುವ  ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಗೋಡೆಯ ಕಡೆ ಓಡಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸಲೋ  ಎಂಬಂತೆ ಲಿಯೋ ಒಂದು ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟ ! ಏನೆಂದರೆ .. ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಾಲ  ಅವಕಾಶವಿದೆ  ನಂತರ ಮುಂದಿನ ತಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ತಡವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ! 

ಅರ್ಧ ದಾರಿಯಿಂದ 

ಸರಿ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತ ತೊಡಗಿದೆವು . ಹಾವಿನಂತೆ ಮೇಲೇರುತ್ತಿರುವ  ಮೆಟ್ಟಿಲು ದಾರಿ  ಹೆಚ್ಚು ಅಗಲವಿರಲಿಲ್ಲ . ಕೆಲವೆಡೆ  ೮  ಅಡಿ ಇದ್ದರೆ ಕೆಲವೆಡೆ ೬ ಅಡಿ . ಕಲ್ಲಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ,  ಕೆಲವು ಮೆಟ್ಟಿಲು  ಬಹಳ ಎತ್ತರವಿದ್ದರೆ ಕೆಲವೆಡೆ   ತುಂಬಾ ಕಮ್ಮಿ ಎತ್ತರ . ಅದಾಗಲೇ ಪ್ರವಾಸಿಗಳು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದರು . ಸಾವಿರಾರು ಜನ  ಪ್ರಪಂಚದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ  ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರು .  ವಿವಿಧ ರೂಪ, ಭಾಷೆ ,ಬಣ್ಣ  , ವೇಷ....  
ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ  ಕೆಲವೆಡೆ  ಜಾಗವಿರದಷ್ಟು  ರಶ್  ಇತ್ತು . ನಾವೂ ಸಹ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ  ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದೆವು . ಬಿಸಿಲು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ ಮೋಡ ಕವಿದಿದ್ದರಿಂದ  ಸೆಖೆ ಸುಮಾರಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು . ಜೊತೆಗೆ  ಹತ್ತುವ ಆಯಾಸ ಬೇರೆ . 
ಗೋಡೆಯ ದಾರಿ


ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೆರಿದರೆ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿದ್ದು  ಗೋಡೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ . ಆದರೆ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪಲೇ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ  .  ಅಷ್ಟಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ  ಕಾವಲು ಗೋಪುರದಂಥಾ ರಚನೆಯಿದ್ದು  ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ  ಹೊತ್ತು ನೆರಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದಣಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು  . ಬೆವರು ಒರೆಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸುಮಾರು ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದೆವು . ಮಹೇಶ್  ಇನ್ನೂ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಲು ತಮ್ಮಿಂದಾಗದು . ಇಲ್ಲೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತೇನೆ .. ನೀನು ಹೋಗಿ ಬಾ ಎಂದರು  . ಸರಿ,    ನಾನು ಮತ್ತು  ಅಕ್ತೊರೋ   ಮುಂದುವರಿದೆವು .

 ಹತ್ತುತ್ತ ಹತ್ತುತ್ತಾ   ಅಕ್ತೊರೋ  ಬ್ರೆಜ್ಹಿಲ್  ನ ಬಗ್ಗೆ , ಅವರ ಊರು , ಮನೆ, ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ  ದಣಿವು ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ    .ಆತನ ಪ್ರಕಾರ  ಪ್ರಪಂಚದ ಅದ್ಭುತಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದಾದರೂ  ಭಾರತದ ' ತಾಜ್ ಮಹಲ್  " ನ ಎದುರು ನಿಂತಾಗ  ಆಗುವ ಅನುಭವ  ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂದ ! ನಾನು ಇನ್ನೂ ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ನೋಡಿಲ್ಲ  ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅತಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದಷ್ಟೇ  ಅಲ್ಲದೆ  , ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಅದನ್ನು ನೋಡು ವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ ಕೂಡ . ಮಾತಾಡುತ್ತಾ  ಇನ್ನೆರಡು ಹಂತಗಳಷ್ಟು ಮೇಲೇರಿದೆವು . ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿ ಮುಟ್ಟಲು  ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಹಂತಗಳಿದ್ದವು . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಮಳೆ ಹನಿಯಲು ಶುರುವಾಯಿತು . ಬೇಗ ಬೇಗ  ಕಾವಲು ಗೋಪುರ ಹೊಕ್ಕು ನಿಂತೆವು . ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳು ಕಳೆದರೂ  ಮಳೆ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ತೊರೋ ತನ್ನ ಬಳಿ ಒಂದು ಕೊಡೆಯಿದೆ . ಇನ್ನೂ ಮೇಲೆ ಹತ್ತೊಣವೇ ಎಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ . ಆತನ ಕೊಡೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಹೊಕ್ಕು   ಇಬ್ಬರೂ ಒದ್ದೆಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ  ನೀನು ಮುಂದೆ ಹೋಗು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ . ನಾನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಾದು  ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಮಳೆ ಕಮ್ಮಿ ಆದರೆ  ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತೇನೆ  ಎಂದೆ .ಆದರೆ ಸುಮಾರು ೧೦ ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರವೂ ಮಳೆ   ಕಮ್ಮಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ  !  ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಕೊಟ್ಟ ಸಮಯವೂ ಸಹ  ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು . ಹೀಗಾಗಿ ಮನಸಿಲ್ಲದ ಮನಸಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಹೊರಟೆ.  ಅಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿಯೂ  ಪೂರ್ತಿ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಲಾಗದ ಬೇಸರವಿತ್ತು .


Add caption
ಕೆಳಗಿಳಿದು  ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಸುಮಾರು ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದೆ.  ಅತುಲ್ ಹಾಗೂ ಮಹೇಶ್  ನಮ್ಮ ದಾರಿ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದರು . ಅಲ್ಲಿ  ಎದುರಿಗೆ ಇದ್ದ ಒಂದು ಅಂಗಡಿ ನನ್ನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು . ಅಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಟ ಚೀನೀ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ  ಉಡುಪುಗಳು , ರಾಜರ ವೇಷ ಭೂಷಣಗಳು  ಇದ್ದವು. ನಾವು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿ  ವಾಪಸ್ ಕೊಡ ಬಹುದಿತ್ತು . ನಾನೂ ಮಹೇಶ್ ರನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ.  ಮಹೇಶ್ ಚೀನೀ ಯೋಧನ ಉಡುಪನ್ನು ಆರಿಸಿದರೆ  ನಾನೂ ರಾಣಿಯ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿದೆ ..   ಅಂಗಡಿಯವರದೇ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಕೂಡ  ಇದ್ದು , ಪೋಲೋರೈಡ್  ಕ್ಯಾಮೆರಾದಿಂದ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ತಕ್ಷಣ  ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿಡುತ್ತಾರೆ . ಸರಿ ಚೀನೀ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿ  ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಸರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದ ಲಿಯೋ ,ಮುಂದೆ  ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬರುವ ಮುಂಚೆ  ಊಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸ ಬೇಕೆಂದೂ ಇನ್ನೂ ಸಿಲ್ಕ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಗೆ ಹೋಗುವುದು ಬಾಕಿ ಇದೆ ಎಂದೂ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ . 


ಮನಸಿಲ್ಲದ ಮನಸಿಂದ  ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ  , ತುದಿ ಮುಟ್ಟಲಾಗದ ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬೇಸರಿಸುತ್ತಾ  ವಾಹನ ಹತ್ತಿದೆ .

August 18, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಬೀಜಿಂಗ್ ಪ್ರವಾಸ


ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು  ತಯಾರಾಗಿ ಹೋಟೆಲ್ ನ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಗೆ ಬಂದೆವು .  ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೇಗೂ " ಬಫೆ " ಇರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ತೊಂದರೆ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಸಸ್ಯಾಹಾರ - ಮಾಂಸಾಹಾರ ಎರಡೂ ಇದ್ದವು .
ಎರಡು ಬಗೆಯ ಗಂಜಿ  (ಆಕ್ಕಿಯದು ಹಾಗೂ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳದ  ನುಚ್ಚಿನದು) ,ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಹಾಲು , ಸೋಯಾ ಹಾಲು . ಅನ್ನದ ಒಂದು ಬಗೆ  ( ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾಂಸಾಹಾರ ವಿರುತ್ತಿತ್ತು ) ಬೇಯಿಸಿದ ತರಕಾರಿ , ಪಲ್ಯದಂತೆ  ಮಸಾಲೆ ಹಾಕಿ ಬೇಯಿಸಿದ  ಕಾಳು , ಬ್ರೆಡ್ , ಬನ್ , ಬೆಣ್ಣೆ, ೨-೩ ಬಗೆಯ ಜಾಮ್ ಅದಲ್ಲದೆ ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳು , ಕಾರ್ನ್ ಫ್ಲೇಕ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಇದ್ದವು .ಎರಡು ಬಗೆಯ ಜ್ಯೂಸ್ ಕೊಡ ಇದ್ದವು.  
ಒಂದು ಕಡೆ  ಒಬ್ಬಾತ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಆಮ್ಲೆಟ್ ಮಾಡಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ  ಅದರಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೆಚ್ಚಿದ  ನೀರುಳ್ಳಿ, ಹಸಿಮೆಣಸು , ಅಲ್ಲದೆ ಅತಿ ಸಣ್ಣಕ್ಕೆ  ಕೊಚ್ಚಿಟ್ಟ  ಹಂದಿ ಮಾಂಸದ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಬೇಯಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ !  ನಾವು ತಿನ್ನುವಂಥಾದ್ದನ್ನು ಪ್ಲೇಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು , ಜ್ಯೂಸ್ ಲೋಟ ತುಂಬಿಕೊಂಡು  ಒಂದು ಟೇಬಲ್ ಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತೆವು  . ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನವಿದ್ದುದರಿಂದ  ಈಗಲೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದಷ್ಟು  ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದೆವು . ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಂದು .. ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್  ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು ರೆಡಿಯಾಗಿ ಹೋಟೆಲ್ ನ ರಿಸೆಪ್ಶನ್  ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು. ೮ ಗಂಟೆ ೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ  ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಒಬ್ಬಾತ ಬಂದ . ನೋಡಲು  ಚೀನೀಯರಂತೆಯೇ  ಇದ್ದರೂ ಎತ್ತರ- ದಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಯೂರೋಪ್ ನವರಂತಿದ್ದ " ಲಿಯೋ " ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಗೈಡ್ ! 
ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲೆಂದು ಬಂದ ಎ ಸಿ  ವ್ಯಾನ್ ನಲ್ಲಿ  ಇದ್ದ  ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪ್ರವಾಸಿ  ಬ್ರೆಜಿಲ್ ನ  " ಅಕ್ತೋರೋ ".  ೫೦ ರ ಹರಯದ ಆತ ಪಪೆಟ್ ಶೋ  ಮಾಡುವನಂತೆ . ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ  ಸೆಮಿನಾರ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಬಂದವನೆಂದು ಹೇಳಿದ . 

ವ್ಯಾನ್ ಹೊರಟ  ಕೂಡಲೇ  ಲಿಯೋ  ನಮಗೆ  ಅಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ   ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ . ನಮಗೆ ಸಮಾಧಾನ ತಂದ ವಿಷಯ ಎಂದರೆ  ಲಿಯೋ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ! ಮುಖ್ಯ ಎಂದರೆ ಅವನ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಮಗೇ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಇಂಗ್ಲಿಷ್  ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು !!! ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ ? ಅಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷಗಳೇನು ? ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬಹುದು  ಇತ್ಯಾದಿ . 

ಆ ಪ್ರಕಾರ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ  " ಜೇಡ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ " ಗೆ . 
ಜೇಡ್ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಬಗೆಯ ಕಲ್ಲು. ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ  ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಇದು ಆಭರಣಗಳಲ್ಲಿ  ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ . ಅಮೂಲ್ಯ ಹರಳಲ್ಲದಿದ್ದರೂ  semi precious ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ  ಬರುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಖನಿಜಗಳಿರುವ ಈ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಚೀನೀಯರು ಬಹಳ ಮಹತ್ವ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ . ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ್ದಾದರೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಖನಿಜಗಳ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೇಲಿಂದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಂಡು  ಬರುತ್ತದೆ . ಚೀನೀಯರ ಪ್ರಕಾರ  ಈ ಕಲ್ಲು ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಅಪೂರ್ವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವ ಕಲ್ಲೆಂದೂ ಕೇವಲ ರಾಜವರ್ಗದವರು ಮಾತ್ರ ಧರಿಸಬಹುದೆಂದೂ ಇವರು ನಂಬಿದ್ದರಂತೆ. 
ಈ ಮನೋ ಭಾವ ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಎಂದ ನಮ್ಮ ಲಿಯೋ ! ಅವನ ಪ್ರಕಾರ ಧರಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದ ತಾಪಮಾನಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತೋರಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಕೂಡ  ಸತತವಾಗಿ ಮೈಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ! ಅದಕ್ಕೆ ಅದರಲ್ಲಿರುವ  ಖನಿಜಾಂಶಗಳೇ  ಕಾರಣ  , ತೆಗೆದು ಒಂದು ಕಡೆ ಇರಿಸಿದಾಗ ಹೀಗೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಗದು ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ  ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಎಂದೂ ಆತ ಹೇಳಿದ . 
 ಜೇಡ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ನ ಎದುರು ನಮ್ಮ ವ್ಯಾನ್ ನಿಲ್ತು.   ಲಿಯೋ  ಹೋಗಿ ಪಾಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ. ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಒಬ್ಬ " ಗೈಡಿಣಿ " ಬಂದಳು. ಅರ್ಥವಾಗುವ  ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ನಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು ! ಕಲ್ಲಿನ ಮೂಲರೂಪ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಡೆಯುತ್ತಾರೆ , ಹೇಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕುಸುರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ  ಎಂದೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾ  ಕರೆದೊಯ್ದಳು . ನಮ್ಮ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಯಿದ್ದು , ಅದರಾಚೆ  ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು  ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು . ನಾವು ಅವರು ಹೇಗೆ ಕೆತ್ತನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಿಂತು ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು ! ಬೆರಗಿನಿಂದ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಮಾರಾಟ ಮಳಿಗೆ ಇತ್ತು . ಜೇಡ್ ನಲ್ಲಿ  ಕಡೆದ ಮೂರ್ತಿಗಳು, ಅಲಂಕಾರಿಕ ವಸ್ತುಗಳು , ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೆಲಸದ ಆಭರಣಗಳು  ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು ! ಅದು ಸರಕಾರ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ಮಳಿಗೆಯೆಂದೂ ಇಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ರಿಯಾಯಿತಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ , ಗ್ಯಾರಂಟೀ ಕೂಡ  ಇರುತ್ತದೆ  , ಗುಣಮಟ್ಟ ಖಾತ್ರಿಯದು ಎಂದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ "ಗೈಡಿಣಿ" ಹೇಳಿದಳು . ಅಲ್ಲದೆ , ಹೊರಗೆ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ  ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ , ನಿಜವಾದ ಜೇಡ್ ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಆಕೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು ! ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ ಚಂದದ  ವಸ್ತುಗಳೆನೋ  ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು . ಆದರೆ ಬೆಲೆ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು  ಒಂಭತ್ತರಿಂದ ಗುಣಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು !! ಆದರೂ ತಡೆಯದೆ , ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು  ಬ್ರೆಸ್ ಲೆಟ್  ಖರೀದಿಸಿದೆ . ಅವರ ಕುಸುರಿ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಹೊಗಳುತ್ತಾ  ಹೊರಗೆ ಬಂದೆವು . 
ಮುಂದಿನ ತಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು  ವ್ಯಾನ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು. ಅಕ್ತೊರೋ  ಅಲ್ಲಿ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ನ ಹೊರಗೆ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಏನೋ ಒಂದು  ಕುರುಕಲು ತಿಂಡಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ . ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ತಿನ್ನಿ ಎಂದು ನಮಗೂ ಕೊಟ್ಟ.ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಾಕಾಹಾರವೆಂದು  ಲಿಯೋ ಹೇಳಿದಮೇಲೆ  ನಾವೂ ಸಹ ರುಚಿ ನೋಡಿದೆವು  . ನೋಡಲು " ಉಂಡ್ಲ ಕಾಳಿ "ನಂತೆಯೇ  ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ  ತಿಂಡಿ ಉಪ್ಪು , ಖಾರ ,ಸಿಹಿ ಬೆರೆತು ತಿನ್ನಲು ಗರಿ ಗರಿಯಾಗಿತ್ತ್ತು .
















                                                       ಜೇಡ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ನಲ್ಲಿ  ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಕೆಲ  ಕೆತ್ತನೆಗಳು 

ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ನಿಲುಗಡೆ ಬೀಜಿಂಗ್ ನಗರದಿಂದ ಆಚೆಯಿರುವ  " ಮಿಂಗ್ ಸಮಾಧಿಗಳು "
ಚೀನಾವನ್ನು ಆಳಿದ   ರಾಜವಂಶ ಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಹಾಗೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು    " ಮಿಂಗ್  ರಾಜವಂಶ " . 1368 - 1644ರ ವರೆಗೆ ಆಳಿದ  ಈ ವಂಶದ ೧೩ ರಾಜರುಗಳ ಸಮಾಧಿ ಈ  ಜಾಗದಲ್ಲಿದೆ .  " ತಿಯಾನ್ ಶೂ " ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ ( ಇದಕ್ಕೆ ಟೈಗರ್ ಹಿಲ್ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ) ಸುಮಾರು ೧೨೦  ಚ. ಕಿ.ಮೀ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ೧೩ ಸಮಾಧಿಗಳಿವೆ. ಸಮಾಧಿಗಳ ನಡುವೆ ಅರ್ಧ ಕಿ.ಮೀ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ೮ ಕಿ ಮೀ ಗಳ ವರೆಗೂ ಅಂತರವಿದೆ. ಈ  ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಚೀನೀಯರ  ಫೆಂಗ್ ಶ್ವೆ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ  ಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ .  ಸಂಪೂರ್ಣ  ೧೨೦ ಕಿ. ಮೀ  ವಿಸ್ತಾರದ ಈ ಜಾಗವನ್ನು   ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು , ಪ್ರೇತಾತ್ಮಗಳ ಓಡಾಟವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ ಮಂತ್ರೋಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಭದ್ರಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು  ನಮ್ಮ  ಗೈಡ್ ಹೇಳಿದ !  ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಮೂರು ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗಾಗಿ ತೆರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ " ದಿಂಗ್  ಲಿಂಗ್ " ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಪುರಾತನ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಉತ್ಖತನ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು  ಅದರಲ್ಲಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ 
ನಾವು ಹೋಗಿದ್ದು  "  ಝಾವೋ ( ಶ್ಯಾವೋ ?)   ಲಿಂಗ್ " ಗೆ . ಝಾವೋ  ಇದು ದೊರೆಯ ಹೆಸರು. " ಲಿಂಗ್   " ಎಂದರೆ ಸಮಾಧಿ ಎಂದರ್ಥ  ಎಂದು ನಮ್ಮ ಲಿಯೋ ವಿವರಿಸಿದ. 

ವ್ಯಾನ್ ನಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಡು ಪಾಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗೇಟ್ ನೊಳಹೊಕ್ಕೆವು .  ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ವಾತಾವರಣ . ಯಾವ ಗೌಜು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲ. ಸುತ್ತಮುತ್ತೆಲ್ಲ ಗಿಡ ಮರಗಳು , ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ . ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬೀಸುವ ತಂಗಾಳಿ .. ನಮ್ಮನ್ನು ಮುದಗೊಳಿಸಿತು . ವಿಶಾಲವಾದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಕಸ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಲ್ಲ . ನಮಗೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಮನಸ್ಸು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ .

ಸಮಾಧಿಯತ್ತ  !
                                 
ಸಮಾಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ , ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ,ಅಂದಿನ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ  ಲಿಯೋ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ . ತಮ್ಮ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲೇ  ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಸಮಾಧಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳ ವನ್ನು ಆರಿಸಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ . ಸತ್ತ ನಂತರ ಶವವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಕಲ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ  ಒಯ್ದು ಹೂಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು . ಅದಕ್ಕೂ ಕೂಡ  ಕಟ್ಟು  ನಿಟ್ಟಾದ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಶವಗಳನ್ನು  ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ವಿಶೇಷವಾದ ದಾರಿ ಇತ್ತು .ದಾರಿಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ  ಕಾಲ್ಪನಿಕವಾದ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೂರ್ತಿಗಳಿವೆ. ಅವು ಕಾವಲಿಗಾಗಿಯಂತೆ ! ಈ ದಾರಿಯ ಮೂಲಕವಾಗಿ ಮಂತ್ರೋಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಒಯ್ಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು . 
ದೊರೆಯನ್ನು ಹೂಳಿದ ನಂತರ  ಆತನಿಗಾಗಿ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೇವಕರನ್ನೂ ದೊರೆಯ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ  ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸಕಲ ಮರ್ಯಾದೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೂಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಹಾ, ದೊರೆಯ ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಆತನ ರಾಣಿಗಾಗಿಯೂ  ಜಾಗವನ್ನು  ಕಾದಿರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ .  

 ಸಮಾಧಿಯ  ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರದಿಂದ ಕಟ್ಟ ಲಾಗಿದೆ . ವಿಶೇಷ ಜಾತಿಯ ಈ ಮರಗಳು ೫೦೦ಕ್ಕೂ  ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಗಟ್ಟು ಮುಟ್ಟಾಗಿವೆ . ಲಿಯೋ ನ ಪ್ರಕಾರ  ಕನಿಷ್ಠ  ೮೦೦ ರಿಂದ ೯೦೦ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾದ ಮರಗಳನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ ಇಂಥಾ ಕಟ್ಟೋಣಗಳಿಗೆ . ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕಾದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ . ೨೫ ಅಡಿಗಳಿಗೂ ಎತ್ತರ ದ ಕಂಬಗಳು ಭವ್ಯತೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು .

ಸಮಾಧಿ ಕಟ್ಟಡ 
                                          

   ನಾವು ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಸಮಾಧಿಯ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ,  ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ೪ ಸಮಾಧಿಗಳಿದ್ದವು. ರಾಜ ಹಾಗೂ ಆತನ ೩ ರಾಣಿಯರು ! ಸಮಾಧಿಯ ಸುತ್ತ ಕಟ್ಟಿದ ಭವ್ಯ ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಗೆ  ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನೂ ( ಪ್ರತಿಕೃತಿ )  ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ  ಜೋಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು . ಮೇಜಿನ ಮುಂದೆ ೪ ಕುರ್ಚಿಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು . ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ  ರಾಜನ ಮರಣದ ದಿನದಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಏನೇನೋ ವಿಧಿಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂದೂ , ಆಗ ಆತನಿಗಿಷ್ಟವಾದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು  ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ತಿಳಿಯಿತು . ಹಾಗೆಯೇ , ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದಂತೆ . ದೊಡ್ಡ ಪೂಜೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಲಿಯೋ ಹೇಳಿದ . 

ರಾಜ ಭೋಜನ  
ಸಮಾಧಿ ಕಟ್ಟಡದಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ  ಪುಟ್ಟ ಕುಟೀರವನ್ನು ಹೊಕ್ಕೆವು. ಅಲ್ಲಿ ದೊರೆಯ ಒಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರತಿಮೆ ಯೂ ಆತನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಚಿತ್ರಸಹಿತ ವಿವರಣೆಯೂ ಇದ್ದವು. 

ಝಾವೋ  ( ಶ್ಯಾವೋ ) ದೊರೆ 
                               
ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೊರ ಬಿದ್ದೆವು. ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಹೊರ ಬೀಳುವಾಗ  ಮುಖ್ಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಚೀನೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ  " ನಾನು  ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ " ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೈ ಮೈ , ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಝಾಡಿಸಿಕೊಂಡು   ಹಿಂದೆ ನೋಡದೆ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಹೊರ ಬೀಳಬೇಕೆಂದು  ಲಿಯೋ ಹೇಳಿದ.  ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದಾದ  ಯಾವುದೇ  ಆತ್ಮಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬಾರದಂತೆ  ತಡೆಯುವುದಂತೆ. ಆತ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದಂತೆ  ಮಾಡಿ ನಾವೂ ಹೊರಬಿದ್ದೆವು ! ಹೋಗೀ ಹೋಗೀ ಚೀನೀ ಭೂತನಾ ಯಾಕೆ ಜೊತೆಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬರೋದು ಅಲ್ವಾ? ಹಿ ಹಿ ಹಿ  ! 
ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ  , ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದತ್ತ ಲಿಯೋ ಮತ್ತು ಅಕ್ತೊರೋ 
                                  
ಅಂತೂ ಅಲ್ಲಿನ ತಂಪಾದ , ಪ್ರಶಾಂತ , ಸುಂದರ  ಪರಿಸರದಿಂದ  ಮನಸಿಲ್ಲದೇ ಹೊರಟೆವು . ಮುಂದಿನ  ನಮ್ಮ ನಿಲುಗಡೆ   " ಮಹಾಗೋಡೆ !! "  ನನ್ನ  ಉತ್ಸಾಹ ಹೆಚ್ಚ ತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಕವಿಯ ತೊಡಗಿ ನಾಲ್ಕು ಹನಿಯೂ  ಬಿದ್ದು ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ  ನೀರೆರೆಚತೊಡಗಿತು  ! ಅದೇನೇ ಆದರೂ ಆ ಗೋಡೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನು ಕಾತುರಳಾಗಿದ್ದೆ ! 
ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಮೇಲೆ , ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದರೆ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತಲು  ಆಗುತ್ತದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಲಿಯೋ ಅನುಮಾನ  ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ  ! ಅದೇನಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಮೇಲೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು ನನಗೆ ನಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಗಾಡಿ ಮುಂದೆ ಹೊರಟಿತು ! 

August 5, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಸ್ !!


       ಹೋಟೆಲ್ನಿಂದ  ಹೊರಗಂತೂ ಹೊರಟೆವು  ಆದರೆ ಯಾವ ಕಡೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ .  ನಾವು ಬಂದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಂತೂ  ತಿನ್ನಲು ಏನೂ  ಸಿಗುವ  ಚಾನ್ಸ್ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಹೀಗಾಗಿ ವಿರುದ್ದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟೆವು. ೫-೬ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ದಾಟುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯೊಂದು ಸಿಕ್ಕಿತು . ಆ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಗಳು ಬರ ಬರಬಹುದಿತ್ತು . ನಾವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಂದ ಗಲ್ಲಿ ಒನ್ ವೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯವನು ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು   ನಮಗೆ ಆಗ ಗೊತಾಯ್ತು .  
ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಆಚೀಚೆ ನೋಡಿದೆವು . ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೆಲ್ಲೂ   ಹೋಟೆಲ್ ನಂತಹ ಏನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ . ಕೆಲವು ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಚಾ ಅಂಗಡಿಗಳನ್ಥವು  ಇದ್ದವು  ಆದರೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ  ಬರೀ ಮಾಂಸಾಹಾರವೇ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚು ನಡೆಯುವ ತ್ರಾಣ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಎಲ್ಲಾ ಬೋರ್ಡ್ ಗಳೂ   ಚೈನೀಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದು , ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನ ಒಂದಕ್ಷರವೂ  ಇರದ್ದರಿಂದ , ನಮಗೆ ಅದು  ಯಾವ ಅಂಗಡಿ, ಹೋಟೆಲ್  ಅಥವಾ ಸುಪರ್ ಸ್ಟೋರ್  ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಸಾಕಿನ್ನು .  ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ . ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ  ಊರಿಂದ ತಂದಿದ್ರಲ್ಲೇ ಏನಾದ್ರೂ ತಿನ್ನೋದು ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ವಾಪಸ್ ಹೊರಟೆವು . ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರೀಲಿ ಒಂದು  ಹಣ್ಣಿನಂಗಡಿ  ಕಂಡಿತು . ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿಯಾಯ್ತು . ಸ್ವಲ್ಪ ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು , ಸೇಬು ಖರೀದಿಸಿ ರೂಮಿಗೆ  ಬಂದೆವು . 

ಹಣ್ಣು ತಿಂದು , ಟೀ ಮಾಡಿ ಕುಡಿದು  ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದೆವು .ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ  ಹಾಗು ಪ್ರಯಾಣದ ಸುಸ್ತಿನಿಂದ  ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಬಂತು . ಎಚ್ಚರಾದಾಗ ಆಗಲೇ ಸಂಜೆಯಾಗಿತ್ತು. ಎದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ , ಕಾಕಾ ಮತ್ತು ಅತುಲ್ ಇಬ್ಬರು ನಮ್ಮ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದರು . ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ದ ಊಟದ ಅವಸ್ಥೆ  ನೆನಪಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ , ಬೇಗನೆ ಆಚೆ ಹೋಗೋದು,  ಹೋಟೆಲ್ ಏನಾದ್ರು ಸಿಕ್ಕತ್ತಾ ಅಂತ ನೋಡೋದು ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆವು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನಾವು ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗ ಕಾಕಾ  ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ನ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಗೆ ಹೋಗಿ  ಎಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಬಂದಿದ್ದರು.  ಇಲ್ಲಂತೂ ಯಾವುದೇ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಊಟ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಇನ್ನು ಹೊರಗೆ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕುವ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮಗೆ . ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹೋದ ರಸ್ತೆಗೇ  ಹೋದೆವು  ಬಲ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್,    ಆ ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಹೀಗಾಗಿ ಎಡ ಬದಿಗೆ ಹೊರಟೆವು . ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಹೋಟೆಲ್ ಗಳು  ತೆರೆದಿದ್ದವು.  ಪ್ರತಿ  ಟೇಬಲ್ಗೆ  ೪ ಕುರ್ಚೆ ಹಾಕಿ ಜನ ತುಂಬಿದ್ದರು . ಒಂದೊಂದು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೂ  ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸು ತುಂಬಿದ್ದವು , ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ  ಪ್ಲೇಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ, ಕರಿದ  ಕೋಳಿ ,  ಹುರಿದ  ಮೀನು , ಬೇಯಿಸಿದ ಮಾಂಸ ಇತ್ಯಾದಿ   ತಿನಿಸುಗಳು .ಜೊತೆಗೆ  ಪ್ರತಿ ಟೇಬಲ್ ನ ಮೇಲೂ ಕನಿಷ್ಠ ಡಜನ್   ಆದರೂ ಬೀರ್ ಬಾಟಲ್ ಗಳು .ಎಲ್ಲರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಸಿಗರೆಟ್ ಬೇರೆ ! ಎಲ್ಲಾ ವಾಸನೆಗಳೂ ಸೇರಿ  ಆ ಬೀದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ವಿಚಿತ್ರವಾದ  ವಾಸನೆ ತುಂಬಿತ್ತು.  ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಡೀಸೆಂಟ್ ಆಗಿರುವ ಹೋಟೆಲ್ ಹುಡುಕುತ್ತಾ  ಕಿ. ಮೀ ಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆದೆವು . ಆದರೆ ನಮ್ಮ ದುರಾದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅಂಥಾ ಒಂದೂ ಹೋಟೆಲ್ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ  ! ಸರಿ, ಬಂದ ದಾರಿಗೆ ಸುಂಕವಿಲ್ಲ ಎಂದು  ವಾಪಸ್ ಹೊರಟೆವು. ಆದರೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಕೇಳಬೇಕಲ್ಲ ? ನಾನು ಹೇಳಿದೆ  , ಹೇಗೂ ಬರುವಾಗ ತೊಗೊಂಡು ಬಂದಿರೋ " ರೆಡಿ  ಟು  ಈಟ್  " ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ನಿಂದ  ಏನಾದರೂ ಮಾಡ್ಕೊಳೋಣ , ಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಮಲಗೋಣ ಅಂತ . ಬೇರೆ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ  ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ  ಮೊಸರನ್ನಾದರೂ  ತೊಗೊಂಡು ಹೋಗೋಣ  ಹಾಗೆ ಸಲ್ಪ ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿ ಕೂಡ ಇರಲಿ  ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ , ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ  ಅಂಗಡಿಯೊಂದನ್ನು ಹೊಕ್ಕೆವು . ತರಾವರಿ ಸಾಮಾನುಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು . ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ .  ಭಾಷೆ ಬಾರದು ! ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ನ ಮೇಲೂ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಇಲ್ಲ , ಅಂಗಡಿಯವರಿಗೂ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬರುವುದಿಲ್ಲ !! ಸದ್ಯಕ್ಕೆ,  ನಾವೇ  ಒಳ ಹೊಕ್ಕು ಶೆಲ್ಫ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಸಾಮಾನು ಗಳಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳ ಬಹುದಾಗಿದ್ದ ರಿಂದ  ಅನುಕೂಲವಾಯ್ತು.  ಬ್ರೆಡ್ , ಕೇಕ್  ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದರೂ ಸಹ  ಅದರಲ್ಲಿ  ಏನೇನಿದೆ , ಮಾಂಸಾಹಾರವೇ? ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಸಂಶಯಗಳು .ಬರೆದಿದ್ದೇನೂ ತಿಳಿಯದ ಕಾರಣ , ನಮ್ಮ  ಅಂದಾಜಿಗೆ  ಕೆಲವು ಬನ್ ಗಳನ್ನು ತೊಗೊಂದಾಯ್ತು . ನಂಗೆ ಪ್ಲೇಟ್ ಹಾಗು ಚಮಚ ಬೇಕಿತ್ತು . ರೆಡಿ ಟು ಈಟ್ ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಭಾತ್ ಮಾಡಿದರೆ  ತಿನ್ನಲು ಪ್ಲೇಟ್  / ಚಮಚ ಬೇಕಲ್ಲ?   ಅದು ಈ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗಬಹುದಾ ಅಂತ ನೋಡಿದರೆ  ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ . ಅಲ್ಲಿಯ ಸೇಲ್ಸ್  ಹುಡುಗಿಯಲ್ಲಿ   ಕೇಳಿದರೆ .  ಆಕೆ   ಮುದ್ದಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ  " ನೋ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ "  ಎಂದು ಕೈಯಾಡಿಸಿದಳು  . ಸರಿ , ನಾವು ಸ್ಪೂನ್ / ಪ್ಲೇಟ್ ಎಂದೆಲ್ಲ ಕೈಸನ್ನೆ ಬಾಯಿಸನ್ನೆ  ಮಾಡಿ  ತಿಳಿಸಿದರೂ ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ! ಆಕೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ  ಯುವಕ  ತನಗೆ ಅರ್ಥವಾಯ್ತೆಂಬಂತೆ ನಗುತ್ತಾ  ಚೈನೀ  ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಾ  ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದ . "ಅಬ್ಬಾ ಸದ್ಯ !" ಎಂದುಕೊಂಡು ಆತನ ಹಿಂದೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು   ಹತ್ತಿ ಮೇಲೆ ಹೋದೆವು . ಅಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ  ಡೈನಿಂಗ್  ರೂಮಿನಂತೆ ಏನೋ ಇತ್ತು . ೩-೪ ಜನ ಏನೋ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು  . ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಆತ  ಎಸ್ ಎಸ್  ಎಂದು ನಗುತ್ತ ಕೆಳಗೆ ಹೋದ . ನಾವು ಊಟದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅವನು  ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಾಪ. ನಾವು  ಅವನ ಹಿಂದೆಯೇ ಕೆಳಗಿಳಿದೆವು.  ಇಳಿಯುವಾಗ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿದ್ದ ಕೆಲವು  ಶೆಲ್ಫ್ ಗಳ ಕಡೇ ಮಹೇಶ್ ರ ಗಮನ ಹೋಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ  ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಪಾರ್ಟಿ ಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವಂಥ  ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಜೋಡಿಸಿಡಲಾಗಿತ್ತು.  ಅಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತಾ ಏನಾದರು ಸಿಗಬಹುದು  ಎಂದುಕೊಂಡು ಆ ಕಡೇ  ಹೊಕ್ಕೆವು . ಅಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಬಿಸಾಡಬಹುದಾದಂಥ  ಲೋಟಗಳು ಚಿಕ್ಕ ಬೌಲ್ ಗಳು  ಬಹಳಷ್ಟಿದ್ದವು . ಆದರೆ ಚಮಚ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಪ್ಲೇಟ್ಸ್ ಕೂಡ  ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಗೆ ಬಗೆಯ  ಚಾಪ್ ಸ್ಟಿಕ್ ಗಳಿದ್ದವು. ( ಚೀನೀಯರು  ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಈ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದಲೇ ತಿನ್ನ್ನುತ್ತಾರೆ !  )
ನಿರಾಶರಾಗಿ ಹೊರಡಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಳವಾಗಿರುವ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದೊಡ್ಡದಾದ ಪ್ಲೇಟ್ ಹಾಗೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ  ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚಮಚದ ಸೆಟ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ನಮಗಾದ ಸಂತೋಷ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ !!  ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೆಳಗೆ ಬಂದೆವು . ಒಂದೆರಡು ಸೆಟ್ ಬನ್ನು ಗಳನ್ನೂ , ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿ, ಮೊಸರಿನ ಡಬ್ಬಿಗಳನ್ನೂ ಕೊಂಡು ರೂಮಿನ ದಾರೀ ಹಿಡಿದೆವು ! 

ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ನ ಎದುರಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಟೇಬಲ್ , ಕುರ್ಚಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು ! ಗಂಡಸರು, ಹೆಂಗಸರು ಎಲ್ಲ ಜೋರು ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾ  ಊಟ - ಆಟಗಳಲ್ಲಿ  ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು !
ಗಂಡಸರೋ ಬರ್ಮುಡಾ ಚಡ್ಡಿ ಧರಿಸಿ ,ಶರ್ಟು / ಬನಿಯನ್ ಏನೂ ಹಾಕದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು   ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರುಗಳು ಮಾತಾಡುವುದಂತೂ ನನಗೆ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಭಾವನೆ ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಂ, ಇವರೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಗೇ. ಜೋರು ಜೋರಾಗಿ ಹಾವ ಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಗಾಬರಿ ಬೀಳುವಂತೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ ! 

ರೂಮಿಗೆ ಬಂದು  ಎಂ ಟಿ ಆರ್ ಜಿಂದಾಬಾದ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ , ರೂಮಿನಲ್ಲಿದ್ದ  ಟೀ  ಕೆಟಲ್ ನಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಸಿ  ಆ ಕುದಿ  ನೀರಲ್ಲಿ  ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಭಾತ್ ನ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಅನ್ನು  ತುರುಕಿಸಿ ಇಟ್ಟೆ . ೫ ನಿಮಿಷದ ನಂತರ .. ನಮ್ಮ  ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಭಾತ್  ತಯಾರಾಯ್ತು !  ಅದನ್ನೂ ,  " ಭಾಕರವಡಿ " ಎಂಬ ಪುಣೆ ಯಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ದ ತಿನಿಸನ್ನು  ಪ್ಲೇಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ತಿಂದೆವು . ಮತ್ತೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು  ತಿಂದು , ಗ್ರೀನ್ ಟೀ  ಮಾಡಿ ಕುಡಿದಾಯ್ತು . ( ಹಾಲು ಸಕ್ಕರೆ ಎರಡೂ  ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ  ಬೇರೆ ಗತಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ  ನಮಗೆ !) . ಹೋಟೆಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಟೀ ಬ್ಯಾಗ್ , ಸಕ್ಕರೆ , ಹಾಲಿನ ಪುಡಿ  ಮತ್ತು  ಕೆಲವೆಡೆ  ಕಾಫಿ ಪುಡಿ ( ಇನ್ ಸ್ಟಂಟ್ ) ಇರುತ್ತವೆ . ಚೀನೀಯರು ಹಸಿರು ಚಹಾವನ್ನು  ನೀರಿನಂತೆ ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ  ಇರಬೇಕು , ಈ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೀ ಟೀ ಬ್ಯಾಗ್ ಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಇದ್ದವು ! 
ಅಂತೂ  ಮೊದಲ ದಿಂದ ಊಟದ ಕಥೆ ಮುಗಿದಂತಾಯ್ತು . ಊಟ ಮಾಡಿದ ತೃಪ್ತಿ  ಸಿಗದಿದ್ದರೂ .. ಹೊಟ್ಟೆ  ಅಂತೂ ಸುಮಾರಾಗಿ ತುಂಬಿತ್ತು. 
ಮರುದಿನ ಭಾನುವಾರ . ನಾವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೋಡಲು ಬಂದಂಥಾ  ಎಕ್ಸಿಬಿಶನ್  ಶುರುವಾಗುವುದು ಸೋಮವಾರದಿಂದ.  ಹೀಗಾಗಿ ಮರುದಿನ  ನಮಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಬಿಡುವಿತ್ತು . ಚೀನಾ ಗೋಡೆ ಹಾಗು ಬೀಜಿಂಗ್ ನ ಕೆಲವು  ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ  ಜಾಗಕ್ಕೆ  ಒಂದು ದಿನದ  ಟೂರ್ ಹೋಗುವುದಾದರೆ ಆ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೋಟೆಲ್ ನವರು   ತಿಳಿಸಿದ್ದರು . ನಾನೂ  ಆ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ತಲಾ  ೨೬೦ ಯುವಾನ್ ( ಸುಮಾರು ೨೩೦೦ ರೂಪಾಯಿ)  ಕೊಟ್ಟು  ೩ ಜನಕ್ಕೆ ಟಿಕೆಟ್ ಕಾದಿರಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು . ಬೆಳಿಗ್ಗೆ  ೮ ಕ್ಕೆಲ್ಲ ತಯಾರಾಗಿರಬೇಕೆಂದೂ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ವ್ಯಾನ್ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು  ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಬೇಗ ಮಲಗುವ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದೆವು. 
ಪ್ರಯಾಣ ಹಾಗೂ  ಊಟದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಸ್ ನಿಂದ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದರೂ  ಮರುದಿನ ಚೀನಾ ಗೋಡೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ನನ್ನ  ಮಹತ್ತರವಾದ ಕನಸು ಈಡೇರುವುದೆಂಬ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ನಂಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ !  

 

July 24, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಬೀಜಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದಿನ


ವಿಶಾಲವಾದ 4 ಲೇನ್ ಗಳ ( ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ )  ಹೆದ್ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ  ಗಿಡ ಮರಗಳು ! ವೇಗ ಮಿತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಲೇನ್ ಗಳು ! ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಚೈನೀಸ್ ನಾಟಕ ( ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಭಾಷಣಾ  ಶೈಲಿ , ಹಿನ್ನೆಲೇ   ಸಂಗೀತದಿಂದ  ಅದು ನಾಟಕವೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ )  ಕೇಳುತ್ತಾ  ನಮ್ಮ ಚಾಲಕ ಸರಾ ಸರಿ ೧೦೦ ಕಿ ಮೀ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ! 
ಸ್ವಲ್ಪ  ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆಯೂ ಸುರಿಯತೊಡಗಿತು . ಹೊರಗಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು  ಇನ್ನು ಸುಂದರ ವೆನಿಸ ತೊಡಗಿದವು . ಬೀಜಿಂಗ್ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಹೊಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ  ಅಕ್ಕಪಕ್ಕಕ್ಕೆ  ಚಂದದ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡಗಳು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದವು ! ಅಗಲವಾದ  ರಸ್ತೆಗಳು , ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ವಾಹನಗಳು ,ಗಗನ ಚುಂಬಿ  ಕಟ್ಟಡಗಳು , ಸುಂದರವಾದ ಹೂದೋಟಗಳು  ಕಣ್ಣು ತಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು . 
ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ  ಬಣ್ಣದ ಹೂ ತುಂಬಿದ ಗಿಡಗಳು , ರಸ್ತೆ  ಡಿವೈಡರ್ ಇದ್ದಲ್ಲಿ  ಸುಮಾರು ೫ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ  ಕಬ್ಬಿಣದ ಬೇಲಿ . ಅಷ್ಟೆತ್ತರಕ್ಕು ನಿಂತ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂಚಲು ಗೊಂಚಲು ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು . ನಾನಂತೂ  ಆ ಹೂಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಪೂರ್ತಿ ಎಕ್ಸೈಟ್  ಆಗಿದ್ದೆ. ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೀಳಲೇ ಇಲ್ಲ . ಮಳೆ ನಿಂತು ಬಿಸಿಲು ಇಣುಕುತ್ತಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು.  ಸುಮಾರು ೪೦ ನಿಮಿಷಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಳಿಕ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ  ಒಂದು  ಕಡೆ ನಿಲ್ತು . ಡ್ರೈವರ್  ಬಲಬದಿಗೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿ  ಏನೋ ಹೇಳಿದ . ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಇಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲೋ ಇದೆ  ಎಂದು ಅರ್ಥ  ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೆಳಗಿಳಿದೆವು. ಲಗೇಜನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ  ಅವನಿಗೇ  ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟೆವು . ಆತ "ರಸೀತಿ" ಕೊಟ್ಟು  ಹೊರಟು ಹೋದ !   ಹೌದು , " ರಸೀತಿ " ಕೊಟ್ಟ . ಆಶ್ಚರ್ಯನಾ? ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ಗಳೂ  ತಾವು ಪಡೆದ ಹಣಕ್ಕೆ  ರಸೀತಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.ಸ್ಟಿಯರಿಂಗ್ ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದ್ದು , ಮೀಟರ್  ಶುರು ಮಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅದು ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ  ನಿಗದಿತ ಸ್ಥಳ ತಲುಪಿ ಮೀಟರ್ ನಿಂತಾಗ ,   ಮೂಲ ದರ, ಪ್ರಯಾಣದ ಒಟ್ಟು  ಅಂತರ , ಅದಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಕೊಡಬೇಕು , ಇತ್ಯಾದಿ  ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳು ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ , ದಿನಾಂಕ, ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ನಂಬರ್ ಸಹ ಪ್ರಿಂಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ.  ಕೆಲವು ವಿಶೇಷ  ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ  ಹೆಚ್ಚಿನ ದರ ಅನ್ವಯ ವಾಗುವಾಗ , ಅಂದರೆ , ರಾತ್ರಿ  ನಿಗದಿತ ವೇಳೆಯ ನಂತರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರೆ  ,  ನೀವು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ತರಿಸಿಕೊಂಡರೆ  ( ಇದಕ್ಕೆ  ೩ ಯುವಾನ್ ಹೆಚ್ಚು ಕೊಡಬೇಕು ) ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ  ಬಾಡಿಗೆಗೆ  ಚಾಲಕರು  ಆ   ಬೆಲೆಯ ಮುದ್ರಿತ ಕೂಪನ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ . ( ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ೧ ,೨ ,೩ ಮತ್ತು ೫  ಯುವಾನ್ ಗಳ  ಕೂಪನ್ ಇರುತ್ತವೆ)  ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಎಲ್ಲಾ ಹಣಕ್ಕೂ  ರಸೀತಿ !!!  ನಮ್ಮಲ್ಲಿ  ಮೀಟರ್ ಕಡ್ಡಾಯ  ಎಂಬ ರೂಲ್ಸ್  ತಂದಾಗ  ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಮಾಡುವ , ಮೀಟರ್ ಇದ್ದರೂ ಹಾಕಲು  ಒಪ್ಪದೇ  ತಮಗಿಷ್ಟ ಬಂದಷ್ಟು ಕೇಳುವ  ರಿಕ್ಷಾ ಚಾಲಕರನ್ನು  ಒಮ್ಮೆ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡೆವು !  

ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕ ನಿಂತು ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿದರೆ  ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ   ಒಂದೂ ಹೋಟೆಲ್ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ ! ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ  ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ಚೈನಾ  ದ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ದೊಡ್ಡ ಎನ್ನ ಬಹುದಾದ ಒಂದೂ ಕಟ್ಟಡವಿರಲಿಲ್ಲ . ನಮಗೇಕೋ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯವನ ಮೇಲೆ  ಅನುಮಾನ ಬಂತು . ತಪ್ಪು ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ  ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟೆ ಹೋದನಾ  ಅಂತ ಕಳವಳವಾಯ್ತು ! ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ  ಒಬ್ಬನಿಗೆ  ಹೋಟೆಲ್ ನ ವಿಳಾಸ ತೋರಿಸಿದೆವು . ಆತ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಗಲ್ಲಿಯತ್ತ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ . ನಮಗಂತೂ ಈಗ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಳವಳವಾಗತೊಡಗಿತು . ಹೋಟೆಲ್ ನ ವಿಳಾಸವೇ ತಪ್ಪೇ  ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. ಏನಾದರಾಗಲಿ ನೋಡೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡು  ನಮ್ಮ ಸೂಟ್ ಕೇಸುಗಳನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು  ಗಲ್ಲಿಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕೆವು . ಸೂಟ್ ಕೇಸುಗಳಿಗೆ ಗಾಲಿ ಅಳವಡಿಸುವ ಐಡಿಯಾ  ಯಾರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರಬಹುದೋ ಅವನಿಗೇ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತಾ  ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆವು.   

ಅದೊಂದು   ಅಗಲ ಕಿರಿದಾದ  ಗಲ್ಲಿ . ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ೧೦-೧೨  ಅಡಿ ಅಗಲದ ರಸ್ತೆಯ ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತೆ  ಮನೆಗಳು.   ಮನೆಯ ಎದುರಿನ  ಕಟ್ಟೆ ಯಮೇಲೆ  ಕೆಲ ಹೆಂಗಸರು ಕುಳಿತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ,ಕೆಲವರು ಹೊರ ಗೋಡೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ಬಟ್ಟೆ ಒಣಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು  ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುತ್ತಿದ್ದವು . ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಗೂಡಂಗಡಿಗಳು , ತರಕಾರಿ - ಹಣ್ಣಿನ ಅಂಗಡಿಗಳು ಇದ್ದವು.  ಕೆಲ ಕಂಪೊಂಡ್ ಗಳ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದ್ದು , ನಾನೂ ನಡುವೆಯೇ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದೆ .  ಆದರೆ  ಒಳಭಾಗದ  ವಿನ್ಯಾಸ ಬೇರೆಯೇ ಇತ್ತು . ಕಾಂಪೌಂಡ್  ಒಳ ಹೊಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ  ಎದುರಿಗೆ   ಕೆಲ ಅಡಿಗಳ  ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಇದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ಗೋಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು . ಗೋಡೆಯ  ಎರಡು  ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ  ಮನೆಯ  ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲಿನ ರೀತಿ ವಿನ್ಯಾಸವಿತ್ತು .  ಕೆಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ  ಎದುರಿನ ಖಾಲಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ( ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಗೂ ಗೋಡೆಗೂ  ನಡುವೆ)  ಹೂ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೆಳೆದಿದ್ದರೆ , ಕೆಲವರು ತರಕಾರಿ / ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು .    

ಹೊರ ಬಾಗಿಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ  ವಿನ್ಯಾಸ   ( ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ) 
ಗಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವ ಲಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯಾದರು ಇರಬಹುದಾದ  ಲಕ್ಷಣ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ . ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ  ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಿಳಾಸ ತೋರಿಸಿದೆವು   ಆತನೂ  ಹೀಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಎಂಬಂತೆ   ಕೈ ತೋರಿಸಿದ . ನಮಗಂತೂ ಹಸಿವು ಬೇರೆ ಆಗಿತ್ತು . ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯವನ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು . ಲಗೇಜ್ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನು ಜನ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು .ಮತ್ಯಾರನ್ನಾದರು ಕೇಳುವುದಾ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ  ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಹೊಳೀತು  ಅಡ್ರೆಸ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರಮಾಂಕವಿತ್ತು . ಗಲ್ಲಿಯ  ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೂ ಅಕ್ಕ  ಕ್ರಮಾಂಕ ವಿತ್ತು .  ನಾವೀಗ .. ಇದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮುಂದುವರಿಯ ಬೇಕೆಂದು ಕೊಂಡೆವು.  ಹಾಗೆ ಇನ್ನೂ ಸುಮಾರು ೫೦ ಮೀಟರ್  ನಡೆದಾಗ  ಎಡ ಭಾಗಕ್ಕೆ  ದೊಡ್ಡ ಗೇಟ್ ಕಂಡಿತು . ಅಂತೂ ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಸಿಕ್ಕಿತು !  ಸಮಾಧಾನದ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆವು . 

ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ 

ಅದು  ತೀರ ದೊಡ್ಡ  ಅಥವಾ ಆಧುನಿಕ ಕಟ್ಟಡವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಅಪ್ಪಟ ಚೈನೀಸ್ ಶೈಲಿಯ ವಾಸ್ತು , ಕಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟಡ .ಮಬ್ಬು ಹಸಿರು , ಕೆಂಪು ಹಾಗು ಚಿನ್ನದ  ಬಣ್ಣ ದ ಇಳಿಜಾರಾದ ಚಾವಣಿ . ಗೇಟ್ ನ ಒಳಗೆ  ದೊಡ್ಡ ಅಂಗಳ , ಹುಲ್ಲು ಹಾಸು . ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಂಚುಗಳು ,  ಹಾಗೆಯೇ ಟೇಬಲ್ ಖುರ್ಚಿಗಳೂ ಇದ್ದವು . ಒಳ ಹೊಕ್ಕು , ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ  ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು , ನಮಗೆ ಹೋಟೆಲ್ ನವರು ಕಳಿಸಿದ್ದ  booking confirmation   ಇ ಮೇಲ್ ನ  ಪ್ರತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಔಪಚಾರಿಕತೆಗಳನ್ನು   ಮುಗಿಸಿ ನಮ್ಮ ರೂಮಿಗೆ ಹೋದೆವು . 


ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಲಗೇಜ್ ತಂದಿಟ್ಟ  ರೂಂ ಬಾಯ್ ,  ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಿಚ್ ಗಳನ್ನೂ ಒತ್ತಿದ . ಲೈಟ್ ಎಲ್ಲಾ  ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡವು  . ಆದರೆ ಎ. ಸಿ ಮಾತ್ರ ಆನ್ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆತ ಏನೇನೋ  ಮಾಡಿ ನೋಡಿದ . ನಂತರ  ' ಒನ್ ಮಿನಿಟ್  ಒನ್ ಮಿನಿಟ್ " ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹೊರಗೆ ಹೋದ.  ೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ  ಒಂದು ಟೂಲ್ ಕಿಟ್ ಹಿಡಿದು ಬಂದ . ಎ ಸಿ ಯ  ಸ್ವಿಚ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೈಯಾಡಿಸಿ , ಮತ್ತೆ ಹಾಕಿದ .  ಏನು ಆಗಲಿಲ್ಲ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಬಲ್  ಸ್ವಿಚ್ ನ ಎಲ್ಲಾ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿ ನೋಡಿದ .. ಊಹುಂ ... ಏನು ಇಲ್ಲ .  ಸುಮಾರು ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡಿಯೂ ಏನು ಆಗಲಿಲ್ಲ . 
ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಸಾದಾ ಫ್ಯಾನ್ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಮಳೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದರೂ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ   ಸೆಖೆಯೇ ಇತ್ತು . ಸರಿ ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ಗೆ ಮತ್ತೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು . ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ  ಫೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಹುಡುಗಿಗೆ  ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಏನೇ  ಹೇಳಿದರೂ  " ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಔಟ್, ಸಾರೀ  "  ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು . ಸರಿ ಈ  ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಷಿಯನ್  ನಮ್ಮಿಂದ ಫೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು  ಚೈನೀಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ  ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿದ.  ನಂತರ  ನಮ್ಮತ್ತ ತಿರುಗಿ , " ಒನ್ ಮಿನಿಟ್  ಒನ್ ಮಿನಿಟ್ "  ಎಂದು  ಹುಳಿ ನಗು ನಗುತ್ತಾ  ಹೊರಟೆ ಹೋದ . ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮುಖ ಮುಖ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತೆವು . ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ  ಮ್ಯಾನೇಜರ್  ನಮ್ಮ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದ  ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ  ನನ್ನ  ಟೆಂಪರೇಚರ್ ಕೂಡ ಏರುತ್ತಿತ್ತು . ಅವನೂ ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಿಚ್ ಒತ್ತಿ ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ನೋಡಿದವನು , ಕೆಂಪು ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ,  " ಸಾರಿ , ಗಿವ್ ಅದರ್ ರೂಂ " ಎನ್ನುತ್ತಾ  ಮತ್ತೊಂದು  ರೂಮಿಗೆ  ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ.  ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ  ಚೆಕ್ ಮಾಡಿ  ನೋಡಿದ . ಎ ಸಿ ಅಂತು ಆನ್ ಆಯಿತು .  " ok ok good "  ಎನ್ನುತ್ತಾ  ಹೊರಟು ಹೋದ. 

ನಮಗೆ ಜೋರು ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು . ಅತುಲ್ ನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ  ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದೆವು . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ' ಕಾಕಾ'  ( ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ)  ಕೂಡ ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದರು . ಅವರು , ತಾನು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು  ತಿಂದಿರುವುದರಿಂದ ಹಸಿವಿಲ್ಲ .. ನೀವು ಹೋಗಿ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳಿಸಿದರು . ಸರಿ , ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ನ  ರೆಸ್ಟೋರಂಟ್  ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು . ಹೀಗಾಗಿ  ಹೊರಗೆ ಎಲ್ಲಾದ್ರೂ ಹುಡುಕೋಣ ಅಂತ  ಹೋಟೆಲ್ ನಿಂದ ಆಚೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆವು . 
ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ  ಪ್ರವಾಸದ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಅಡಚಣೆ  ನಮ್ಮೆದುರು ನಿಂತಿತ್ತು ! 

July 15, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು - ಭಾಗ 2


   ಅಂತೂ  ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಪಾಸ್ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ .. ಲಾಂಜಿನಲ್ಲಿ  ತಮ್ಮನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ .  ನಮ್ಮ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್  - ವೀಸಾ ಅವಾಂತರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ  ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು , ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮುಂಚೆ  ಅವ ಹೇಳಿದ್ದ .. ನೀನು  ವಿಮಾನ  ಹತ್ತೋ ವರೆಗೂ  ನಾ ಬೇಕಿದ್ರೆ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಿನೆ ... ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಪಾಸ್ ಕೊಡಲ್ಲ ಅಂತ ವಾಪಸ್   ಕಳ್ಸಿದ್ರೆ  ಮನೆಗೆ ಬರೋಕೆ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಹುಡುಕಬೇಕು ಮತ್ತೆ ನೀನು  !!  ಅಂತ ನಕ್ಕಿದ್ದ .  ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಪಾಸ್ ಸಿಕ್ತಪ್ಪ  ಅಂತ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ , ಯಾವ್ದಕ್ಕೂ  ವಿಮಾನ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ  ಫೋನ್ ಮಾಡಿಬಿಡು ನಿಂದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಇಲ್ಲ  ಅಂತ ನಗೋದಾ ? ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ  ಲಾಂಜಿನಲ್ಲಿ
ಅಲೆದು ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ  ಎಸ್ ಪ್ರೆಸ್ಸೋ  ಕಾಫೀಗೆ  ೧೦೦ ರೂಪಾಯಿ ತೆತ್ತು  ಜೊತೆಗೆ  ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ  ಕಾದಂಬರಿ ಓದುತ್ತಾ ಕೂತೆ.  ಮಹೇಶ್ ಗೋ ನಿದ್ದೆ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು. ಪಕ್ಕದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ತೂಕಡಿಸೋದಾ ಬೇಡವಾ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು .  ನಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ  ಅತುಲ್  ಕೆಲ ದಿನ ಮೊದಲೇ  ಚೀನಾದ  "ಚೆಂಗ್ಡು"  ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು   ನಮಗೆ ಚೆಂಗ್ಡು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲೇ ಭೇಟಿಯಾಗುವವನಿದ್ದ . ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ ( ಅವರು ಮಹೇಶ್ ರ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಕೂಡ ! ) ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ  ಹೊರಟು ಸೀದಾ  ಬೀಜಿಂಗ್ ನಲ್ಲೆ ನಮ್ಮನ್ನು  ಭೇಟಿಯಾಗುವವರಿದ್ದರು . ಹೀಗಾಗಿ ಸದ್ಯ ಮುಂಬಯಿಯಿಂದ ನಾವಿಬ್ಬರೇ .  ೧.೩೦ ಕ್ಕೆ ವಿಮಾನ ಹತ್ತಲು  ಕರೆ ಬಂತು . 
ಒಂಥರಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ  ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿ ನಮ್ಮ ಸೀಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಯ್ತು . ಈಗ  ಮೊಬೈಲ್  ಆಫ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ . ಕೂತಾಯ್ತಪ್ಪಾ.. ಇನ್ನು ಹೋಗೋದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಎಂದು . 

ನಮ್ಮ "ಏರ್ ಚೀನಾ "  ವಿಮಾನ  ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೨ ಗಂಟೆಗೆ ಅಂತು ಮೇಲೇರಿತು .   ೩.೩೦ ಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ  ಗಗನ ಸಖಿ ಜ್ಯೂಸ್ ಕೊಡಲು ಬಂದಾಗ ,ಮಹೇಶ್ ಹಾಯಾಗಿ ಮಲಗಿದರೆ  ನಾನೂ ಅರೆ ಬರೆ  ನಿದ್ರಾ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ .  ಕಿತ್ತಳೆ ರಸ ಕುಡಿದು  ಕಾಲು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಹಾಜರಾಯಿತು . ನಾವು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ  ಊಟ ಬೇಕೆಂದು  ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡುವಾಗಲೇ  ವಿನಂತಿಸಿದ್ದರಿಂದ , ನಮ್ಮ 'ಸ್ಪೆಷಲ್  ಮೀಲ್ ' ಹಾಜರಾಯಿತು . ಪುಲಾವ್,  ರಾಜಮಾ  ಪಲ್ಯ, ದಾಲ್ ,  ಸಲಾಡ್ , ಒಂದು ಪುಟ್ಟ  ' ಬನ್ ' , ಅದಕ್ಕೆ ಸವರಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಣ್ಣೆ  , ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಸ್ವೀಟ್  ಇವಿಷ್ಟನ್ನೋಳಗೊಂಡ  ಊಟದ ಟ್ರೇ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಂತು .  ಊಟದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ  ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಟೀ , ಕಾಫೀ , ಕೋಕ್ , ಪೆಪ್ಸಿ, ವೈನ್   ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ  ಆಲ್ಕೋ ಹಾಲ್  ಪಾನೀಯಗಳ  ಆಯ್ಕೆ ಇತ್ತು . ಊಟ ಮಾಡಿ ಕಾಫೀ ಕುಡಿದು  ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೪ ಗಂಟೆಗೆ ಮಲಗುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ .

ಮುಂಬಯಿಯಿಂದ  ಬೀಜಿಂಗ್ ಗೆ  ನೇರ ವಿಮಾನ ಇಲ್ದೆ  ಇರೋದ್ರಿಂದ ನಾವು ಚೀನಾದ ಮತ್ತೊಂದು ನಿಲ್ದಾಣ " ಚೆಂಗ್ಡು " ದಲ್ಲಿ   ವಿಮಾನ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಿತ್ತು  .ಮುಂಬಯಿಯಿಂದ ಚೆಂಗ್ಡು ಗೆ  ಐದೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ  ಪ್ರಯಾಣ . ಆದರೆ , ಚೀನಾ  ನಮಗಿಂತ ಎರಡೂವರೆ ತಾಸು  ಮುಂದೆ ಇರುವುದರಿಂದ  ನಾವು ಅಲ್ಲಿನ  ಸಮಯದ ಪ್ರಕಾರ  ಬೆಳಗಿನ  ೮.೫೦ ಕ್ಕೆ ತಲುಪಲಿದ್ದೆವು . 
ಇನ್ನೇನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಬಹುದು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ನಾವು ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ  ಚೆಂಗ್ಡು ವಿನಲ್ಲಿ  ಇಳಿಯಲಿದ್ದೇವೆ  ಎಂದು  ಪ್ರಸಾರವಾಯಿತು .   ಮೇಲಿಂದ ನೋಡುವಾಗಲೇ 'ಚೆಂಗ್ಡು  ' ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು .  ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ  ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿದ  ರಸ್ತೆಗಳು ,  ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಾದುಕೊಂಡು   ಅಧುನಿಕತೆಯನ್ನೂ ಮೇಳೈಸಿಕೊಂಡಂತೆ  ನನಗೆ ಅನಿಸಿತು . 

ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಅತ್ಯಂತ ಆಧುನಿಕವಾಗಿ  ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ . ಅದು ಚೀನಾದ ಸಣ್ಣ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಂತೆ ! ಆದರೆ  ಬೆಂಗಳೂರಿನ  ಹಳೆಯ  ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕಿಂತ  ಅದೆಷ್ಟೋ ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ! ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಲ್ಲದೆ , ಖಾಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ  ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಡಿಬಿಡಿ  ಇಲ್ಲದೆ ಸುಲಭವಾಗಿ  ಎಲ್ಲಾ ಔಪಚಾರಿಕತೆ ಮುಗಿಸಿ  ಮುಂದಿನ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾದು ಕುಳಿತೆವು .  
ಇಲ್ಲಿಂದ ಬೀಜಿಂಗ್  ಗೆ ಹೋಗುವ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ  ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ  ಬಿಡುವಿತ್ತು . ನಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಅತುಲ್ ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗೊನಿದ್ದ . ನಂತರ ನಾವು ಮೂವರು  ಬೀಜಿಂಗ್ ಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವರಿದ್ದೆವು. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ  ಅತುಲ್ ಬಂದ . ಸರಿ  ಅದೂ ಇದೂ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ  ನಮ್ಮ ವಿಮಾನ  ಹತ್ತಲು ಕರೆಯೂ ಬಂತು . 

ಎಲ್ಲಾ ವಿಮಾನನಿಲ್ದಾಣ ಗಳಲೂ  ಇರುವಂತೆ  ಆದ್ಯತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ  ಸೀಟ್ ನಂಬರ್ ಅನ್ನು ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲಾಯಿತು .  ಆದ್ಯತೆ ಎಂದರೆ  ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವವರು , ವೃದ್ಧರು , ಅಂಗವಿಕಲರು  ಇವರಿಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಮಾನದೊಳಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಆನಂತರ  ಬಿಸಿನೆಸ್ ಕ್ಲಾಸ್ , ಫರ್ಸ್ಟ್  ಕ್ಲಾಸ್  ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಆ ನಂತರ ನಮ್ಮಂತಹ ' ಎಕಾನಮಿ ಕ್ಲಾಸ್" ನವರು ಸೀಟ್  ಕ್ರಮಾಂಕಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಮಾನ ಹತ್ತಬೇಕು . ಬಾಯಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಫೀ ಅದರೂ ಕುಡಿಯೋಣ ಅಂದ್ರೆ ವಿಮಾನ ಬಂದಾಗಿತ್ತು . ಸರಿ ಹೇಗೂ ವಿಮಾನದಲ್ಲೇ ಕೊಡ್ತಾರಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡು  ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿದೆವು. 

ಚೆಂಗ್ಡು ದಿಂದ ಬೀಜಿಂಗ್ ಗೆ  ಎರಡೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ ಪ್ರಯಾಣ . ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಳೆದರೂ ಗಗನ ಸಖಿಯ ಪತ್ತೆ ಇಲ್ಲ !  ಓಹೋ , ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಯಾಣ  ಎಂದು  ಏನೂ ಕೊಡ ಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದು ನಿರಾಶಳಾಗಿ   ನೀರು ಕೇಳಿ  ಕುಡಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಲ್ಲಿ  ಊಟದ ಟ್ರೇ  ಬಂತು .ಅಂಟು  ಅಂಟಾದ ಅನ್ನ, ಜೊತೆಗೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಬಸಳೆ ಸೊಪ್ಪು , ಬ್ರೋಕೊಲಿ , ಕ್ಯಾಬೇಜ್  ! ( ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಊಟ !) ಬನ್  , ಬೆಣ್ಣೆ   , ಬೇಯಿಸಿದ ಶೇಂಗಾ ಬೀಜ  ಮತ್ತು ಕೇಕ್ ನಂಥ  ಒಂದು ತಿನಿಸು . ತಿಂದು  ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಫೀ ಕುಡಿದು ಮುಗಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು . ಎದುರಿಗೆ   ಯಾವುದೋ ಚೈನೀಸ್  ಸಿನೆಮಾ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು . ನಮ್ಮ ಮಹಾಭಾರತದ ಥರಾನೆ   ಏನೋ  ಪೌರಾಣಿಕವೋ, ಐತಿಹಾಸಿಕವೋ  ಆಗಿರಬೇಕು .  ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರೆ ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು  ಯುದ್ಧವೇ ಇತ್ತು ! 
ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ  ಸಾವಿರಾರು ಜನ  ಕತ್ತಿ, ಕೊಡಲಿ ಬೀಸುತ್ತಾ  ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು .  ಹೊಡೆದಾಟದ ಸಿನೆಮಾ ಎಂದರೆ ಖುಷಿ ಪಡುವ ಮಹೇಶ್ ಗಂತೂ  ಒಂಥರಾ ಹಬ್ಬ ! 
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ನಾವು ಬೀಜಿಂಗ್ ಸಮೀಪಿಸಿದ್ದೆವು . ಮೇಲಿಂದ  ಚೀನಾದ ಮಹಾಗೋಡೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದರೆ  ಮೋಡ ಮುಸುಕಿತ್ತು ! 


ಟರ್ಮಿನಲ್ 3  ಪಕ್ಷಿ ನೋಟ 

ಬೀಜಿಂಗ್ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಪ್ರಪಂಚದ  ಬಹು  "ಬ್ಯುಸಿ " ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾನಗಳಲ್ಲೊಂದು .( ಪ್ರತಿದಿನ ಸರಾಸರಿ ೧೪೭೫ ವಿಮಾನಗಳು ಬಂದು ಹೋಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ) . ಇಲ್ಲಿಯ  ಅತ್ಯಂತ ಸುಸಜ್ಜಿತ , ಆಧುನಿಕ  ಹಾಗು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ  ಈ ಟರ್ಮಿನಲ್  ೩ ರಲ್ಲಿ ಯೇ ನಾವು ಇಳಿದಿದ್ದು . ವಿಮಾನ  ಭೂ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ  ಅದರ  ನಿಯೋಜಿತ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳೇ ಬೇಕಾದವು  . ಅಷ್ಟು ಉದ್ದದ ರನ್ ವೇ  ! ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ   ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯ ಬಯಸುವ ಚೀನಾ , ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್  ಸಮಯದಲ್ಲಿ   ನಿರ್ಮಿಸಿದ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ದ " ಟರ್ಮಿನಲ್ ೩  "    ಕಟ್ಟಡ    ,  16,000,000  ಚದುರಡಿಗಳಷ್ಟು  ಬಳಕೆಯ  ಜಾಗ ಹೊಂದಿದ್ದು  ಪ್ರಪಂಚದ  ಎರಡನೇ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ  ಟರ್ಮಿನಲ್  ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಪಡೆದಿದೆ . ( ಮೊದಲನೆಯದು  ದುಬಾಯಿಯಲ್ಲಿದೆ ) . 
243  ಲಿಫ್ಟ್ , ಎಲಿವೇಟರ್  ಹಾಗೂ  ವಾಕ್ ವೇಗಳು  ( ಸ್ವಯಂ ಚಾಲಿತ  ನಡೆ ದಾರಿ ಎನ್ನೋಣವೇ? )  ಈ ಟರ್ಮಿನಲ್ ನಲ್ಲಿವೆ . ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ   ಬೀಜಿಂಗ್ ಸಿಟಿ ಸೆಂಟರ್  ಗೆ   ರೈಲು , ಪ್ರತ್ಯೇಕ  ಎಕ್ಸ್  ಪ್ರೆಸ್  ರಸ್ತೆ ಇದೆ . ಭವ್ಯವಾದ  ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ  ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ  ಚೆಕ್ ಗಳನ್ನು  ಮುಗಿಸಿ  ಹೊರ ಬಂದೆವು . 

ಟರ್ಮಿನಲ್  3 ರ  ಒಂದು ದೃಶ್ಯ 

ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಹೋಗಲು  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ   ಬೇಕಿತ್ತು.    Pre paid   ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಯವರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದೆವು . ಅಲ್ಲಿಂದ ನಮ್ಮ  ಮೊದಲ  ಮುಖ್ಯ ಅಡಚಣೆ ಆರಂಭವಾಯ್ತು  !  ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬಾರದು . ನಿಲ್ದಾಣದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಸಹ ! ನಮ್ಮ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಹೋಟೆಲ್  ನವರ  ಇ -ಮೇಲ್ ನಲ್ಲಿ ವಿಳಾಸ  ಚೀನೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದ ಕಾರಣ  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಚಾಲಕರಿಗೆ  ನಮಗೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ ಬೇಕೆಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತಾದರೂ .. ಮುಂದೆ ಅವರೇನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬುದು .. ನಮಗೆ  ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ  ! ಸುಮಾರು ೨೦ ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಕೈ ಬಾಯಿ  ಸನ್ನೆ ಬಳಸಿ  ವಿವರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆವು . ಕೊನೆಗೆ  ಥಟ್ಟನೆ  ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಟ್ಯೂಬ್ ಲೈಟ್ ಹತ್ತಿ , ಅತುಲ್ , ಆತನ  ಮೊಬೈಲ್ ನಿಂದ  ನಮ್ಮ  ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ . ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬರುತ್ತಿದ್ದು  ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ  ಕಷ್ಟವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ.  ಹೋಟೆಲ್ ನವನು  ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿ  ಅಂತು  ಎಲ್ಲಾ  ಸರಿ ಹೋಯಿತು.  ನಾವು ಮೂವರು ಹಾಗು ನಮ್ಮ ಲಗೇಜ್ ಅನ್ನು ಹೊತ್ತ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಹೋಟೆಲ್ ನತ್ತ ಹೊರಟಿತು  . 


( ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳು  , ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ  : ಅಂತರ್ಜಾಲ ) 


July 4, 2012

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಾನು !



ಚೀ
ನಾ  .. ಅಂದ್ರೆ ನಂಗೆ ಒಂಥರಾ ನಿಗೂಢ ,ಕೌತುಕಮಯ  ದೇಶ ! ಅಲ್ಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೇಳಿ  , ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ  ಚೀನೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿ ,ಚೀನಾ ಅಂದರೆ ಏನೇನೋ ಕುತೂಹಲ . 
ಹ್ಯು ಎನ್ ತ್ಸಾಂಗ್ ( ಚೀನಿಯರ  ಉಚ್ಚಾರಣೆ  -  Xuanzang  ) ನ ಭಾರತ ಪ್ರವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಕನ್ನಡ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಓದುವಾಗ ಆತನ ಹೆಸರು ಹೇಳಲು ಬರದೆ ಒದ್ದಾಡಿದ್ದು ಇತ್ತು . 
ದೊಡ್ದಾದಂತೆ , ಚೀನಾ ದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರೀ ಧೋರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆವೇಶದಿಂದ ಮಾತಾಡುವಾಗ  , ಮಾರ್ಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆ ಗೆ  ಸಿಗುವ  ' ಮೇಡ್ ಇನ್ ಚೈನಾ ' ವಸ್ತುಗಳ  ಗುಣಮಟ್ಟದ  ಬಗ್ಗೆ , ಜನ ಸಂಖ್ಯೆಯ  ಬಗ್ಗೆ ತಮಾಷೆ  ಮಾಡಿ ನಗುವಾಗ , ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ  ಚೀನಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಾಧನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಓದುವಾಗ .. ಆ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ  ಇನ್ನಷ್ಟು ಕುತೂಹಲ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು . 
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ತರ ಕಾಣ್ತಾರಂತೆ , ಹೆಸರುಗಳು  ಚಿಂಗ್ , ಚಾಂಗ್, ವಾಂಗ್ ಅಂತಾನೆ ಇರತ್ತಂತೆ , ತುಂಬಾ ಕುಳ್ಳರಂತೆ  , ಹೀಗೆ  ಅಂತೆ -ಕಂತೆಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು . ನೇಪಾಳಿಗಳು , ಟಿಬೆಟಿಯನ್ನರು  ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಚೀನೀಯರೇ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು . 
ಈಗ ,  ನನ್ನ ಉದ್ಯೋಗದ ಭಾಗವಾಗಿ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ  ವ್ಯವಹರಿಸುವಾಗ  ಚೀನಾ ಕೂಡ  ಇದ್ದಿದ್ದು  ನಂಗೊಂಥರಾ  ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು . ಕ್ರಮೇಣ  ಅಲ್ಲಿಯ ಕೆಲವು ಕಂಪನಿಗಳ ಅನೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಜೊತೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆದು  ನಮ್ಮ ನಡುವೆ  ಎರಡು ದೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರವಿನಿಮಯ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. 

ಹೀಗಿರುವಾಗ ನನಗೆ  ಸ್ವತಃ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ಕೂಡಿ ಬಂತು . ಬೀಜಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ " ವೆಲ್ಡಿಂಗ್  ಮತ್ತು ಕಟಿಂಗ್  ಎಕ್ಸಿಬಿಶನ್  '   ESSEN 2012 ಅನ್ನು ನೋಡಲು ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಹಾಗು ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ ಜೊತೆಗೆ   ನಾನೂ , ಮಹೇಶ್  ಇಬ್ಬರು ಹೋಗುವುದು  ಅಂತ ಕಂಪನಿಯವರು ತಿಳಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಕನಸಿಗೆ ಮತ್ತೆ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿತು  !

ನನ್ನ ಪ್ರವಾಸ ಆರಂಭವಾಗುವುದಕ್ಕು ಮುಂಚೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಥೆಯಿದೆ . 
ನನ್ನ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಅವಧಿ  ಆಗಸ್ಟ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ  ಮುಗೀತಾ  ಇದ್ದಿದರಿಂದ   ಮಾರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿ ನವೀಕರಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಅಂತೂ ಏಪ್ರಿಲ್  ೨ನೆ ತಾರೀಖಿಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ವೆರಿಫಿಕೇಶನ್  ಗೆ ಬಂದು ಅಂದೇ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ಗೆ ಹೋಗಿ  ಸಂಬಂಧಿಸಿದ  ದಾಖಲೆ ಪತ್ರ ತೋರಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು.  ಅಲ್ಲಿ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟೆ ಕೇಳಿದ  ದಕ್ಷಿಣೆ  ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಯ್ತು.  ಮರುದಿನವೇ ನಮ್ಮ ಫೈಲ್  ಅನ್ನು  ಕಳಿಸುವುದಾಗಿ , ಆತ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದು ಆಯ್ತು. 
ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ  ಚೀನಾ ಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ತಯಾರಾಗಬೇಕೆಂದು ಸೂಚನೆ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮ ಗಡಿಬಿಡಿ ಆರಂಭವಾಯ್ತು. ಬ್ಯಾಗೇನೋ ತುಂಬಿಸಿ ಇಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೇ  ವೀಸಾ, ಟಿಕೆಟ್ , ಹೋಟೆಲ್ ಬುಕಿಂಗ್  ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಹೇಗೂ ಪೋಲಿಸ್ ವೆರಿಫಿಕೆಶನ್ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ  ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ೧೦ ದಿನಗಳೊಳಗೆ  ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಕೈಗೆ ಸಿಗಬಹುದು . ತೊಂದರೆ ಆಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅಂತ  ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆವು . ದಿನಾ  ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ನ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡೋದು   , ಅದರಲ್ಲಿ  ಇನ್ನು ಪೋಲಿಸ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಸ್ಟೇಟಸ್ ನೋಡಿ ನಿರಾಶೆಯಾಗೋದು  ನಡೀತಾ ಇತ್ತು. ಎಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳು ಮುಗೀತಾ ಬಂದರೂ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ನ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲದಾಗ ನಮಗೆ ಕಳವಳ ಶುರುವಾಯ್ತು . ನಂತರ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಏಜೆಂಟ್  ರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ  ತಿಳಿದ ಸುದ್ದಿ ಗಾಬರಿ ತಂದಿತು. ಇಲ್ಲಿಯ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸನ್ನು  ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಆದ್ದರಿಂದ  ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್  ವಿಲೇವಾರಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿದೆ  ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ನಾವು ಭೂಮಿಗಿಳಿದೆವು.  

ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ನೆರವಾದ. ಆತನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಬಹಳ ತುರ್ತಾಗಿ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಗಳಿಂದ   ತಡವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಏಜೆಂಟ್ ಒಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಯವಾದ  ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ  ಕೇವಲ ೩ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಕೈಗೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ  ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟ . ತಡಮಾಡದೆ ಆತನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದೆವು . ಆತ ಹೇಳಿದಂತೆ  , ನಮ್ಮ ಅರ್ಜಿ ದಾಖಲಾದ  ಪಾವತಿ ,  ತುರ್ತಾಗಿ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಕೊಡಲು ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಶಿಫಾರಸು ಪತ್ರ   ಹಾಗು  ೨ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ  ಮಹೇಶ್ ಆತನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು . ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಮ್ಮೆ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿದಾತ ಮರುದಿನ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸಿಗೆ ಇಬ್ಬರೂ  ಬರುವಂತೆ ಹೇಳಿದ. ಸರಿ ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ , ಕ್ಯೂದಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಯಿತು . ನಮಗೆ ಕ್ಯೂದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಹೇಳಿದವನು ತಾನು ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಆಫೀಸರ್  ಬಳಿಗೆ  ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿ  ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಫೈಲ್ ಆಫೀಸರ್ ನ ಟೇಬಲ್ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ. ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ಬಳಿಕ ನಮಗೆ ಬುಲಾವ್ ಬಂತು . ಅಲ್ಲಿ , ನಮ್ಮ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಆಫೀಸರ್  ನಾವು ಹೋಗುವ ಕಾರಣವನ್ನು ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನೂ  ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ , ನಮ್ಮ ಸಹಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಚೆ ಕಳಿಸಿದರು. ಹೊರಗೆ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿಯಾದ  ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ,  ಚಿಂತೆ ಬೇಡ ೨ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್  ಕೈಗೆ ಬರುತ್ತದೆ , ನೀವೀಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಎಂದು  ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ .  ಹಾಂ , ಇದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು  ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ . 

ಅದಾಗಲೇ  ಮಂಗಳವಾರ ,೨೩ ನೇ ತಾರೀಖು . ನಮಗೆ ೨ನೆ ತಾರೀಖು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಹೊರಡಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು .  ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವೀಸಾ ಬೇರೆ ಆಗಬೇಕು ! ಎಷ್ಟೇ ಕಾತುರವಿದ್ದರೂ ಕಾಯದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ !  ಗುರುವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಫೋನ್ ಬಂತು , ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಕಳಿಸಲಾಗಿದೆ , ಶುಕ್ರವಾರ ಕೈಗೆ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂದು . ಶುಕ್ರವಾರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕರೂ  ಪುನಃ ಶನಿವಾರ -ರವಿವಾರ ನಡುವೆ ಬರುವುದರಿಂದ  ವೀಸಾ ದ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಸಂಶಯವೇ ಇತ್ತು . ಶುಕ್ರವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೯ ಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮಹೇಶ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋದರು  ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ದಯವಿಟ್ಟು  ಅರ್ಜೆಂಟ್  ಡೆಲಿವರಿ ಕೊಡಿ  ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಲು . ಆದರೆ , ಅದಾಗಲೇ  ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಅವರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿಟ್ಟಿತು !  ನಮ್ಮ  ಖುಷಿಯೇ  ಖುಷಿ ! ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಕ್ಷಣ  ನಮ್ಮ  ಟ್ರಾವೆಲ್ ಏಜೆಂಟ್ ಹತ್ತಿರ ಓಡಿದೆವು. ವಿಮಾನದ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿ , ಅದಾಗಲೇ ತಯಾರಿಟ್ಟಿದ್ದ ವೀಸಾ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು , ಬೇಕಾದ ಇತರ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಯಿತು . 
ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ಬೇಗ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೆನೆಂದು ಏಜೆಂಟ್ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ  ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ  ಮನೆಗೆ ಬಂದೆವು . 

ಸೋಮವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಜೆಂಟ್ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ. ಚೀನಾ ರಾಯಭಾರ ಕಚೇರಿಯವರು ವೀಸಾ ಅರ್ಜಿಗೆ  ಅವಶ್ಯಕ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ  ಕೆಲ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿದ್ದು ತತ್ ಕ್ಷಣದಿಂದ  ಲಾಗೂ ಆಗುತ್ತದೆಂದೂ.. ಆ ಪ್ರಕಾರ ನಮಗೆ  ಚೀನಾದ ಯಾವುದೇ ಕಂಪನಿಯಿಂದ  ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರ  , ಅದೂ ಒರಿಜಿನಲ್  ಬೇಕೆಂದೂ ತಿಳಿಸಿದ . ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರ ಪಡೆಯಲು  ತೊಂದರೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಪರಿಚಿತ ಕಂಪನಿಗಳು ಕೊಡಲು ತಯಾರಿದ್ದವು . ಆದರೆ  ಮೂಲಪ್ರತಿಯೇ ಬೇಕು , ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಅಥವಾ ಇ-ಮೇಲ್ ಪ್ರತಿ  ನಡೆಯದು  ಎನ್ನುವುದು ಮತ್ತೆ ನಿರಾಶೆ ತಂದಿತು. ಮೂಲ ಪ್ರತಿ  ತಲುಪಲು ಕನಿಷ್ಠ ೪-೫ ದಿನವಾದರೂ ಬೇಕು . ಅಷ್ಟು ಸಮಯ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ . ಮತ್ತೆ  ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅರ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಯಿತು . ಸಮಯ ವೇಗವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು . ನಿರಾಶೆ ಆವರಿಸುತ್ತಿತ್ತು .

ಬುಧವಾರ ಸಂಜೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ ಏಜೆಂಟ್  ಗುರುವಾರ ಭಾರತ ಬಂದ್ ಇರುವುದರಿಂದ ಬಹುತೇಕ ರಾಯಭಾರ ಕಚೇರಿಯು  ಮುಚ್ಚಿರಬಹುದು.  ಶುಕ್ರವಾರ ಕೆಲಸವಾದರೂ ಕೂಡ  ವೀಸಾ ಕೈಗೆ ಬರುವುದು ಸೋಮವಾರ ಸಂಜೆ  ಎಂದಾಗ ನನ್ನ ಚೀನಾ ಯಾತ್ರೆ ಕನಸೇ ಆಯಿತು ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಆದರೂ  ಆತನಿಗೆ ಇನ್ನೂಮ್ಮೆ ಖಚಿತಗೊಳಿಸು  ಎಂದು  ಹೇಳಿದೆ. ಗುರುವಾರ  ಸಂಜೆ ಮತ್ತೆ ಫೋನ್ . ಆದರೆ ಈ ಸಲ   " ಕೆಲಸ ಆಗಿದೆ"  ಎಂದು. ನಮಗಾದ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ  ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ !  ಆದರೂ ವೀಸಾ  ಕೈಗೆ ಸಿಗುವುದು  ಶುಕ್ರವಾರ ಸಂಜೆ . ನಮ್ಮ ವಿಮಾನ ಇದ್ದಿದ್ದು  ಶನಿವಾರ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೧.೩೦ ಗೆ !  ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ಕಳವಳ !  ತನ್ನ ಮನುಷ್ಯ , ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ  ವೀಸಾ, ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್  ತಂದು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಏಜೆಂಟ್ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ , ನಾನೂ  ಬ್ಯಾಗ್ ತುಂಬಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ . ಬಟ್ಟೆ ಬರೆ ತುಂಬಿದ್ದೆ ನಾದರೂ ಕೆಲ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತರುವುದು ಉಳಿದಿತ್ತು . ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತಿಂಡಿ-ತಿನಿಸುಗಳು !  ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳು . ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಿಗಾಗುವ ಅನುಭವವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು  ' ರೆಡಿ ಟು ಈಟ್ ' ಪ್ಯಾಕ್ ಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದೆವು . 

ಸಿರಿ ಗೆ  ಹೇಳಿ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಲಹೆಗಳಿದ್ದವು ! ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾವಿಬ್ಬರೇ  ಹೊರಟಿದ್ದೆವು . ಅಮ್ಮ ಬರುವವರಿದ್ದರು ಆದರೂ " ಬಂದ್ "  ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಬರಲು ಒಂದು ದಿನ ತಡವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿರಿಯೇನೋ .. ಒಬ್ಬಳೇ  ಇರಲು ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ಅಳುಕು . 

ಕೊನೆಗೂ ಶುಕ್ರವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ  ಊಟ ಮಾಡಿ ಮುಂಬಯಿಗೆ ಹೊರಟೆವು . ತಮ್ಮನಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ , ಅವನ ಅಸಿಸ್ಟಂಟ್  ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕಳಿಸಿ ವೀಸಾ  ತರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಗಿತ್ತು. 
ತಮ್ಮನ ಮನೆ ತಲುಪಿ .. ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡಿ  ಏರ ಪೋರ್ಟ್ ಗೆ ಹೊರಟೆವು . ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಆವಶ್ಯಕ  ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂರಸಿ ವಿಮಾನ ಹತ್ತಲು ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತೆವು. ಅಂತೂ  ನನ್ನ ಕನಸು ಚೀನಾಕ್ಕೆ  ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ! 



February 28, 2012

ಹುಚ್ಚು ಹೊಳೆ ಬ್ಲಾಗೂ , ಬದರಿ -ಕೇದಾರವೂ !

ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಕೂಡ ಒಂಥರಾ ಬದರಿ -ಕೇದಾರ ಗಳ ಥರ ಆಗಿದೆ !

ಅಯ್ಯೋ ... ತಾನು  ಏನೋ ನಾಲ್ಕು ಬರಹಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಬದಿಗಿಟ್ಟ ಲಡಕಾಸಿ ಬ್ಲಾಗಿಗೂ ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೂ ಹೋಲಿಸ್ತಾ ಇದಾಳಲ್ಲ  ? ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿಲ್ಲ ತಾನೆ ಅಂತ  ಅಂದ್ಕೋಬೇಡಿ . ಹಾಗಲ್ಲ ನಾನು  ಹೇಳಿದ್ದು. ಹಿಮಾಲಯದ ಶಿಖರಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ಕುಳಿತ  ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು  ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ ತೆರೆದಿರುತ್ತವೆ . ಒಮ್ಮೆ ಚಳಿಗಾಲ ಶುರು ಆಯ್ತಂದರೆ ಮುಂದಿನ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು   ಹಿಮ ಸುರಿದು ದೇವಾಲಯಗಳು ಅಡಿ ದಪ್ಪದ ಹಿಮದಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋಗುತ್ತವೆ.  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಮುಚ್ಚಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಚಳಿ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿ ಹಿಮ ಕರಗಲು ಮತ್ತೆರಡು ತಿಂಗಳು  ! ಭಕ್ತರು ಯಾರೂ ಹೋಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಯೇ ಇಲ್ಲ ! ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ  ದೇವರು ತಾನೊಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ ಅಲ್ಲವೇ ? ದೇವರೂ ಕೂಡ ಗಂಟು ಮೂಟೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಕೆಳಗಿಳಿದು  ತನಗೆಂದೇ ಮೀಸಲಿಟ್ಟ  ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತು ಬಿಡ್ತಾನೆ .  ಹೀಗಾಗಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಬದರಿ- ಕೇದಾರದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು  ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ .  ಹಾಂ , ಇದೊಂದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ನಾನೂ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದ್ದು ! ಇತ್ತೀಚೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು  ನಾನೂ ಹಾಯಾಗಿ ಕೂತಿದೀನಿ ಅಂತ !

ಅದ್ಯಾಕೋ , ಬರೆಯೋ ಆಸಕ್ತಿ ನೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ ಅನ್ನೋ ತರ ! ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳು ಹೊಳೆದು , ಹಾಂ , ಇದರ ಮೇಲೊಂದು ಬರಹ ಬರೀತೀನಿ  ಅಂದ್ಕೊಂಡು  ಶುರು ಮಾಡಿ  ಒಂದು ಪ್ಯಾರಾ ದಾಟುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ .. ಮುಂದೆನೂ ಹೊಳೆಯೋದೆ ಇಲ್ಲ !  ಕೆಲವು ಸಲ  ಗಾಬರಿ ಆಗಿಬಿಡತ್ತೆ ! ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ  ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇಷ್ಟೇನಾ? ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತಾ ಅಂತ ! 
ನಮ್ಮನೆಯವರು ಹೇಳ್ತಾರೆ  " ಒಂಥರಾ  ಅಲೆಗಳ ಏರಿಳಿತ ಇದ್ದಂಗೆ ಕಣೆ  ! ಈಗ ಇಳಿತದ ಸಮಯ ಹಾಗಾಗಿ ನಿಂಗೆ  ಬರೆಯೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ವೇನೋ . ಸಲ್ಪ ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಿ ಹೋಗತ್ತೆ ಬಿಡು "  ಅಂತ . ಆದರೆ  ಯಾಕೋ ಇಳಿತದ ಸಮಯವೇ  ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಅನಿಸ್ತಾ ಇದೆ !  ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ , ಬಹಳಷ್ಟು ಬ್ಲಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ ಕಥೆ ಅಂತ ಗಮನಿಸಿದೀನಿ . ಅದು  ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನ . ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವ ನೋಡಿ ! ನಮ್ಮ ಮನೆಲಿ ಕರೆಂಟ್ ಹೋಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ  ಮೊದಲು ಕಿಡಕಿಯ ಆಚೆ  ಇಣುಕಿ ನೋಡ್ತೀವಿ . ಪಕ್ಕದ  ಮನೇಲೂ  ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಂಚ ಸಮಾಧಾನ !! ಹಾಗೆ ಇದೂ .

ಹ್ಮ್ಮ್ 
ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಧೂಳು , ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಬಲೆ  ಛೆ ! ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಚೊಕ್ಕಗೊಳಿಸಲು ತುಂಬಾ ದಿನ ಬೇಕು. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಟೈಮ್ ಇಲ್ಲ . ಸ್ವಲ್ಪ  ಗುಡಿಸಿ  ನೆಲ ತೊಳೆದು ಬಣ್ಣದ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕೋಣ ಅಂದ್ರೆ  ಅಷ್ಟು ಸುಲಭ ಅನಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಗುಡಿಸೋಕೆ ಪೊರಕೆ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ. ಬೇಸಿಗೆ ಬಂತಲ್ವಾ? ನಲ್ಲಿ ಲಿ ನೀರು ಬರ್ತಿಲ್ಲ ಇನ್ನು ತೊಳೆಯೋದು ಹೇಗೆ ?  ಬಣ್ಣಗಳೆಲ್ಲ ಕಲಸಿ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿವೆ.  ರಂಗೋಲಿಗೆ ತುಂಬಲು ಬಣ್ಣ ವೆ ಇಲ್ಲ . ಆದರೂ ಇವತ್ತು ಅಲ್ಪ ಸಲ್ಪವಾದರೂ ಸ್ವಚ್ಚಗೊಳಿಸಿ  ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ರಂಗೋಲಿಯನ್ನು ಹಾಕೋಣ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ. ಬರೀ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಪುಡಿ ಇದ್ದರೂ ಸಾಕು ಬಿಡಿ. ಯಾರಾದ್ರು ಬಂದು  ಇಣುಕಿದಾಗ ಒಂಚೂರಾದರೂ ನೋಡೋ  ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಏನು ಚೆನ್ನ ? ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದ್ದು  ಇವತ್ತು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಧಾವಂತ / ಆಸಕ್ತಿ ಅಂತೀರಾ ?  ಹ್ಞೂ , ಯಾಕೆಂದ್ರೆ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ  ನೋಡಿ ! ಈ ದಿನ ಆದ್ರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಂದ ಕಾಣಿಸ ಬೇಕಲ್ವಾ? 

December 4, 2011

ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್


ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾಯ್ತು ಬರೀದೆ . ಹಳೆಯದನ್ನೆಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆ ಓದುವಾಗ  ಒಮ್ಮೆಲೇ ,  ರೇಡಿಯೋ , ಟಿವಿ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ . ಮತ್ತೆ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್  ಬಿಟ್ಟೇ ಬಿಟ್ನಲ್ಲ   ಅಂತ ನೆನಪಾಯ್ತು . 
ರೇಡಿಯೋ  ಮತ್ತು ಟಿವಿ ಗಳ ನಡುವಿನ  ಕಾಲವನ್ನು ಆಳಿದ್ದು  ಈ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಎಂಬ  ವಸ್ತು ! ನಾವು ಮಾತಾಡಿದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅದರಿಂದ ಕೇಳಬಹುದು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೇ  ಒಂಥರಾ " ಥ್ರಿಲ್ಲಿಂಗ್ !!" 
ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ  ನಾನೂ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್  ನೋಡಿದ್ದು ಬಹುಶಃ ನಾನೂ  ೭ ನೆ ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ . ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ  ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ  ಆಕರ್ಷಣೆ ಅದು .  " ನ್ಯಾಷನಲ್ "   ಎಂಬ ಬ್ರಾಂಡ್ ಎಂದು ನೆನಪು .  ಮಲಗಿಸಿ ಇಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಡೆಲ್ .  
"ರಾಮಣ್ಣ ನ ಮನೇಲಿ ಎಂತದೋ  ಹೊಸ ನಮನಿ ರೇಡಿಯೋನಡ , ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಡಷ್ಟೇ ಬೇಕಾದರೂ ಹಾಕಿ ಕೇಳಲೇ ಬತ್ತಡ "   ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗೆ. 
ಚೌತಿ ಹಬ್ಬದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಗಣಪತಿ ನೋಡಲು ಹೋದವರೆಲ್ಲ  ಗಣಪತಿಯ ಕಡೆ  ಲಕ್ಷ್ಯ ಕೊಡದೆ .. ಈ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಅನ್ನು ಅರಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಅದು ನೋಡಲು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿರದ ಮಕ್ಕಳಂತೂ   ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ,  ಗಣಪತಿಯ ಪೀಠದಲ್ಲಿ  ಹೀಗೆ ತಮಗೆ  ತಿಳಿದಂತೆ ಅರಸುತ್ತಿದ್ದರು . 
ನಾವು ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ   ರಾಮಣ್ಣ   ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದು ಪ್ರಸಾದ  ಕೊಟ್ಟರು. ಹಾಗೇ, ಹೊಸ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಅನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು .  ಸುಮಾರು ೧೦ ಇಂಚು ಉದ್ದ, ೬ ಇಂಚು ಅಗಲದ ಬಾಕ್ಸ್ ಗೆ ೫-೬ ಚೌಕ ಬಟ್ಟನ್ ಗಳು . ಒತ್ತಿದರೆ ಹಾಡುವ , ಒತ್ತಿದರೆ ನಿಲ್ಲುವ , ಹಿಂದೊಡಿಸಿ , ಮುಂದೊಡಿಸಿ ಕೇಳಬಹುದಾದ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ನಮಗೆ  ಪುಳಕ ತರುತ್ತಿತ್ತು . ಮರುದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ  ಈ ಹೊಸ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಿದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ  ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ,  ರೇಡಿಯೋದ ಬಗ್ಗೆ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿನ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದವನೊಬ್ಬ   ಈ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ  ಸ್ಟೇಶನ್ ಬರುತ್ತದೆ ? ಸಿಲೋನ್ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಭಾರತಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತದಾ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದೇ?  ಜಂಭ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನಾವು ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದೆವು. ನೋಡಿದ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ  ಇಂಥಾ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಮರೆತೆವಲ್ಲ ಅಂದು ಹಳ ಹಳಿಸಿದೆವು ! ಹಾಗಿದ್ದರೂ , ಬಿದ್ದರೂ ಮೀಸೆ ಮಣ್ಣಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ  " ಅಯ್ಯೋ ಅದೆಲ್ಲ  ಕೇಳೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಯಾರೋ ಬಂದರು . ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ  ಪುರಸೋತ್ತಲ್ಲಿ  ಹೋಗಿ  ಎಲ್ಲಾ ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತೇವೆ  " ಎಂದು ಸಮಜ್ಹಾಯಿಸಿದ್ದೂ ಆಯಿತು .

ಆ ದಿನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ , ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಮುಂದೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಟ್ಟೆವು . ಅವರು ನಕ್ಕು  ನಮಗೆ , ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್  ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು.
ಏನು ಕೇಳ ಬೇಕಾಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ' ಕ್ಯಾಸೆಟ್ 'ನಲ್ಲಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿ  ಇಟ್ಟಿರಬೇಕು .ಆ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಹಾಕಿದಾಗ  ಅದರಲ್ಲೇನು ಟೇಪ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆಯೋ ಅದು ಮಾತ್ರ  ಕೇಳುತ್ತದೆ  ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಯಿತು . ನಾವು ಮಾತಾಡಿದ್ದನ್ನು ಹಾಗೆ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿ ಕೇಳಬಹುದು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಪುಳಕ ತಂದರೆ , ಬರೀ ಅದಷ್ಟನ್ನೇ  ಕೇಳಬೇಕಲ್ಲ , ರೇಡಿಯೋದ ಹಾಗೆ ವೈವಿಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ  ನಿರಾಸೆಯೂ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. 

ಹೀಗಿದ್ದರೂ , ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್  ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲದ ವಸ್ತುವಾಗಿತ್ತು. ಆ ವರ್ಷ ನಮ್ಮ  ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ನ  ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ , ಡ್ಯಾನ್ಸ್  ಮಾಡುವವರಿಗೆ  ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯಕರು ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ರಾಮಣ್ಣ ನ ಹೊಸಾ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ  ಹಾಡುಗಳನ್ನು  ಟೇಪಿಸಿಕೊಂಡು  ಆ ದಿನ  ಮೈಕ್ ಮುಂದೆ  ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದಾಗ  ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಏನೋ ಸಂಭ್ರಮ !!!! 

ಮರುವರ್ಷ ನಮ್ಮನೇಲೂ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವರೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ! ಅಲ್ಲದೆ , ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೊಸಾ ಮಾಡೆಲ್ ಬಂದಿತ್ತು . ಟ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಟರ್ ರೇಡಿಯೋದಂತೆಯೇ ಕಾಣುವ " ಪ್ಯಾನಸೋನಿಕ್ "   ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿತ್ತು . ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ . ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದು  ೨-೩ ಕ್ಯಾಸೆಟ್  ಮಾತ್ರ. ಭಜನ್  ಮತ್ತು ಹಿಂದುಸ್ತಾನೀ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತದ್ದು. ನಮಗೋ ನಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚಿನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಬೇಕು ಬೇಕಾದಾಗೆಲ್ಲ  ಕೇಳುವ  ಆಸೆಯಿತ್ತು ಆದರೆ ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ಮುಂದೆ ಯಾರೂ ಬಾಯಿ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗಿನಂತೆ ಗೂಡಂಗಡಿಗಳಲ್ಲೂ   ಕ್ಯಾಸೆಟ್ , ಸಿಡಿ  ಸಿಗುವ ಕಾಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಸಾಗರ ಪೇಟೆಗೆಲ್ಲ   ಇದ್ದಿದ್ದು ೨-೩ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಅಂಗಡಿಗಳು ಮಾತ್ರ. ಅವರಲ್ಲಿಯೂ  ರೆಡಿ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಗಳು ಕಮ್ಮಿ. ನಾವು ಆರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು , ನಂತರ ೧೦-೨೦ ದಿನಗಳ  ನಂತರ , ಅಷ್ಟೆ ಸಲ ನೆನಪು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅಂತೂ  ಒಂದು ಕ್ಯಾಸೆಟ್  ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು . ಸೋನಿ  ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಆದರೆ  ಸುಮಾರು ೪೦ -೪೫ ರೂಪಾಯಿ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು .  ಅಂದಿನ ದಿನಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದು ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತವೇ . ಅಂದರೂ ನಾವು ಏನೆಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡಿ ಅಪ್ಪಜಿಯಿಂದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಅನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಪಡೆದೆವು. 

ಒಂದು ಸಲ  ಏನಾಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ , ಅಪ್ಪಾಜಿ -ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವ್ದೋ  ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು . ರಾತ್ರಿ ಕೊನೆ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವವರಿದ್ದರು. ಆ ದಿನ ನಾವು ಫುಲ್ ಖುಷ್ !  ಅವರು ಬರೋದ್ರೊಳಗೆ  ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಟೇಪ್ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕೂಂತ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ವಿ.  ನಾನು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮಂದಿರು   ಜೊತೆಗೆ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಸೇರಿಕೊಂಡೆವು . ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡ್  ಆನ್ ಮಾಡಿ ,ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಒಳಗೆ ಹಾಕುವಾಗ ಎದೆಯೊಳಗೆ ಡವ ಡವ . ಕ್ಯಾಸೆಟ್  ಹೇಗೆ ಹಾಕುವುದೂ ಎಂದೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನಮಗೆ . ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಹಾಕಿ ತೆಗೆದು ಮಾಡಿ , ಅಂತೂ ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೊಂಡಿತು. ಸರಿ , ಮುಂದೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ .  ನಾವು ಹಾಡು ಕೇಳುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದೇ ಇದೆ , ಹೀಗಾಗಿ , ಇವತ್ತು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡುವುದು ಎಂದಾಯ್ತು . ಅದೂ ಸರಿ , ಏನನ್ನು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡುವುದು? 
ಆಗ " ಬಂಧನ " ಸಿನೆಮಾ  ರಿಲೀಸ್  ಆದ ಹೊಸದು. ಅದರ ಹಾಡುಗಳು ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದವು. ಸರಿ ಅದನ್ನೇ ಹಾಡುವುದು ಎಂದಾಯಿತು . ಆಮೇಲೇನು ? ೨ ಹಾಡುಗಳು ಮುಗಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ  ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟೆ ಮುಗೀತು !  ಅದು ಹ್ಯಾಗೆ ಅಂತೀರಾ? ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೊಬ್ಬರೂ   ೫ ಜನ ಒಂದೇ ಹಾಡನ್ನೇ  ಹಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ  ಇನ್ನೇನಾಗತ್ತೆ  ? ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಡೀ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ನಲ್ಲಿ  " ನೂರೊಂದು ನೆನಪು ...  , ಪ್ರೇಮದಾ ಕಾದಂಬರಿ .. " ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ !!!  ೫ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ  !!  ಜೊತೆಗೆ ಟೇಬಲ್ ಕುಟ್ಟುವ ,  ಪ್ಲೇಟ್ ತಟ್ಟುವ ಮ್ಯೂಸಿಕ್  ಬೇರೆ ! 
ಅಂತೂ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್  ಮುಗಿದಾಗ  ನಮಗೆ ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದ ಹೆಮ್ಮೆ . ಪುನಃ  ಪುನಃ ಹಾಕಿ ಕೇಳಿದ್ದೆ ಕೇಳಿದ್ದು.  ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಶಾಭಾಸ್  ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನು , ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ತಿದ್ದಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಸಲಹೆಗಳೇನು .. ...
ಸಂಜೆ  ಸಾಗರದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಅಪ್ಪಾಜಿ , ನಮ್ಮ ಸಾಹಸ ನೋಡಿ  ( ಕೇಳಿ ? ) ದಂಗಾದರು .  ಅಷ್ಟು ದುಬಾರಿಯ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಅನ್ನು ಈ ರೀತಿ  ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ  ನಮ್ಮನ್ನು ತರಾಟೆಗೆ  ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು ! ಅದಾದ ಕೆಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ವರೆಗೆ ನಮಗೆ  ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಬಳಿ  ಸುಳಿಯುವ ಹಾಗೂ  ಇರಲಿಲ್ಲ !    

ಕ್ರಮೇಣ  ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್  ತಂತ್ರ ಜ್ಞಾನ ದಲ್ಲೂ ಬಹಳಷ್ಟು  ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಗಳಾದವು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು  " ವಾಕ್ ಮನ್   " . ಪುಟ್ಟದಾದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ  ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಿರುಗಬಹುದಾದ  ಇದು ತುಂಬಾ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು ! ಜೊತೆಗೆ, ವಯರ್ ಕಿವಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು  ನಾವೊಬ್ಬರೇ ಹಾಡು ಕೇಳಬಹುದಾದ  ಮಜಾ ಬೇರೆ  !! 

ವಾಕ್ ಮನ್  ಎಂದಾಗ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ .

ಅವರು ಸಂಬಂಧಿಯೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರಂತೆ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿಯೂ ಇದ್ದರಂತೆ . ಆತ    ತನ್ನ ಹೊಸಾ      " ವಾಕ್ ಮನ್   " .  ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದನಂತೆ . ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹಿರಿಯ ಹೆಂಗಸೋಬ್ಬರೊಡನೆ ಮಾತಾಡುತ್ತ  ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ  ಇವರು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದರಂತೆ . ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಪತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ತವರಿಗೆ ಬಂದು ಈಗ ತಮ್ಮನ ಮಗನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ  ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆ , ಇವರೊಡನೆ ತನ್ನ ಸುಖ ದುಃಖ ತೋಡಿ ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ರಂತೆ .  " ನಮ್ಮ  ರಾಗೂ  ಚೋಲೋವ್ನೆಪಾ . ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ನೇ ಸ್ವಲ್ಪ  ಒಂಥರಾ. ಎನ್ನುತ್ತಾ  ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ  ತಮ್ಮ ಬೇಸರವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರಂತೆ  . ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ   ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಇವರುಗಳು   ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್ಟು  ಅದನ್ನು ಪ್ಲೇ ಮಾಡಿದರಂತೆ . ತನ್ನದೇ ದನಿ ಕೇಳುತ್ತಲೇ , ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದ ಆಕೆ ,  "ಏನೋ ಇದು ? ಈ ಪೆಟ್ಗೆ ಲಿ ಯಾರಿದಾರೋ ? ನಾ ಹೇಳಿದನ ನಂದೇ ದನೀಲಿ ಯಾರೋ ಅಂತಾ ಇದಾರಲ್ಲೋ ? ಅಯ್ಯೋ , ನಂ ರಾಗೂ  ಕೇಳಿದ್ರೆ ಏನಂದ್ಕೊತಾನೋ ... ಏ , ಅವನಿಗೇ  ಕೇಳದೆ ಇರೋ ತರ   ಮಾಡೋ . .... ಎಂದೆಲ್ಲ ಅಲವತ್ತು ಕೊಂಡರಂತೆ .

ನನ್ನ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಕೂಡ  ಕೆಲವು ಹಿರಿಯರ  ( ಅಪ್ಪಾಜಿಯ ತಾಯಿ , ಸೋದರ ಮಾವ , ಭಾವ , ಅಮ್ಮನ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ  ಇತ್ಯಾದಿ) ದನಿಯನ್ನು   ಸಂದರ್ಶನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಸಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ . ಆ ಹಿರಿಯರು ಬಹಳ ಮಂದಿ ಈಗ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಅವಕಾಶ ನಮಗಿದೆ ! 

ಈಗ ವಾಕ್  ಮನ್ ಕೂಡ  ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ .. ಇನ್ನೂ ಪುಟ್ಟದಾದ , ಆದರೆ ಸಾವಿರ ಗಟ್ಟಲೆ  ಹಾಡುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ  ಐ ಪಾಡ್  ಗಳು ಬಂದಿವೆ . ಕೆಲವೇ ಸೆಂಟಿ ಮೀಟರ್ ಗಾತ್ರದ  ಇವು ಗಳಲ್ಲಿ  ಬಹಳಷ್ಟು  ಹಾಡುಗಳನ್ನು  ತುಂಬಾ ಬಹುದಾದರೂ  ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ . ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದಂತೆ  ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗುತ್ತಾ, ಆದರೆ  ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹಾಡುಗಳನ್ನೂ ತುಂಬಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ  ಮೆಮೊರಿ ಕಾರ್ಡ್ ಗಳು  ಬಂದಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನೇ  ಹಾಡು ಕೇಳಲು ಬಳಸ ಬಹುದಾಗಿದೆ ! ಇವೆಲ್ಲ ಏನೇ  ಬಂದರೂ ,  ಮೊದಲ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ತಂದ ಎಕ್ಸೈಟ್ ಮೆಂಟ್  ,ಕೌತುಕ, ಕುತೂಹಲ  ಇನ್ನೂ ಮರೆಯಲಾಗದು !